Την αληθινή ομορφιά, εκείνη που πολλοί καλλιτέχνες απεικόνισαν στην Παναγία, «αναληφθείσα με ψυχή και σώμα στην ουράνια δόξα», ως «μια πανέμορφη νεαρή γυναίκα που υψώνεται σωματικά από τη γη προς το ουράνιο στερέωμα», μπορούμε να τη συναντήσουμε «εκεί όπου υπάρχει αληθινή αγάπη»: στα «μάτια ενός πατέρα και μιας μητέρας που επιστρέφουν στο σπίτι ύστερα από μια ημέρα εργασίας», χαρούμενοι επειδή θα βρεθούν με τα παιδιά τους, ή στα πρόσωπα των παππούδων, οι οποίοι, παρά τις ενοχλήσεις και τις αδυναμίες της ηλικίας, «ξαναβρίσκουν απροσδόκητες δυνάμεις φροντίζοντας τα εγγονάκια τους», ή ακόμη στην προσπάθεια των νέων που «αγωνίζονται να μεγαλώσουν με καθαρότητα και εντιμότητα».

Το πανέμορφο πρόσωπο της Θεοτόκου

Έτσι ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ μίλησε για το «πανέμορφο πρόσωπο της Θεοτόκου» στην ομιλία του κατά τη Θεία Λειτουργία που προέστη στην Ποντιφική Ενορία του Αγίου Θωμά της Βιλλανόβα στο Castel Gandolfo, όπου από το βράδυ της Τετάρτης περνά μια δεύτερη περίοδο ανάπαυσης.

Δύο χιλιάδες πιστοί ήταν παρόντες, οι περισσότεροι συγκεντρωμένοι στην πλατεία της Ελευθερίας, μπροστά από τον Ναό, ήδη από τις πρώτες πρωινές ώρες, προκειμένου να περιμένουν την άφιξη του Ποντίφικα και να ακούσουν τα λόγια του μέσω μιας μεγάλης οθόνης και της ηχητικής εγκατάστασης που είχε τοποθετηθεί στον χώρο μπροστά από το μικρό Ναό. Άλλοι, περίπου 250 πιστοί βρίσκονταν στα στασίδια του Ναού του 17ου αιώνα, ο οποίος είχε ήδη γεμίσει από το πρωί.

Η αγάπη είναι το ωραιότερο στολίδι του ανθρώπου

Οφείλουμε να μάθουμε να αναγνωρίζουμε «τη θεϊκή ομορφιά με την οποία είμαστε περιβεβλημένοι», εξηγεί ο Πάπας, «στο τρυφερό πρόσωπο ενός παιδιού, όπως και στις ρυτίδες ενός ηλικιωμένου, στη ζωντάνια ενός νέου, όπως και στη σεμνότητα ενός ενηλίκου, στα στολίδια της γιορτής, όπως και στα ενδύματα και στα εργαλεία της εργασίας».

Αναγνωρίζοντας σε καθεμία από αυτές τις πραγματικότητες «μικρά ανοίγματα προς τον Ουρανό».

«Η αγάπη είναι το ωραιότερο στολίδι του ανθρώπου: η αγάπη που μεταμορφώνει, μεταπλάθει, εξευγενίζει, ανυψώνει· που κάνει τον άνθρωπο ανάλαφρο, ελεύθερο, κοντά στον Θεό, μέσα από τις εναλλαγές της ζωής».

«Μια γυναίκα ντυμένη τον ήλιο, με τη σελήνη κάτω από τα πόδια της»

Ο Λέων ΙΔ΄ εξήγησε ότι οι καλλιτέχνες, όταν απεικόνιζαν την Κοίμηση και τη Μετάσταση της Θεοτόκου στη δόξα, εμπνεύστηκαν από όσα περιγράφονται στο βιβλίο της Αποκαλύψεως, που ακούστηκε ως πρώτο ανάγνωσμα: «Μια γυναίκα ντυμένη τον ήλιο, με τη σελήνη κάτω από τα πόδια της».

Αυτό σημαίνει ότι «στην καρδιά της Παναγίας συναντώνται ο ουρανός και η γη, ο χρόνος και η αιωνιότητα».

Και μια πανέμορφη νεαρή γυναίκα. Αυτό όμως, επισημαίνει ο Πάπας, έρχεται σε αντίθεση «με την εμπειρία εκείνου που προκαλεί μέσα μας το πέρασμα των χρόνων». Με την ηλικία, πράγματι, το δέρμα «εμφανίζει τα σημάδια των γηρατειών» και τα μαλλιά «γίνονται γκρίζα και στη συνέχεια λευκά».

Τι κοινό έχουμε λοιπόν, διερωτάται ο Ποντίφικας, «με αυτή την υπέροχη νεαρή γυναίκα που βλέπουμε ζωγραφισμένη στα εικονοστάσια των βωμών μας;».

Η αληθινή ομορφιά είναι η καθαρότητα της ψυχής

Ο Πάπας Λέων μάς καλεί να στρέψουμε το βλέμμα μας σε δύο σημεία: «στο άφθαρτο σώμα της Μητέρας του Θεού και στην άσπιλη καρδιά της».

Διότι είναι η καθαρότητα της ψυχής που, στην Παναγία, όπως και σε εμάς, «με τη χάρη του Θεού, φωτίζει και μεταμορφώνει ολόκληρο το πρόσωπο του ανθρώπου, οδηγώντας το στη δόξα του Ουρανού».

Η δοξασμένη Αειπάρθενος Μαρία, με ψυχή και σώμα, μάς διδάσκει ότι η αληθινή ομορφιά μας δεν συνίσταται στο να κρύβουμε τα σημάδια του χρόνου που περνά, αλλά στο να φανερώνουμε, αποτυπωμένα ακόμη και στη σάρκα μας, τα σημάδια της αγάπης που δεν έχει τέλος.

Να επανεξετάσουμε τα αισθητικά πρότυπα που συνδέονται με τον καταναλωτισμό

Αυτό, συνέχισε ο Πάπας, μας καλεί «να επανεξετάσουμε πολλά από τα αισθητικά πρότυπα, τα οποία είναι κυρίως καταναλωτικού χαρακτήρα», και τα οποία μας επιβάλλει ο κόσμος. Αυτά κινδυνεύουν «να μας φυλακίσουν μέσα σε βαριές δεσμεύσεις, κάνοντάς μας να σπαταλούμε πολύτιμες δυνάμεις σε εκείνα που πραγματικά δεν έχουν σημασία και δεν διαρκούν για πάντα».

Στην καθημερινή εμπειρία μπορούμε να συναντήσουμε ανθρώπους με πρόσωπα σημαδεμένα από τα χρόνια και τις δοκιμασίες, οι οποίοι όμως είναι ικανοί να ακτινοβολούν γύρω τους γαλήνη, καλοσύνη και ειρήνη· όπως μπορούμε να παρατηρήσουμε άλλους, ίσως εξωτερικά ελκυστικούς, αλλά σκληρούς και ψυχρούς στο εσωτερικό τους.

Στην «ταπεινή διάσταση» της Αειπαρθένου Μαρίας κι εμείς συναντάμε τον Θεό

Και είναι εύκολο, σχολίασε ο Επίσκοπος Ρώμης, να κατανοήσουμε πού βρίσκεται η αληθινή ομορφιά και πού, αντίθετα, υπάρχει ακόμη ανάγκη για μεταστροφή, συγχώρηση και θεραπεία.

Στη συνέχεια, εξήγησε  ότι το θαύμα που η Παναγία «έζησε μέσα στην αθώα καρδιά της» και το οποίο την οδήγησε στη δόξα του Ουρανού, «είναι μια συνάντηση των άκρων», όπως μαρτυρούν τα εμπνευσμένα λόγια της Ωδής της Θεοτόκου (Magnificat), που ακούσαμε στο Ευαγγέλιο του Λουκά.

Με αυτά τα λόγια η Μαρία μάς δείχνει τελικά ότι, «στην κατάστασή της ως “ταπεινής δούλης”, στην “μικρή διάσταση”, όπως έλεγε ο άγιος Παύλος ΣΤ΄, μπορούμε κι εμείς να συναντήσουμε τον Κύριο».

Μια διακονία όπως εκείνη του έργου «τόσων ανδρών και γυναικών οι οποίοι καθημερινά, με πίστη και αφοσίωση, συμβάλλουν στο να φέρουν λίγο Ουρανό στη γη και τη γη προς τον Ουρανό».

Το πρόσωπο της Θεοτόκου σε εκείνους που μοιράζονται μαζί μας την πίστη

Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ υπογράμμισε στη συνέχεια ότι «το πανέμορφο πρόσωπο της Θεοτόκου είναι μοναδικό, κι όμως μας είναι τόσο γνώριμο…».

«Είναι το πρόσωπο των ανθρώπων που βρίσκονται δίπλα μας, ακόμη και αυτή τη στιγμή, των αδελφών και των αδελφών μας με τους οποίους μοιραζόμαστε μέσα στην πίστη την καθημερινή προσφορά της ζωής μας».

Κοιτάζοντας τη Θεοτόκο Μαρία, ακολουθούμε το φως του Αναστημένου Χριστού

Γι’ αυτό, εξήγησε, «στη γυναίκα της Αποκαλύψεως η Κοινότητα των πιστών βλέπει τον εαυτό της, και η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού περιγράφει τη Μαρία ως “εικόνα και απαρχή της Εκκλησίας”».

Τέλος, ο Πάπας υπενθύμισε ότι ο άγιος Αυγουστίνος, «μιλώντας για την Ανάσταση του Χριστού, καλούσε τους Χριστιανούς της εποχής του να την κάνουν πυξίδα και σημείο αναφοράς της ύπαρξής τους», προτρέποντάς τους να αλλάξουν πορεία και να ακολουθήσουν το φως, σηκώνοντας τον εαυτό τους «από τον ίδιο τόπο από τον οποίο αναστήθηκε Εκείνος».

«Ας κάνουμε δική μας την προτροπή του. Ας ακολουθήσουμε το φως του Αναστημένου Χριστού, αλλάζοντας πορεία, εάν είναι απαραίτητο. Ας το πράξουμε, ιδιαίτερα σήμερα, κοιτάζοντας την Παναγία, την οποία ο Θεός στεφάνωσε με δόξα, με ψυχή και σώμα, και την οποία μας χάρισε ως Μητέρα, οδηγό, συνοδοιπόρο και προστάτιδα στον δρόμο προς τον Ουρανό».

Συλλειτούργησαν με τον Λέοντα ΙΔ΄ ο Επίσκοπος Άλμπανο Βιντσέντσο Βίβα, ο Αρχιεπίσκοπος Πέταρ Ράγιτς, Προϊστάμενος της Ποντιφικής Οικίας, ο εφημέριος π. Ταντέους Ρόζμους, καθώς και ο Γενικός Ηγούμενος των Σαλεσιανών π. Φάμπιο Αττάρντ, ο Σαλεσιανός π. Πιερφάουστο Φρισόλι και ορισμένοι προσκεκλημένοι.

ΠΗΓΗ: Vatican news

                 +Νικόλαος,

Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.