ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Καστέλ Γκαντόλφο
Κυριακή, 16 Αυγούστου 2026
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή Κυριακή!
Χθες ατενίσαμε την Αειπάρθενο Μαρία μέσα στον άρρηκτο δεσμό της με τον Υιό: ούτε ο θάνατος μπόρεσε να διακόψει εκείνη την κοινωνία ψυχής και σώματος, που είναι αιώνια ζωή. Κάθε Κυριακή μάς υπενθυμίζει ότι η ίδια αυτή πληρότητα προορίζεται και για όσους ακολουθούν τον Ιησού: η Ανάστασή Του δεν είναι ένα γεγονός του παρελθόντος, αλλά νέα ζωή που μας αφορά και μας περιλαμβάνει.
Αυτό ακριβώς μας φανερώνει σήμερα η Χαναναία γυναίκα, η οποία βρίσκεται στο επίκεντρο του Ευαγγελίου που αναγνώστηκε στη λειτουργική σύναξη (Μτ 15,21-28). Αν και δεν ανήκει στον λαό Του και κατοικεί σε ξένη περιοχή, επιμένει να μιλήσει με τον Ιησού, ακολουθώντας Τον σαν μαθήτρια που ήδη έχει έναν δεσμό μαζί Του. Πιθανότατα δεν είχαν συναντηθεί ποτέ προηγουμένως, κι όμως, κατά μυστηριώδη τρόπο, η πίστη είχε ήδη γεννηθεί μέσα της. Δεν ζητά κάτι για τον εαυτό της, αλλά την ειρήνη για την ταλαιπωρημένη κόρη της και εμπιστεύεται τον Ιησού, στον οποίο αναγνωρίζει τον Μεσσία, τον απόγονο του Δαβίδ (πρβλ. στ. 22).
Ο Ευαγγελιστής δεν αποκρύπτει τα εμπόδια που αυτή η γυναίκα καλείται να αντιμετωπίσει. Οι μαθητές τη θεωρούν ενοχλητική, ενώ και ο ίδιος ο Ιησούς φαίνεται αρχικά να αντιστέκεται στα αιτήματά της. Πράγματι, ο Διδάσκαλος είχε αποσυρθεί σε εκείνη την περιοχή (πρβλ. στ. 21) και μπορούμε να φανταστούμε ότι, όπως και άλλες φορές, αναζητούσε έναν απόμερο τόπο για να προσευχηθεί και να διαπαιδαγωγήσει τους μαθητές Του. Εκείνη τη στιγμή, όμως, συμβαίνει κάτι απρόσμενο.
Στοχαζόμενοι πάνω σε αυτό, μπορούμε να κατανοήσουμε την υπακοή του Ιησού, ο οποίος εκπληρώνει την αποστολή Του αφήνοντας τον εαυτό Του να αγγίζεται από όσα βλέπει και ακούει. Στο τέλος της λέει: «Γυναίκα, μεγάλη είναι η πίστη σου! Ας γίνει για σένα όπως επιθυμείς» (στ. 28).
Και σήμερα η Εκκλησία μπορεί να αφήνεται να εκπλήσσεται από το έργο του Θεού και να μεταδίδει την ειρήνη του Χριστού πέρα από τα όρια που έχουν ήδη χαραχθεί. Η αποστολή της προηγείται από τη θεία χάρη, η οποία ενεργεί μυστικά στις συνειδήσεις. Γι’ αυτό, σε κάθε συνάντηση, ακόμη και σε εκείνες που ανατρέπουν τα σχέδιά μας, χρειάζεται να τείνουμε το αυτί, να ανοίγουμε τα μάτια και να ανοίγουμε την καρδιά σε όσα ο Θεός θέλει να μας πει.
Από τη Χαναναία γυναίκα μαθαίνουμε την ταπεινοφροσύνη και την αποφασιστικότητα. Χάρη στην πίστη της, κατανοούμε ότι το τραπέζι του Θεού είναι στρωμένο για όλους και ότι σε κανέναν δεν προορίζονται μόνο τα ψίχουλα (πρβλ. στ. 26-27), διότι καθένας και καθεμία έχει τη δική του θέση κοντά στον Πατέρα.
Υπό το φως αυτής της πίστης, γίνονται ανυπόφορες οι ανισότητες, οι διακρίσεις και τα εμπόδια που καταπατούν την αξιοπρέπεια τόσων υιών και θυγατέρων του Θεού.
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, είμαστε η Εκκλησία του Ιησού Χριστού μέσα σε έναν ταραγμένο κόσμο, έναν κόσμο που αναζητά την ειρήνη. Από τη Μαρία, τη Μητέρα μας, ζητούμε να πρεσβεύει για εμάς.
«Από τα χείλη της αναβλύζει ο πιο δυνατός και ανακαινιστικός ύμνος που ειπώθηκε ποτέ, το Magnificat» (Magnifica humanitas, 244): είναι ο ύμνος εκείνου που πλέον βλέπει την πραγματικότητα με το βλέμμα του Θεού και γι’ αυτό δεν χάνει την ελπίδα, αλλά ενεργεί μέσα στην αγάπη.
———————–
Μετάφραση: π.Λ
