ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ 18ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
8 Αυγούστου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (17,14-20)
Κι όταν έφθασαν στο πλήθος, τον πλησίασε ένας άνθρωπος, γονατιστός μπροστά του, και είπε: “Κύριε, ελέησε το γιο μου, επειδή είναι επιληπτικός και υποφέρει πολύ. Διότι πολλές φορές πέφτει στη φωτιά και πολλές φορές στο νερό. Τον έφερα στους μαθητές σου, αλλά δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν. Κι απαντώντας ο Ιησούς είπε: “Άπιστη και διεστραμμένη γενιά, έως πότε θα είμαι μαζί σας; Έως πότε θα σας ανέχομαι; Φέρτε τον μου εδώ”. Και ο Ιησούς του μίλησε απειλητικά και βγήκε από μέσα του το δαιμόνιο και θεραπεύθηκε το παιδί από εκείνη την ώρα.
Τότε τον πλησίασαν μόνο του τον Ιησού οι μαθητές και του είπαν: “Εμείς γιατί δεν μπορέσαμε να βγάλουμε αυτό το δαιμόνιο;” Κι εκείνος τους είπε: “Εξαιτίας της ολιγοπιστίας σας. Αλήθεια σας λέω: αν έχετε πίστη σαν το σπόρο του σιναπιού, θα πείτε σ’ αυτό το βουνό “πήγαινε από εδώ εκεί”, και θα πάει. Και τίποτα δε θα σας είναι αδύνατο”.
ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Στοχασμός (του don Luigi Maria Epicoco)
Η απελευθέρωση ενός αγοριού, το οποίο κανείς δεν είχε καταφέρει να βοηθήσει, γεννά στους μαθητές, όπως μας διηγείται το σημερινό Ευαγγέλιο, ένα ερώτημα: «Γιατί εμείς δεν μπορέσαμε να το διώξουμε;».
Είναι ένα ερώτημα που, κατά βάθος, αφορά και εμάς. Γιατί, παρά την προσπάθεια, την καλή διάθεση και τον αγώνα μας, υπάρχουν καταστάσεις που φαίνεται να μην αλλάζουν; Γιατί κάποιες πληγές συνεχίζουν να αντιστέκονται; Η απάντηση του Ιησού είναι ξεκάθαρη: «Εξαιτίας της ολιγοπιστίας σας».
Δεν επιπλήττει τους μαθητές επειδή δεν έκαναν αρκετά. Τους δείχνει τη ρίζα του προβλήματος. Πολύ συχνά πιστεύουμε ότι όλα εξαρτώνται από τις ικανότητές μας, τις στρατηγικές μας, την οργάνωση και την αποτελεσματικότητά μας. Ο Ιησούς, όμως, μας υπενθυμίζει ότι υπάρχει μια δύναμη χωρίς την οποία όλα τα υπόλοιπα παραμένουν ανεπαρκή: η πίστη.
Γι’ αυτό προσθέτει: «Αν έχετε πίστη σαν κόκκο σιναπιού, θα πείτε σ’ αυτό το βουνό: “Μετακινήσου από εδώ εκεί”, και θα μετακινηθεί». Δεν πρόκειται για μια πρόσκληση να πραγματοποιήσουμε θεαματικά θαύματα. Ο κόκκος του σιναπιού είναι απειροελάχιστος. Ο Ιησούς θέλει να μας πει ότι δεν είναι το μέγεθος της πίστης που κάνει τη διαφορά, αλλά η γνησιότητά της. Ακόμη και μια μικρή πίστη μπορεί να γίνει τεράστια δύναμη, όταν στηρίζεται πραγματικά στον Θεό και όχι μόνο στις δικές μας δυνατότητες.
Αυτό ισχύει και για τη ζωή της Εκκλησίας. Συχνά, μπροστά στις δυσκολίες, μπαίνουμε στον πειρασμό να πιστέψουμε ότι αρκεί να αναδιοργανώσουμε τις δομές, να αλλάξουμε μεθόδους ή να πολλαπλασιάσουμε τις πρωτοβουλίες. Όλα αυτά μπορεί να είναι χρήσιμα, αλλά ποτέ δεν θα είναι αρκετά, αν λείπει η πίστη.
Η ιστορία της Εκκλησίας άλλαξε κυρίως χάρη σε άνδρες και γυναίκες που πίστεψαν βαθιά και όχι απλώς χάρη σε ανθρώπους που ήξεραν να οργανώνουν καλύτερα τα πράγματα.
Ίσως το σημερινό Ευαγγέλιο μας καλεί να αλλάξουμε τον τρόπο με τον οποίο προσευχόμαστε. Αντί να ζητούμε μόνο να αλλάξουν οι περιστάσεις, θα έπρεπε να ζητούμε να μεγαλώσει η πίστη μας. Γιατί, όταν αλλάζει η πίστη, αλλάζει και ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζουμε τη ζωή. Και συχνά είναι ακριβώς εκεί που αρχίζουν τα μεγαλύτερα θαύματα.
Προσευχήσου……
Κάθε μέρα σε αναζητώ, αλλά που μπορώ να σε βρω Κύριε;
Μου απαντάς: είμαι στο βάθος της καρδιάς σου και σε αναζητώ.
Κάθε πρωί ελπίζω σε Εσένα, πώς να χορτάσω την πείνα μου;
Μου απαντάς: Δέξου την Ευχαριστία η οποία είναι η ίδια μου η ζωή που τεμαχίζεται για όλους. Η επιθυμία σου είναι η δική μου ελπίδα.
Κάθε βράδυ, με αγωνία μέσα στη σιωπή σε επικαλούμαι, άκουσε την κραυγή μου.
Μου απαντάς: μάθε να ακούς, γιατί μέσα στη σιωπή σε καλώ.
Κάθε μέρα σε αναζητώ Κύριε, αλλά είσαι πάντοτε Εσύ αυτός που με βρίσκει. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
