(Σκέψεις του Αγίου Αυγουστίνου, Επισκόπου, Ψαλμός 32,29; CCL 38, 272-273)
Χθες 7/7/2026, η Τρίτη της Δέκατης Τέταρτης εβδομάδας της Κοινής Λειτουργικής περιόδου, μάς πρόσφερε ως δεύτερο Ανάγνωσμα μερικές σκέψεις του Αγίου Αυγουστίνου. Επειδή τις θεώρησα επίκαιρες και χρήσιμες για όλους μας, αποφάσισα να τις μεταφράσω και να τις δημοσιεύσω!
«Αδελφοί, σας προτρέπουμε με όλη τη θέρμη της καρδιάς μας να ασκείτε αυτή την αγάπη όχι μόνο προς τους ομοπίστους σας, αλλά και προς εκείνους που βρίσκονται έξω από την Εκκλησία, είτε είναι ειδωλολάτρες που ακόμη δεν πιστεύουν στον Χριστό είτε είναι χωρισμένοι από εμάς, επειδή, ενώ αναγνωρίζουν μαζί μας την ίδια Κεφαλή, έχουν αποκοπεί από το Σώμα. Αδελφοί, ας πονούμε γι’ αυτούς σαν για αδελφούς μας. Θα πάψουν να είναι αδελφοί μας μόνο όταν δεν θα λένε πλέον: «Πάτερ ἡμῶν» (Μτ 6,9).
Ο Προφήτης είπε σε μερικούς: «Σε εκείνους που σας λένε: “Δεν είστε αδελφοί μας”, να απαντάτε: “Είστε αδελφοί μας”» (Ησ 66,5 κατά τους Εβδομήκοντα). Σκεφθείτε για ποιους θα μπορούσε να ειπώθηκε αυτό. Μήπως για τους ειδωλολάτρες; Όχι, διότι, σύμφωνα με τη γλώσσα της Αγίας Γραφής και της Εκκλησίας, δεν τους αποκαλούμε αδελφούς. Μήπως για τους Ιουδαίους που δεν πίστεψαν στον Χριστό;
Διαβάστε τον Απόστολο και θα διαπιστώσετε ότι, όταν χρησιμοποιεί τη λέξη «αδελφοί» χωρίς άλλη διευκρίνιση, εννοεί τους χριστιανούς: «Σὺ δὲ τί κρίνεις τὸν ἀδελφόν σου; ἢ καὶ σὺ τί ἐξουθενεῖς τὸν ἀδελφόν σου;» (Ρωμ 14,10). Και σε άλλο σημείο γράφει: «Εσείς αδικείτε και αποστερείτε, και μάλιστα τους αδελφούς σας» (Α΄ Κορ 6,8).
Εκείνοι λοιπόν που λένε: «Δεν είστε αδελφοί μας», μας θεωρούν ειδωλολάτρες. Γι’ αυτό θέλουν να μας ξαναβαπτίσουν, ισχυριζόμενοι ότι δεν κατέχουμε αυτό που εκείνοι χορηγούν. Από αυτήν την πλάνη τους προέρχεται και η άρνησή τους να μας αναγνωρίσουν ως αδελφούς. Γιατί όμως ο Προφήτης μας είπε: «Να τους λέτε: “Είστε αδελφοί μας”», παρά μόνο επειδή εμείς αναγνωρίζουμε σε αυτούς εκείνο που εκείνοι δεν αναγνωρίζουν σε εμάς; Εφόσον λοιπόν δεν αναγνωρίζουν το βάπτισμά μας, λένε ότι δεν είμαστε αδελφοί τους. Εμείς όμως, επειδή δεν απαιτούμε να βαπτιστούν ξανά, αλλά αναγνωρίζουμε το βάπτισμά τους ως έγκυρο, τους λέμε: «Είστε αδελφοί μας».
Ας μας πουν λοιπόν: «Γιατί μας αναζητάτε; Γιατί ενδιαφέρεστε για εμάς;». Εμείς θα απαντήσουμε: «Είστε αδελφοί μας». Ας μας πουν: «Φύγετε από κοντά μας· δεν έχουμε τίποτε κοινό μαζί σας». Κι όμως, εμείς έχουμε πολλά κοινά μαζί σας: ομολογούμε τον ίδιο Χριστό και οφείλουμε να αποτελούμε ένα μόνο Σώμα κάτω από μία μόνο Κεφαλή.
Γι’ αυτό σας ικετεύουμε, αδελφοί, στο όνομα της ευσπλαχνικής αγάπης, από το γάλα της οποίας τραφήκαμε και με τον άρτο της οποίας ενισχυόμαστε· σας παρακαλούμε για χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και της πραότητάς του. Είναι καιρός να δείξουμε προς αυτούς μεγάλη αγάπη και άπειρο έλεος, παρακαλώντας τον Θεό να τους χαρίσει επιτέλους φρόνηση και σύνεση, ώστε να μετανοήσουν και να καταλάβουν ότι δεν έχουν κανένα επιχείρημα απέναντι στην αλήθεια. Τους έχει απομείνει μόνο η αδυναμία μιας εμπαθούς διάθεσης, που είναι τόσο πιο ασθενής όσο περισσότερο νομίζει ότι είναι ισχυρή.
Σας ικετεύω, λοιπόν, για χάρη των αδυνάτων, των σοφών κατά σάρκα, των απλοϊκών ανθρώπων, για χάρη των αδελφών μας, που τελούν τα ίδια μυστήρια, έστω και όχι σε κοινωνία μαζί μας, αλλά πάντως τα ίδια· για χάρη των αδελφών μας, που αποκρίνονται με το ίδιο «Αμήν» όπως κι εμείς, έστω και όχι μαζί μας. Αναπέμψτε προς τον Θεό τη βαθιά σας αγάπη γι’ αυτούς.
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
