ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ

ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Δευτέρα, 29 Ιουνίου 2026

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα!

Σήμερα εορτάζουμε την πανήγυρη των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, Προστατών της Ρώμης. Η εορτή αυτή μάς υπενθυμίζει τον αρχέγονο δεσμό που ενώνει, μέσα στην κοινωνία της πίστεως και της αγάπης, την Εκκλησία της Ρώμης με όλες τις άλλες Εκκλησίες του κόσμου.

Η μαρτυρία αυτών των δύο Αποστόλων αποτελεί, κατά κάποιον τρόπο, τη σφραγίδα της Καινής Διαθήκης. Το αίμα που έχυσαν σε αυτή την πόλη αποκαλύπτει μέχρι ποίου σημείου φθάνει η αγάπη του Θεού, την οποία μας χάρισε ο Κύριος Ιησούς. Πράγματι, χάρη στο κήρυγμά τους και στο μαρτύριό τους, το Ευαγγέλιο του Χριστού ρίζωσε, τρόπον τινά, στη Ρώμη, φανερώνοντας ακριβώς εδώ, στην πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, τη δύναμή του να ανακαινίζει τα πάντα: μια νέα γνώση του Θεού και της απεριόριστης αξιοπρέπειας κάθε ανθρώπινου προσώπου· μια νέα αντίληψη της ισχύος, όχι ως κυριαρχίας, αλλά ως διακονίας προς τη ζωή.

Και σήμερα ακόμη ο Κύριος, που πέθανε και αναστήθηκε από αγάπη, καθίσταται παρών διά των μαρτύρων του. Φθάνει στα κέντρα και στις περιφέρειες, στις πρωτεύουσες και στις πλέον απομακρυσμένες περιοχές, μέσω των φωνών, των προσώπων και των γενναίων επιλογών εκείνων που ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή του: «Ακολούθησέ με». Έτσι, η σημερινή εορτή μάς καλεί να συμμετάσχουμε στην αποστολή του Πέτρου και του Παύλου, δηλαδή στην ίδια την αποστολή του Ιησού. Ο Θεός εμπιστεύεται εμάς, τους αμαρτωλούς που Εκείνος συγχώρησε· εμάς, που δεν είμαστε τέλειοι, ώστε να λάμψει μέσα στην ιστορία του καθενός μας η χάρη Του και να φανερωθεί η δύναμή Του, η οποία μεταβάλλει το κακό σε αγαθό.

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, ίσως ο Πέτρος και ο Παύλος να μην μπορούσαν να είναι περισσότερο διαφορετικοί μεταξύ τους. Διέφεραν ως προς την καταγωγή, τη μόρφωση και τον χαρακτήρα τους· και όχι μόνον πριν από την κλήση τους, αλλά και μετά από αυτήν. Ωστόσο, ο ένας και μοναδικός Κύριός τους δεν τους ομοιομόρφησε. Ο καθένας κατανόησε και κήρυξε το Ευαγγέλιο με τη δική του ιδιαίτερη έμφαση· και το Άγιο Πνεύμα, εμπνέοντας τους ιερούς συγγραφείς, θέλησε να μη συγκαλυφθούν οι μεταξύ τους διαφορές, οι οποίες μάλιστα παρουσιάζονται ως ευαγγέλιο, ως χαρμόσυνη μαρτυρία. Στο αποστολικό σώμα, ο Πέτρος και ο Παύλος δεν υπήρξαν αντίπαλοι. Αντιθέτως, έγιναν το σύμβολο των πολλών διαφορετικοτήτων που το ένα και μοναδικό Άγιο Πνεύμα συνθέτει σε ενότητα. Έτσι, οι Προστάτες της Εκκλησίας της Ρώμης βίωσαν τον κόπο της εκκλησιαστικής κοινωνίας, γνώρισαν τις απαιτήσεις της, την υπηρέτησαν και την κήρυξαν ως μυστήριο της θείας ζωής. Η μαρτυρία τους συνέβαλε αποφασιστικά ώστε η χριστιανική παρουσία μέσα στην ιστορία να μη στρέφεται προς την επιβολή, αλλά προς τη διακονία, την ενότητα και τη συμφιλίωση.

Είθε ο Κύριος, διά των πρεσβειών των Αγίων Πέτρου και Παύλου, να μας χαρίζει να εκτιμούμε ολοένα και περισσότερο την καθολικότητα της Εκκλησίας· να αναγνωρίζουμε την αξία της ως υπηρεσίας προς την αδελφική συνάντηση των ανθρώπων και των λαών· να αποφεύγουμε καθετί που φθείρει ή τραυματίζει την εκκλησιαστική κοινωνία· και να επιμένουμε με σταθερότητα στην πορεία του οικουμενικού διαλόγου, καθώς και στον προσεκτικό, ειλικρινή και ανοιχτό διάλογο με όλους.

Είθε η Υπεραγία Θεοτόκος Μαρία, Βασίλισσα των Αποστόλων, να προστατεύει πάντοτε τον λαό του Θεού, στη Ρώμη και σε ολόκληρο τον κόσμο.

———————

Μετάφραση: π.Λ