ΛΕΩΝ ΙΔ’

ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ 

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Τετάρτη, 17 Ιουνίου 2026 

 

Κατήχηση. Το Αποστολικό Ταξίδι στην Ισπανία

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα και καλώς ήλθατε!

Σήμερα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας ορισμένες σκέψεις σχετικά με το αποστολικό ταξίδι που πραγματοποίησα την περασμένη εβδομάδα στην Ισπανία, επισκεπτόμενος τη Μαδρίτη, τη Βαρκελώνη, τη Μονή του Μοντσερράτ και τα Κανάρια Νησιά.

Ύστερα από το μακρύ ταξίδι σε τέσσερις αφρικανικές χώρες, αυτή τη φορά βρέθηκα μέσα σε μια ευρωπαϊκή χώρα με αρχαία και εξαιρετικά πλούσια καθολική παράδοση. Και έγινε φανερό ότι στη σημερινή Ισπανία, η οποία έχει γνωρίσει σημαντικές κοινωνικές και πολιτισμικές μεταβολές, ο Πάπας έγινε παντού δεκτός με ενθουσιασμό και διάθεση ακρόασης. Για αυτό ευχαριστώ τον Θεό και ολόκληρο τον ισπανικό λαό, τον Βασιλιά και τις πολιτικές αρχές, τους Επισκόπους και τις εκκλησιαστικές κοινότητες.

Ο λαός του Θεού με παρηγόρησε βαθιά με τη χαρούμενη εκδήλωση της πίστης και της αγάπης του. Από την πλευρά μου, ενίσχυσα τους πιστούς και, ως Επίσκοπος Ρώμης, τους ενθάρρυνα να υπερβούν κάθε μορφή διαίρεσης και αντιπαράθεσης, καλλιεργώντας πάντοτε την κοινωνία, τον διάλογο και την ενότητα μέσα στη διαφορετικότητα. Αυτή είναι η ιδιαίτερη αποστολή του Διαδόχου του Πέτρου, μια αποστολή που στα αποστολικά ταξίδια βρίσκει μια συγκεκριμένη έκφραση, προσαρμοσμένη κάθε φορά στις εκκλησιαστικές και κοινωνικές συνθήκες των χωρών που επισκέπτεται.

Στην περίπτωση της Ισπανίας, μπόρεσα με χαρά να διαπιστώσω πόσο άνθρωποι κάθε ηλικίας και κοινωνικής κατάστασης περίμεναν την επίσκεψη του Πάπα: παντού συνάντησα πλήθη που με υποδέχθηκαν με μεγάλη θέρμη. Το γεγονός αυτό δεν ήταν αυτονόητο και αξίζει να το σκεφτούμε. Φυσικά, η συμμετοχή αυτή εκφράζει πρωτίστως, όπως ήδη είπα, την πίστη του ισπανικού λαού· ταυτόχρονα, πιστεύω ότι φανερώνει και την ευρέως διαδεδομένη ανάγκη να ξαναβρεθεί η ενότητα πάνω σε ένα αληθινό και βαθύ θεμέλιο, όχι ιδεολογικό ούτε βασισμένο σε μερικά συμφέροντα. Ένα θεμέλιο που μόνο ο Χριστός μπορεί τελικά να εξασφαλίσει και το οποίο το Ευαγγέλιο, μέσα από τις αναγκαίες διαδικασίες εγκολπώσεως στις διάφορες κουλτούρες, μπορεί να μεταδώσει στη ζωή των λαών. Μπορεί να το κάνει, επειδή το μήνυμά του ανταποκρίνεται πλήρως και στις δύο αυτές ανάγκες: στην αναζήτηση της αλήθειας και στη δίψα για δικαιοσύνη.

Στη Μαδρίτη και στη Βαρκελώνη συγκεντρωθήκαμε τόσο στους μεγάλους Καθεδρικούς Ναούς όσο και σε υπερσύγχρονα στάδια. Προσευχηθήκαμε το Άγιο Ροδάριο στη Μονή του Μοντσερράτ. Τελέσαμε τη Θεία Λειτουργία στη Σαγράδα Φαμίλια, το επιβλητικό αυτό σύμβολο, μια συμφωνία από πέτρα και φως που μιλά σε όλους για το χριστιανικό μυστήριο. Αυτή η συνάντηση του παλαιού με το σύγχρονο, της καθολικής παράδοσης με τον σύγχρονο πολιτισμό, μου επέτρεψε να αισθανθώ ζωντανά τον ιδιαίτερο χαρακτήρα της Ευρώπης, τον ανεκτίμητο πλούτο της ως μια πραγματικότητα επίκαιρη και όχι ξεπερασμένη. Πρόκειται για μια κληρονομιά που πρέπει να διαφυλαχθεί με φροντίδα, ώστε να επενδυθεί στο σημερινό παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον και στις μεγάλες προκλήσεις της εποχής μας: την ειρήνη, την ολοκληρωμένη οικολογία, τη δίκαιη και βιώσιμη ανάπτυξη, τον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Πρόκειται για προκλήσεις που η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού είχε ήδη αναγνωρίσει με σαφήνεια και στις οποίες επανήλθε η μεταγενέστερη διδασκαλία της Εκκλησίας, έως και τη δική μου πρόσφατη εγκύκλιο Magnifica humanitas, η οποία αποσκοπεί στην προστασία του ανθρώπινου προσώπου στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης.

Μέσα από τις διάφορες συναντήσεις διέκρινα την ανάγκη να ακουστεί, μέσω της φωνής του Πάπα, το Ευαγγέλιο της ελπίδας για τη σημερινή ανθρωπότητα, η οποία δοκιμάζεται σκληρά από τις αρνητικές συνέπειες ενός παραπλανητικού μοντέλου ανάπτυξης. Αυτή την ανάγκη, που εκφράστηκε μέσα από τις πολλές μαρτυρίες που είχα την ευκαιρία να ακούσω —μαρτυρίες άλλοτε συγκινητικές και άλλοτε εποικοδομητικές—, την αναγνώρισα επίσης και κυρίως στα πρόσωπα των μικρών και των φτωχών που συνάντησα: στο παιδί που μου διάβασε το γράμμα του στην ενορία· σε ορισμένα θύματα κακοποίησης που ζητούν να ακουστούν· στους κρατουμένους που με περίμεναν στη φυλακή· στους νέους γεμάτους ανησυχίες αλλά και σχέδια για το μέλλον· στους μετανάστες των κέντρων πρώτης υποδοχής στα Κανάρια Νησιά.

Ακριβώς εκεί, στα Κανάρια Νησιά, τελευταίο σταθμό του οδοιπορικού μας, μου προσφέρθηκε ένα συνολικό κλειδί ερμηνείας. Μου το προσέφεραν, αφενός, η ίδια η γεωγραφική θέση αυτού του αρχιπελάγους και, αφετέρου, η πραγματικότητα μιας τοπικής Εκκλησίας που υποδέχεται μεγάλο αριθμό αναγκαστικά εκτοπισμένων μεταναστών, κυρίως από την Αφρική. Γνωρίζουμε ότι το μεταναστευτικό φαινόμενο είναι σύνθετο και απαιτεί οργανωμένα και συντονισμένα σχέδια δράσης. Όμως αυτό το ερμηνευτικό κλειδί ανοίγει μια διαφορετική και ευρύτερη προοπτική: μας βοηθά να κατανοήσουμε πώς καλούμαστε να ξαναδιαβάσουμε το Ευαγγέλιο στον σημερινό κόσμο, ανταλλάσσοντας τα δώρα των αντίστοιχων πολιτισμών μας και ιδιαιτέρως τους καρπούς που παρήγαγε μέσα σε αυτούς η γονιμότητα του μηνύματος του Χριστού. Και ένας από αυτούς τους καρπούς είναι ακριβώς ο διάλογος μεταξύ προσώπων και λαών, η συνάντηση μέσα σε πνεύμα αδελφοσύνης, που επιτρέπει να ανακαλύπτουμε και να εκτιμούμε αμοιβαία τις αξίες που φέρει ο άλλος. Ο δρόμος αυτός δεν είναι εύκολος· απαιτεί καλή θέληση και τη βοήθεια του Θεού, αλλά είναι ο δρόμος που οδηγεί στον πολιτισμό της αγάπης.

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, το σύνθημα αυτού του Αποστολικού Ταξιδιού ήταν: «Alzad la mirada» — «Σηκώστε το βλέμμα!» (βλ. Ιω 4,35). Είναι λόγια του Ιησού προς τους πρώτους μαθητές του, για να τους διδάξει να βλέπουν στα πρόσωπα και στα πλήθη την επιθυμία για ζωή, αλήθεια και πληρότητα. Σε μένα πρώτα απ’ όλα ο Κύριος επαναλαμβάνει αυτά τα λόγια, και με τη χάρη Του μπόρεσα να τα βιώσω και κατά τη διάρκεια αυτού του ταξιδιού. Σήμερα θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας αυτή την πρόσκληση: ας σηκώσουμε το βλέμμα μας! Ας μάθουμε από τον Ιησού να βλέπουμε τον πλησίον, τους ανθρώπους και τον κόσμο «με τα μάτια του Θεού», δηλαδή με αγάπη, σεβασμό και συμπόνια.

Τέλος, θέλω να ευχαριστήσω όλους όσοι προσευχήθηκαν για την επιτυχή έκβαση αυτού του Αποστολικού Ταξιδιού, και ιδιαίτερα τις κοινότητες των μοναζουσών που ζουν την αφιερωμένη ζωή της προσευχής, οι οποίες στην Ισπανία είναι, δόξα τω Θεώ, πάρα πολλές. Συνεχίστε να προσεύχεστε, ώστε, με τη μεσιτεία της Παναγίας, οι σπόροι που έσπειρα να φέρουν άφθονους καρπούς. Σας ευχαριστώ!

——————

Μετάφραση: π.Λ