ΠΕΜΠΤΗ 21 Ιουνίου 2026
ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Μάρκο Άγιο Ευαγγέλιο (16, 15-20)
Τον καιρό εκείνο, εμφανίστηκε ο Ιησούς στους Ένδεκα και τους είπε: «Όποιος πιστέψει και βαφτιστεί θα σωθεί, ενώ όποιος δεν πιστέψει θα καταδικασθεί. Αυτά είναι τα σημεία που θα συνοδέψουν όσους πιστέψουν: θα διώχνουν δαιμόνια στο όνομά μου, θα μιλούν νέες γλώσσες, θα πιάνουν φίδια και αν πιουν κάτι το δηλητηριώδες δεν θα τους βλάψει, θα βάζουν τα χέρια τους πάνω σε αρρώστους κι αυτοί θα θεραπεύονται”.
Και ο Κύριος Ιησούς, αφού τους μίλησε, αναλήφθηκε στον ουρανό και κάθισε στα δεξιά του Θεού.
Κι εκείνοι βγήκαν και κήρυξαν παντού, ενώ ο Κύριος συνεργούσε και επιβεβαίωνε το λόγο τους με τα σημεία που επακολουθούσαν.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός (don Luigi Maria Epicoco)
Η εορτή της Αναλήψεως μάς φανερώνει τον τρόπο με τον οποίο ο Θεός διαπαιδαγωγεί τους μαθητές Του και, κατ’ επέκταση, τον καθένα από εμάς· μια διαπαιδαγώγηση που περνά μέσα από μια αναχώρηση.
Δηλαδή, αν μέχρι εκείνη τη στιγμή οι μαθητές μπορούσαν να στηρίζονται στη συγκεκριμένη, πραγματική παρουσία του Ιησού δίπλα τους, η αναχώρηση αυτού του σταυρωμένου και αναστημένου ανθρώπου —που όμως εξακολουθούσε να είναι κοντά τους— προετοιμάζει τον ερχομό του Αγίου Πνεύματος, δηλαδή της ίδιας της παρουσίας του Θεού, όχι πλέον δίπλα στους μαθητές αλλά μέσα τους.
Δεν θα έχουν πια ένα στήριγμα δίπλα τους, ούτε μέσα στις περιστάσεις που τους περιβάλλουν, ούτε στα κλεισμένα υπερώα τους, ούτε σε όσα ζουν. Δεν θα βρίσκουν μια βοήθεια εξωτερική, οριζόντια, αλλά μια εσωτερική βοήθεια: μια δύναμη και μια συντροφιά που αναβλύζει από τα βάθη της ανθρώπινης ύπαρξής τους και όχι από κάτι που βρίσκεται πλάι στην ανθρώπινη φύση τους.
Γι’ αυτό η εορτή της Αναλήψεως δεν είναι μια συνηθισμένη γιορτή. Η αναχώρηση του Ιησού προετοιμάζει τον ερχομό Κάποιου Άλλου, δηλαδή μιας διαφορετικής παρουσίας. Όπως ακριβώς όταν αγαπάς κάποιον, κάποια στιγμή είσαι πρόθυμος να κάνεις ένα βήμα πίσω, ώστε εκείνος να αναδειχθεί με όλη τη δική του ιστορία και τη μοναδικότητά του, να αρχίσει να γίνεται πρωταγωνιστής της ίδιας του της ζωής.
Και αν αγαπούμε χωρίς να βοηθούμε τους άλλους να γίνουν πρωταγωνιστές της ζωής τους, ίσως τελικά να μην αγαπούμε αληθινά τόσο πολύ.
Ο Ιησούς, αντίθετα, μας αγαπά έτσι: μας βοηθά μέχρι ενός σημείου και έπειτα μας ζητά να κάνουμε εμείς ένα βήμα μπροστά, δηλαδή να γίνουμε πρωταγωνιστές.
Και τι είναι αυτό που μας βοηθά να γίνουμε πρωταγωνιστές; Το Άγιο Πνεύμα, που είναι η παρουσία Του, μια παρουσία που δεν πληγώνει ούτε περιορίζει την ελευθερία μας.
Μια δύναμη που έρχεται μέσα στον καθένα μας και μας ντύνει με μια ισχύ που, ναι, έρχεται από ψηλά, αλλά περνά μέσα από τη δική μας ανθρώπινη φύση.
Γι’ αυτό η Ανάληψη, που ίσως φαίνεται σαν η γιορτή μιας απουσίας, στην πραγματικότητα είναι: το βήμα πίσω, κάποιου που μας αγαπά. Ένα αναγκαίο βήμα πίσω, ώστε η Πεντηκοστή να μπορέσει πραγματικά να συμβεί μέσα στη ζωή μας.
Προσευχή της ημέρας.
Κύριε, μέσω του Αγίου Σου Πνεύματος άνοιξε το πνεύμα μου, ώστε να καταλάβω το βαθύ νόημα που κρύβεται στις γραφές. Δίδαξέ με για να ενστερνίζομαι τον λόγο Σου βαθιά μέσα μου. Η καρδιά μου ποθεί μόνο Εσένα, Κύριε. Τόσο πολύ που δεν μπορεί να δεχτεί την αδικία, την ασέβεια και την κοροϊδία του κόσμου προς Εσένα. Δυστυχώς πολλοί δεν έχουν μετανοήσει για τις κακές τους πράξεις και την άσωτη ζωή τους. Λένε συγγνώμη μόνο στα λόγια αλλά η καρδιά τους βρίσκεται μακριά από Σένα επειδή δεν αποδέχονται το Άγιο Πνεύμα Σου, που είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή. Σε παρακαλώ, Κύριε, δώσε μου τη δύναμη, τη χάρη, το κουράγιο για ν’ αναγγείλω, εμπνεόμενος από το Πνεύμα Σου, τη συγχώρεση, τη μετάνοια, τη συγγνώμη στα αδέρφια μου που περιπλανώνται χωρίς να ξέρουν που πηγαίνουν. Με τη στήριξή Σου, κάνε με να τους στηρίξω με τον λόγο Σου ώστε ν’ ανοίξουν κι εκείνοι τον εαυτό τους στο Άγιο Πνεύμα Σου.
(π. Νίκος Ρούσσος)
