ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’

ΒΑΣΙΛΙΣΣΑ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΟΥ

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Κυριακή, 17 Μαΐου 2026

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή Κυριακή!

Σήμερα, σε πολλές χώρες του κόσμου, εορτάζεται η Πανήγυρη της Αναλήψεως του Κυρίου.

Η μορφή του Ιησού ο οποίος –όπως λέει το βιβλικό κείμενο (βλ. Πρ 1,1-11)– υψώνεται από τη γη και ανεβαίνει προς τον Ουρανό, μπορεί να μας κάνει να εκλάβουμε αυτό το Μυστήριο ως ένα μακρινό γεγονός. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι έτσι. Πράγματι, εμείς είμαστε ενωμένοι με τον Ιησού, όπως τα μέλη με την κεφαλή, σε ένα και μοναδικό σώμα, και η ανάληψή Του στον Ουρανό έλκει και εμάς μαζί Του προς την πλήρη κοινωνία με τον Πατέρα. Ο Ιερός Αυγουστίνος έλεγε σχετικά: «Το γεγονός ότι η κεφαλή προπορεύεται αποτελεί την ελπίδα των μελών» (Sermo 265, 1.2).

Όλη η ζωή του Χριστού είναι μια πορεία ανόδου, που αγκαλιάζει και συμπεριλαμβάνει, μέσω της ανθρώπινης φύσης Του, ολόκληρη τη σκηνή του κόσμου, υψώνοντας και λυτρώνοντας τον άνθρωπο από την κατάσταση της αμαρτίας, φέρνοντας φως, συγχώρηση και ελπίδα εκεί όπου υπήρχαν σκοτάδι, αδικία και απόγνωση, ώστε να φτάσει στην οριστική νίκη του Πάσχα, όπου ο Υιός του Θεού «με τον θάνατό Του κατέλυσε τον θάνατό μας και με την Ανάστασή Του μας χάρισε πάλι τη ζωή» (Α’ Προοίμιο του Πάσχα).

Η Ανάληψη, λοιπόν, δεν μας μιλά για μια μακρινή υπόσχεση, αλλά για έναν ζωντανό δεσμό, που έλκει και εμάς προς την ουράνια δόξα, διευρύνοντας και ανυψώνοντας ήδη από αυτή τη ζωή τον ορίζοντά μας και φέρνοντας όλο και περισσότερο τον τρόπο που σκεφτόμαστε, αισθανόμαστε και ενεργούμε στο μέτρο της καρδιάς του Θεού.

Και γνωρίζουμε τον δρόμο αυτής της ανόδου (βλ. Ιω. 14,1-6). Τον βρίσκουμε στον Ιησού, στη δωρεά της ζωής Του, στα παραδείγματα και στις διδασκαλίες Του, αλλά και τον βλέπουμε χαραγμένο στην Παρθένο Μαρία και στους αγίους: σε εκείνους που η Εκκλησία μάς προτείνει ως καθολικά πρότυπα, αλλά και σε εκείνους –όπως αγαπούσε να τους αποκαλεί ο Πάπας Φραγκίσκος– «της διπλανής πόρτας» (βλ. Αποστολική Παραίνεση Gaudete et exsultate, 7), με τους οποίους ζούμε την καθημερινότητά μας: πατέρες, μητέρες, παππούδες, ανθρώπους κάθε ηλικίας και κατάστασης, που με χαρά και αφοσίωση προσπαθούν ειλικρινά να ζουν σύμφωνα με το Ευαγγέλιο.

Μαζί τους, με τη στήριξή τους και χάρη στην προσευχή τους, μπορούμε και εμείς να μάθουμε να ανεβαίνουμε μέρα με τη μέρα προς τον Ουρανό, κάνοντας αντικείμενο των σκέψεών μας, όπως λέει ο Άγιος Παύλος, ό,τι είναι «αληθινό […], δίκαιο, […] αξιαγάπητο» (Φιλ 4,8) και εφαρμόζοντας, με τη βοήθεια του Θεού, όσα έχουμε «ακούσει και δει» (στ. 9), κάνοντας να αυξάνεται μέσα μας και γύρω μας η θεία ζωή που λάβαμε στο Βάπτισμα και που μας ελκύει διαρκώς προς τα Άνω, προς τον Πατέρα, διαδίδοντας στον κόσμο πολύτιμους καρπούς κοινωνίας και ειρήνης.

Είθε να μας βοηθά η Αειπαρθένος Μαρία, η Βασίλισσα του Ουρανού, η οποία σε κάθε στιγμή φωτίζει και καθοδηγεί την πορεία μας.

—————–

Μετάφραση: π.Λ