Η σκληρή δουλειά ανταμείβεται

Από το στενό πέρασμα  του Falzaregoανέβαινα με μερικούς φίλους προς την κορυφή του Lagazzuoi. Σε μια στιγμή, μετά από αρκετή ώρα περπάτημα, άρχισα να αισθάνομαι  κούραση και επαναλάμβανα στον εαυτό μου, με τρόπο όμως που να μην  το αντιληφθούν οι συνάδελφοί μου: “Πως θα τα καταφέρω; Πως θα τα καταφέρω; Πως θα επιστρέψω αύριο το πρωί;» Σφίγγοντας όμως τα δόντια προχωρούσα.

Τελικά φθάσαμε όλοι στην κορυφή: “Τι εντυπωσιακό πανόραμα!… Τι θαυμάσιος ήλιος!… Τι ωραία χρώματα στον ορίζοντα!… Τι τύχη!… Τι καταφύγιο!… Η κούραση μου ανταμείφτηκε!

Με δύο ή περισσότερους, ανεβαίνεις  πιο εύκολα, αισθάνεσαι λιγότερο την κούραση: όταν ο ένας είναι κουρασμένος, ο άλλος τον ενθαρρύνει και  αντίστροφα.

Έτσι είναι και στη ζωή…. Στην οποία κάθε μέρα περιμένουμε μια καινούρια κοπιαστική ανηφόρα. Αλλά, όταν είμαστε μαζί με τους άλλους αισθανόμαστε μια ικανοποίηση, βλέπουμε ένα καινούριο ήλιο, θαυμάζουμε ένα πανόραμα… το στενό πέρασμα γίνεται φαρδύ και η ανηφοριά πιο εύκολη και αυτό διότι αισθάνεσαι ότι ξεκινάς από το σημείο που έφθασες.