Γεννήθηκε στη Ραβέννα κατά το δεύτερο μισό του 10ου αιώνα. Από νεαρή ηλικία αφιερώθηκε στις σπουδές του ενώ ζούσε στις ανέσεις της οικογενειακής στέγης. Η ζωή του άλλαξε όταν αποφάσισε να δωρίσει τα πλούσια ενδύματά του στους φτωχούς και να καλυφθεί ο ίδιος με ράσο. Σε ένα προσκύνημα που πραγματοποίησε στη Ρώμη δέχτηκε τη μοναχική κουρά και από εκεί αναχώρησε για τους Αγίους Τόπους. Όταν επέστρεψε στη Ραβέννα έζησε σαν ερημίτης μοναχός υπό την καθοδήγηση του μοναχού Μαρτίνου, ηγουμένου της Πομπόζα, τον οποίο διαδέχτηκε το 998. Κατά τη διάρκεια της θητείας του η μονή γνώρισε περίοδο άνθισης αφού ο αριθμός των μοναχών πολλαπλασιαστικέ. Είχε συνεχή συνεργασία με τον αρχιεπίσκοπο Γεβεάρδο για την προώθηση της εκκλησιαστικής μεταρρύθμισης, υποστήριξε της νέες θεωρίες αναφορικά με τη λειτουργική μουσική ενώ μεταξύ των μοναχών του ήταν ο Guido d’Arezzo, ο εφευρέτης του πενταγράμμου. Ανταποκρινόμενος σε πρόσκληση του αυτοκράτορα Ερρίκου Γ’ αναχώρησε για την Πιατσένζα, δεν κατόρθωσε όμως να φτάσει καθώς πέθανε καθοδόν στις 13 Μαρτίου 1046.
πγπ
