Ο ΘΕΟΣ ΚΟΙΤΑΖΕΙ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ

Το μάτι της πίστης κοιτάζει το εσωτερικό, εξετάζει τα μυστικά της ορατής πραγματικότητας.
Βρίσκει το θετικό ακόμη και κάθε αρνητικό.
Για να γνωρίσεις την ομορφιά τού κάθε πράγματος, είναι ανάγκη να κοιτάξεις βαθιά στο εσωτερικό. Κάθε άνθρωπος εξωτερικά μπορεί να αρέσει ή και να μην αρέσει. Όμως όταν κοιτάς τον εσωτερικό του κόσμο, τότε μένει άναυδος. Να γιατί ο Θεός είναι ερωτευμένος με τον άνθρωπο, με κάθε άνθρωπο, με μένα, με σένα! « Μόνο ο Θεός γνωρίζει τι υπάρχει στο εσωτερικό του ανθρώπου». Ο άνθρωπος είναι το αριστούργημα του Θεού.
Ακόμη κι αν μόνο το θαυμάσιο σώμα του ανθρώπου εξετάζεις, την ενδυμασία του και τη γενική εμφάνιση του, μένεις έκθαμβος.
Ο άνθρωπος βλέπει το πρόσωπο, αλλά ο Θεός βλέπει την καρδιά. Στην όψη ο άνθρωπος ναι είναι κάτι το θαυμάσιο, που όμως είναι ταυτόχρονα μια σκόνη που θα επιστρέψει και πάλι στη σκόνη. «Είναι σαν χορτάρι στο λιβάδι που το πρωί βλαστάνει και ανθίζει, αλλά το βράδυ όμως μαραίνεται.
Επιφανειακά ο άνθρωπος είναι ασταθής. Είναι σαν το φτερό που παίρνει ο άνεμος. Σαν τα σύννεφα χωρίς βροχή, σαν τη σκιά που περνά, σαν υπόσχεση που δεν τηρείται. Με άλλα λόγια επιφανειακά «κάθε άνθρωπος είναι απατηλός».
Μια μέρα εντυπωσιάστηκα βλέποντας τα πρόσωπα στο δρόμο με μάτι επιφανειακό. Ενστικτωδώς διέκρινα τον κάθε ένα σαν φίλο και ε-χθρό, συμπαθητικό και αντιπαθητικό, ωραία και άσκημο, ηλικιωμένο και νεαρό, δυνατό και αδύναμο, μεγάλο και μικρό.….Ο καθένας φακελωνόταν από μένα σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που άξιζε ή όχι. Ο καθένας προκαλούσε σε μένα έλξη ή απόρριψη.

Μόνο η ματιά της πίστης εισχωρεί μέσα από την επιφάνεια. Η αληθινή αγάπη δεν μπορεί να βασιστεί σε καμιά από τις εξωτερικές εκτιμήσεις, ούτε μπορεί να αποδειχθεί δικαιολογημένος κανένας τρόπος υποτίμησης του ανθρώπου μόνο από τα ελαττώματά του που είναι φα-νερά.
Μόνο το μάτι του Θεού βλέπει την ματαιότητα και ερευνά το εσωτερικό του καθενός. Μόνο ο Ιησούς σε σένα και σε μένα ξέρει να βλέπει και να αγαπά την καρδιά του άλλου!