Γεννήθηκε στο Καπεστράνο, κοντά στην Λ’ Άκουιλα, το 1386. Ο πατέρας του ήταν Γερμανός βαρόνος και η μητέρα του από το Αμπρούτσο.

Σπούδασε στη Περούτζια, αποφοίτησε και έγινε άριστος νομικός, τόσο που διορίστηκε κυβερνήτης της πόλης. Όταν κάποια στιγμή αιχμαλωτίστηκε, αποφάσισε να γίνει Φραγκισκανός.

Ήταν φίλος του Αγίου Βερναρδίνου. Τον υπερασπίστηκε μάλιστα όταν ο Βερναρδίνος κατηγορήθηκε για αίρεση. Ο Πάπας τον έστειλε ως δελεγάτο του στην Αυστρία, τη Βαυαρία, την Πολωνία, όπου οι Χουσίτες εξαπλωνόταν όλο και περισσότερο. Στους Αγίους Τόπους προώθησε την ένωση των Αρμενίων με τη Ρώμη.

Ήταν εβδομήντα χρονών, το 1456, όταν βρέθηκε στη μάχη του Βελιγραδίου που δεχόταν επίθεση από τους Τούρκους. Για έντεκα μέρες και έντεκα νύχτες δεν έφυγε ποτέ από το στρατόπεδο. Τρεις μήνες αργότερα όμως, στις 23 Οκτωβρίου, πέθανε στο Βίλαχ της Αυστρίας (σήμερα Ιλόκ, στην Κροατία).

Αγιοποιήθηκε από τον Πάπα Αλέξανδρο Ζ’ στις 16 Οκτωβρίου 1690. Το 1984, ο Πάπας Άγιος Ιωάννης Παύλος Β’ τον ανακήρυξε προστάτη των στρατιωτικών ιερέων.

πγπ