ΤΟ ΕΚΤΥΦΛΩΤΙΚΟ ΦΩΣ!
 

Είναι ωραίο, να χαιρετάς στο δρόμο τους ανθρώπους που συναντάς, ιδιαίτερα όταν τον γνωρίζεις. Και είναι σημαντικό και λεπτό να χαιρετάς εκείνους που περιμένουν από σένα κάτι παραπάνω από ένα απλό χαιρετισμό. Διαφορά αρχίζουν τα παράπονα και οι υποψίες.
Ένα πρωινό έπρεπε να πάω με τα πόδια μέχρι το σταθμό του τραίνου. Στον ορίζοντα άρχιζε ο ήλιος να λαμποκοπά τόσο που με τύφλωνε στα μάτια.
Στην επιστροφή με πλησιάζει κάποιος φίλος και, με μεγάλη ανησυχία και με τόνο φωνής περίεργο, με ρώτησε γιατί δεν τον χαιρέτησε λίγο πριν που τον συνάντησα.
Μα δε σε είδα, του απάντησα – Ίσως επειδή ο ήλιος ήταν στα μάτια μου, ήμουν τυφλωμένος από το φως….!
Είναι περίεργο: Δεν βλέπει κανείς όχι μόνο όταν λείπει το φως αλλά και όταν αυτό είναι υπερβολικό.
Μου φαίνεται ότι η μεγάλη δοκιμασία του πνεύματος που πέρασαν οι άγιοι στη γη, σωστά αποκαλείται «νύκτα σκοτεινή» , όχι διότι ο Θεός κρύβεται, αλλά διότι το υπερβολικό φως Του προκαλεί την τύφλωση της ανθρώπινης ζωής