ΟΚΤΑΗΜΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ

ΟΚΤΑΗΜΕΡΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ
 

 -Σε λίγες μέρες θα αρχίσουμε το Οκταήμερο Δεήσεων για την Ενότητα των Χριστιανών. Θεώρησα επίκαιρο να σας προτείνω μερικές σκέψεις σχετικά με το μεγάλο αυτό θέμα.

  -Η ανθρωπότητα σήμερα αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα: οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά κλπ. Το μέλλον φαίνεται όλο και πιο αβέβαιο. Αλλά μέσα σ’ αυτή την αβεβαιότητα κι απαισιοδοξία, προβάλλει ένα φωτεινό και παρήγορο σημάδι: Οι άνθρωποι της εποχής μας άλλοι συνειδητά, άλλοι ακόμη ασυνείδητα αλλά σταθερά, προσανατολίζονται σε μιαν ανθρωπότητα πιο ενωμένη διεθνώς.

  -Μετά τις «Ηνωμένες Πολιτείες» από πολλά χρόνια στην Αμερική έγιναν ενοποιήσεις και αλλού, όπως στην Ινδία, έχουμε τα « Ενωμένα Έθνη», την «Κοινή Αγορά», την «Ενωμένη Ευρώπη» , τις Διεθνείς Συμβάσεις Βοήθειας και Ανάπτυξης» την «Διεθνή Σύμπραξη Εμπορικών Συναλλαγών», τον « Ο.Η.Ε.» κλπ.

  -Εκείνο που ακόμη δεν έχει γίνει, είναι η «Ένωση των Χριστιανών»

Η διαίρεση αυτή είναι το πιο μεγάλο σκάνδαλο στον κόσμο. Την τελευταία αυτή περίοδο, με την φώτιση του Παναγίου Πνεύματος γίνονται ευτυχώς μεγάλες προσπάθειες, αργά αλλά σταθερά. Ο Κύριος  επεμβαίνει.

   -Γίνεται λόγος για έναν «Πνευματικό Οικουμενισμό», που σιγά- σιγά δημιουργεί ένα νέο τύπο ανθρώπων με πιο ευρεία συνείδηση, λιγότερο εθνικιστική, με μια νοοτροπία που περνάει τα στενά γεωγραφικά όρια μιας πατρίδας ή φυλής και αγκαλιάζει όλους τους λαούς, και τους πολιτισμούς, και σέβεται όλες τις θρησκείες, χωρίς να καταπολεμά, όπως συνέβαινε παντού στο παρελθόν, με φανατισμό και μίσος. Με πόση χαρά και αισιοδοξία δεν παρακολουθήσαμε και πέρυσι την καθιερωμένη πια σχετική συνάντηση στην Ασσίζη! Κάθε φορά διογκώνεται η συμμετοχή και γίνεται όλο και πιο θετικό το αποτέλεσμα. Μια προσπάθεια εμπνευσμένη από την Β΄ Σύνοδο του Βατικανού.

   -Η μετανάστευση εκατομμυρίων προσφύγων κάθε φυλής και γλώσσας, παρά τα όποια και όσα προβλήματα δημιουργούν, έγινε μια αιτία να αφυπνιστούν οι χριστιανοί της Δύσης και να δραστηριοποιηθούν για την αδελφική χριστιανική φιλοξενία, με αποτέλεσμα αυτοί οι πρόσφυγες να γνωρίσουν την αληθινή όψη της Εκκλησίας και να θαυμάσουν την χριστιανική μαρτυρία, τις μεγάλες μορφές των τελευταίων Παπών και ιδιαίτερα του Πάπα Φραγκίσκου. Αν εξαιρέσουμε τον ελλαδικό χώρο, έχουν πέσει κατακόρυφα οι προκαταλήψεις και οι καχυποψίες. Καλλιεργείται σταθερά το χριστιανικό πνεύμα.

 -Αυτό το πνεύμα του οικουμενισμού δεν επιβάλλεται στον σημερινό άνθρωπο με τη βία ή την υλική δύναμη. Πειράματα του είδους στο παρελθόν απέτυχαν. Ας πάρουμε για παράδειγμα τις γιγαντιαίες  αυτοκρατορίες, όπως ο ναζισμός, ο κομμουνισμός… κλπ. Οι μέθοδοι του είδους αποδείχτηκαν μια ουτοπία, έστω και αν σε μερικά μέρη τα κόσμου συνεχίζουν. 

  -Ούτε η κουλτούρα όπως λέμε, είναι ικανή να δημιουργήσει μια βιώσιμη κοινωνία σε διεθνή κλίμακα. Και όμως, αργά αλλά σταθερά ο κόσμος βαδίζει προς την διεθνή ένωση και συνεννόηση. Ποια είναι αυτή η μυστική δύναμη που δρα πάνω από τα όπλα, την κουλτούρα, την τεχνική επανάσταση ή άλλο ανθρώπινο παράγοντα και συνδέει ολοένα και περισσότερο λαούς και έθνη; -Είναι το σχέδιο του Θεού να ενώσει όλους τους ανθρώπους σαν μια οικογένεια.

  -Η αναγγελία ενός νέου λαού του Θεού με διεθνείς διαστάσεις, προ- εικονίστηκε και προετοιμάστηκε ήδη από τον Αβραάμ, στον εκλεκτό λαό του Θεού, τον Ισραήλ, και πραγματοποιείται στην εντέλεια με τον Ιησού Χριστό, στο οποίο συγκλίνει και ανακεφαλαιώνεται όλο το σχέδιο του Θεού, όπως μας βεβαιώνει ο Απόστολος Παύλος  στην αρχή  της Επιστολής του προς τους Εφεσίους: -«Ό,τι ήταν διηρημένο ξαναβρίσκει στον Χριστό την ενότητα».  (πβλ Εφ 1,1-10).

   Οι Μάγοι βασιλιάδες της Ανατολής που πήγαν στην Βηθλεέμ να προσκυνήσουν τον νεογέννητο Μεσσία, είναι μια εικόνα του καλέσματος όλων των ανθρώπων να γίνουν μέλη της μεγάλης πανανθρώπινης οικογένειας. Αυτό θα πραγματοποιηθεί όταν η πίστη στον Ιησού Χριστό, θα ρίξει τους μεσότοιχους που χωρίζουν τους ανθρώπους. Όταν όλοι θα αισθανθούν ότι είναι  παιδιά του Θεού και αδέλφια μεταξύ τους, με ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις.

  -Αυτός ο λαός είναι η Εκκλησία, η κοινωνία των πιστευόντων, ο λαός του Θεού, στον οποίον ανήκουν έναν πλήθος λαών, φυλών και γλωσσών χωρίς διακρίσεις. Η Εκκλησία του Χριστού δεν είναι οδοστρωτήρας, όπως ορισμένα πολιτικοκοινωνικά συστήματα που ισοπεδώνουν τα πάντα και τους πάντες. Δεν μπορεί να είναι  λευκή, ή μαύρη, ή κίτρινη, ή αμερικάνικη, ή ελληνική, ή άλλου έθνους. Είναι πάνω από όλα αυτά. Οι πόρτες είναι ανοικτές σε όλους. Μέσα στην ασύγκριτη ανθρώπινη ποικιλία της πραγματοποιεί την μοναδική ενότητά της διότι κεφαλή της είναι ο  ίδιος ο Ιησούς Χριστός.

   -Το πιο παρήγορο γεγονός της εποχής μας είναι αναμφίβολα η κινητοποίηση της νεολαίας, με πνευματικές διεθνείς συνάξεις καλά οργανωμένες, όπως εκείνες του Ταιζέ και ιδιαίτερα οι παγκόσμιες Συνάξεις Νέων που εμπνεύστηκε ο Μακάριος και σε λίγο Άγιος Πάπας Ιωάννης-Παύλος ο Β΄.

   -Ο Αρχιεπίσκοπός μας, στο  μήνυμα που μας απηύθυνε για τη νέα ποιμαντική χρονιά, υπογραμμίζει την ιδιαίτερη φροντίδα όλων μας για τους έφηβους και τους νέους. Είναι το μέλλον της Εκκλησίας. Να ενδιαφερθούμε με πάθος και με όλα τα μέσα και με κάθε θυσία και υπευθυνότητα για την νέα γενεά, πριν είναι πολύ αργά.

ΠΡΨ


 

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Το κήρυγμα της Κυριακής

26η Κυριακή του Έτους, Κύκλος Γ   Ο χρόνος και η αιωνιότητα είναι δύο στοιχεία που σήμερα παρουσιάζονται και στα τρία βιβλικά αναγνώσματα. Το ευαγγέλιο

25 Σεπτεμβρίου μνήμη της Αγίας Ευφροσύνης

  Πρόκειται για μια αγία όχι ιδιαιτέρα διαδεδομένη στη Δύση. Γεννήθηκε μεταξύ των ετών 410 και 413 στην Αλεξάνδρεια και ήταν κόρη ενός εύπορου αξιωματικού

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου