Επίσκεψη στο μελίσσι του Θεού

Ένας άσπρος ψιλός – δύο μέτρα – πέτρινος τοίχος περικλείει το μεγάλο οικοδόμημα που αν δεν ήξερα ότι ήταν μοναστήρι, θα ήταν αντάξια κατοικία μεγάλου άρχοντα του καιρού μας. Πλησίασα την είσοδο, κανένας φύλακας, τίποτα ιδιαίτερο. Μια στενή πόρτα μ' ένα κλασσικό κάγκελο αφήνει ένα άνοιγμα για τους επισκέπτες. Δεν χρειάζονται διαβατήρια ή συστατικά γράμματα για να μπεις στον «κάστρο του Θεού»! Χτύπησα το κουδούνι όπως γράφει η ανακοίνωση και άνοιξε η φρεσκοβαμμένη, στενή, επαγγελματική πόρτα και βρέθηκα σ' ένα σύγχρονο περιποιημένο κήπο, με λίγα πράσινα πεύκα, υψιλόκορφα κυπαρίσσια και ομοιόμορφους σαν καλόγεροι με κουκούλα κουρεμένους θάμνους. Ένας πλακόστρωτος καθαρός αρκετά φαρδύς διάδρομος μου έδειχνε τον δρόμο για να φτάσω στον προορισμό μου, το μοναστήρι. Απόλυτη ησυχία, μόνο η σιωπή ήταν παρούσα. Έμεινα για λίγα λεπτά στο απλό σύγχρονο περιστύλιο που έδενε με το γράμμα και το πνεύμα του χώρου.
Φαίνεται ότι έχουν απόλυτη εμπιστοσύνη στους επισκέπτες γι' αυτό και δεν ήταν κανείς για πληροφορίες. Πόρτες και παράθυρα όλα κλειστά, θα 'λεγες πως ήταν ακατοίκητο. Μπροστά μου πάνω στον τοίχο ένα μικρό τόξο έδειχνε το παρεκκλήσιο. Κι αυτή η πόρτα κλειστή, αλλά όχι κλειδωμένη. Την ^άνοιξα προσεκτικά όχι σαν κλέφτης που φοβάται αλλά σαν γνωστός που σέβεται τον χώρο και δεν θέλει να διαταράξει την τάξη και το πρόγραμμα.
Ο ναός κι αυτός όπως όλο το περιβάλλον ήταν απλός καθαρός και φιλόξενος…. Εντυπωσίαζε η γαλήνη και η ηρεμία. Παρ' όλο ότι δεν ήταν η πρώτη φορά που έμπαινα σ' αυτό τον χώρο (σήμερα) αισθάνθηκα διαφορετικός. Κάθισα σ' ένα άδειο απ' τα πολλά ξύλινα, βαριά, γυαλιστερά καθίσματα (που τις Κυριακές και τις γιορτές είναι γεμάτα) και κοίταζα αμήχανος γύρω μου σαν άρρωστος σε νοσοκομείο που περιμένει το αποτέλεσμα των ιατρικών εξετάσεων. Δεν άργησα να ηρεμήσω. Με σκέπαζε και μένα η σιωπή και η ησυχία του χώρου. Με τέτοιες συνθήκες εύκολα επικοινωνείς με τον Θεό.
Η καρδία μου άνοιξε σαν λουλούδι, που το χτυπά ο ήλιος την άνοιξη. Η σκέψη μου γύρισε 52 χρόνια πίσω όταν στις 27 Δεκεμβρίου 1961, τελούσα την πρώτη μου λειτουργία, με σύγχυση, συγκίνηση και αισθηματική φόρτωση μεταφέρθηκα στο έτος 1972 που ήμουν εφημέριος στο Ηράκλειο και λειτουργούσα στον ίδιο ναό, αλλά με διαφορετική τοποθέτηση. Τέλος ήρθα στο σήμερα και γέμισε το μυαλό μου με καινούργιες ιδέες. Ξύπνησε μέσα μου ο μικρός «Θεός», η
συνείδηση μου και άνοιξε το βιβλίο της ψυχής μου διάπλατα, κι άρχισα να το διαβάζω και να ανακαλύπτω κρυμμένα από πολλά χρόνια στοιχεία της ζωής μου που φώλιαζαν ανενόχλητα και με εμπόδιζαν αν δω καθαρά κάποια ελαττώματα που δυσκόλευαν την ιερατική μου αποστολή. Ένα τράβηγμα κουρτίνας και στη συνέχεια ένας μικρός θόρυβος έδιωξαν τις σκέψεις μου και την ησυχία του ναού.
Λεπτές/γλυκές, μελωδικές φωνές έβγαιναν πίσω απ' την πλευρά, που ήταν η κουρτίνα. Ήταν οι μοναχές, «οι μέλισσες του Θεού» που άρχισαν την εσπερινή τους προσευχή, που άκουγε μόνο ο Θεός και εγώ. Για κείνον τίποτε το ιδιαίτερο, για μένα κάτι το σπάνιο. Για κείνον καθημερινό, για μένα εντυπωσιακό. Αρκετή ώρα κράτησε το ουράνιο «πέταγμα». Μετά οι μέλισσες χωρίς φασαρία, όπως ήρθαν έφυγαν, τράβηξαν την κουρτίνα, μπήκαν στην κηρύθρα του μοναστηριού και συνέχισαν να παρασκευάζουν το πνευματικό μέλι – τη προσευχή. Η πνευματική παράσταση τελείωσε και επέστρεψα στην πραγματικότητα.
Χειροκροτήματα δεν ακούστηκαν, δεν τα χρειάζονται ούτε ο Θεός, ούτε οι ηθοποιοί. Αθόρυβα, όπως μπήκα, πήγα προς την έξοδο. Πριν κλείσω την εξώπορτα παρατήρησα την επιγραφή « Κάρμηλον της Αγίας Τριάδος – Ηράκλειο – Αττικής». Άφησα το πνευματικό μελίσσι και μπήκα στο κόσμο της φασαρίας, του θορύβου, των ανθρώπων. Πριν μπω στο αυτοκίνητο μου ήρθε στο νου μου η φράση γνωστού μας συγγραφέα, που την μετέτρεψα' σε προσευχή: «Κάνε Κύριε να μην φύγουν οι μέλισσες, χωρίς αυτές τα μοναστήρια δεν παράγουν μέλι, … θα μπουν μέσα κηφήνες»!!!

Π. Μάρκος Βιδάλης

 

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Πρόγραμμα Ενοριών 10-11 Δεκεμβρίου 2022

 Οικισμός Ενορία 10-11 Δεκεμβρίου 2022 Αγάπη Αγίου Αγαπητού – Αετοφωλιά Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου – Άνδρος Καθεδρικού Ναού Αγίου Ανδρέα – Βωλάξ Γεννήσεως της Θεοτόκου  Κυριακή

9 Δεκεμβρίου μνήμη της Αγίας Λευκαδίας

  Υπάρχουν ελάχιστες πληροφορίες για την Αγία Λευκαδία. Η ευλάβεια προς το πρόσωπό της αναπτύχτηκε στον τόπο ταφής της, το ρωμαϊκό κοιμητήριο του Τολέδο στην

Mελέτη  του Ευαγγελίου της ημέρας

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ 2ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ 9 Δεκεμβρίου 2022                                     Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου