Άγγελος του Κυρίου από τον Πάπα Φραγκίσκο Κυριακή 30 Ιανουαρίου 2022

ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Κυριακή, 30 Ιανουαρίου 2022

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα!

Στη σημερινή Θεία Λειτουργία το Ευαγγέλιο αφηγείται το πρώτο κήρυγμα του Ιησού στο χωριό του, τη Ναζαρέτ. Το αποτέλεσμα είναι πικρό: αντί να λάβει αποδοχή, ο Ιησούς βρίσκει έλλειψη κατανόησης, ακόμη και εχθρότητα (βλ. Λκ 4,21-30). Οι συγχωριανοί του, περισσότερο από έναν λόγο αληθείας, ήθελαν θαύματα, σημεία θαυμαστά. Ο Κύριος δεν τα κάνει και αυτοί τον αρνούνται, διότι λένε ότι τον γνωρίζουν ήδη από μικρό παιδί, είναι ο γιος του Ιωσήφ (βλ. στ. 22) κ.ο.κ. Έτσι ο Ιησούς προφέρει μια φράση που έχει γίνει παροιμιώδης: «Κανένας προφήτης δεν είναι δεκτός στην πατρίδα του» (στ. 24).

Αυτά τα λόγια αποκαλύπτουν ότι η αποτυχία για τον Ιησού δεν ήταν εντελώς απροσδόκητη. Ήξερε τους δικούς του, ήξερε τις καρδιές τους, ήξερε τον κίνδυνο που διέτρεχε, είχε λάβει υπόψη του την άρνηση. Μπορούμε λοιπόν να αναρωτηθούμε: αλλά αν ίσχυε αυτό, αν είχε προβλέψει την αποτυχία, γιατί πάει ούτως ή άλλως στο χωριό του; Γιατί να κάνεις καλό σε ανθρώπους που δεν είναι πρόθυμοι να σε αποδεχτούν; Αυτή είναι μια ερώτηση που την κάνουμε συχνά κι εμείς. Είναι όμως ένα ερώτημα που μας βοηθάει να κατανοήσουμε καλύτερα τον Θεό. Αυτός, μπροστά στα κλεισίματά μας, δεν κάνει πίσω: δεν βάζει φρένο στην αγάπη του. Μπροστά στα κλεισίματά μας, Αυτός συνεχίζει. Βλέπουμε μια αντανάκλαση αυτού σε εκείνους τους γονείς που έχουν επίγνωση της αχαριστίας των παιδιών τους, αλλά δεν σταματούν να τα αγαπούν και να τους κάνουν το καλό. Ο Θεός είναι έτσι, αλλά σε πολύ υψηλότερο επίπεδο. Και σήμερα καλεί κι εμάς να πιστέψουμε στο καλό, να μην αφήσουμε κανένα πρόσκομμα στο να κάνουμε το καλό.

Σε ό,τι συμβαίνει στη Ναζαρέτ, όμως, βρίσκουμε και κάτι άλλο: η εχθρότητα προς τον Ιησού εκ μέρους των «δικών του» μας προκαλεί: αυτοί δεν ήταν δεκτικοί, κι εμείς; Για να το επαληθεύσουμε αυτό, ας δούμε τα πρότυπα υποδοχής που προσφέρει ο Ιησούς σήμερα, στους συγχωριανούς του και σε εμάς. Είναι δύο ξένοι: μια χήρα από τα Σάρεπτα της Σιδωνίας και ο Νεεμάν, ο Σύρος. Και οι δύο υποδέχτηκαν προφήτες: η πρώτη τον Ηλία, ο δεύτερος τον Ελισαίο. Αλλά δεν ήταν μια εύκολη υποδοχή, πέρασε από δοκιμασίες. Η χήρα φιλοξένησε τον Ηλία, παρά την πείνα και παρόλο που ο προφήτης ήταν διωκόμενος (βλ. Α’Βασ 17,7-16), ήταν ένας πολιτικο-θρησκευτικός διωκόμενος. Ο Νεεμάν, από την άλλη πλευρά, παρόλο που ήταν ένα πρόσωπο υψηλού επιπέδου, δέχτηκε το αίτημα του προφήτη Ελισαίου, που τον οδήγησε να ταπεινωθεί, να λουστεί επτά φορές σε ένα ποτάμι (βλ. Β’Βασ 5,1-14), σαν να ήταν ανίδεο παιδί. Εν ολίγοις, η χήρα και ο Νεεεμάν τους υποδέχτηκαν μέσω της προθυμίας και της ταπεινότητάς τους. Ο τρόπος για να υποδεχτείς τον Θεό είναι πάντα να είσαι πρόθυμος. Πρόθυμος να τον δεχτείς και να είσαι ταπεινός. Η πίστη περνά από εδώ: προθυμία και ταπεινοφροσύνη. Η χήρα και ο Νεεμάν δεν απέρριψαν τις οδούς του Θεού και των προφητών του: ήταν υπάκουοι, όχι άκαμπτοι και κλειστοί.

Αδελφοί και αδελφές, ο Ιησούς ακολουθεί κι ο ίδιος την οδό των προφητών: παρουσιάζεται όπως δεν θα περιμέναμε. Όποιος ψάχνει για θαύματα δεν τον βρίσκει – αν εμείς ψάχνουμε για θαύματα δεν θα βρούμε τον Ιησού – όποιος αναζητά νέες αισθήσεις, «εσωτεριστικές» εμπειρίες, περίεργα πράγματα· όποιος αναζητά μια πίστη φτιαγμένη από δύναμη και εξωτερικά σημεία. Όχι, δεν θα τον βρει. Τον βρίσκει μόνο όποιος αποδέχεται τις οδούς του και τις προκλήσεις του, χωρίς παράπονα, χωρίς υποψίες, χωρίς κριτικές και κατήφεια στο πρόσωπο. Με άλλα λόγια, ο Ιησούς σου ζητά να τον υποδεχτείς στην καθημερινή πραγματικότητα που ζεις, στην Εκκλησία του σήμερα, έτσι όπως είναι. Να τον υποδεχτείς στο πρόσωπο εκείνου του ανθρώπου που έχεις κοντά σου κάθε μέρα, στη  συγκεκριμένη κατάσταση όσων έχουν ανάγκη, στα προβλήματα της οικογένειάς σου, στους γονείς, στα παιδιά, στους παππούδες, να υποδεχτείς τον Θεό εκεί. Εκεί είναι Αυτός, ο οποίος μας καλεί να εξαγνιστούμε στον ποταμό της προθυμίας και στα άφθονα ιαματικά λουτρά της ταπεινοφροσύνης. Χρειάζεται ταπεινοφροσύνη για να συναντήσουμε τον Θεό, για να επιτρέψουμε στον εαυτό μας να μας συναντήσει.

Κι εμείς, είμαστε δεκτικοί ή μοιάζουμε με τους συγχωριανούς του, που πίστευαν ότι ήξεραν τα πάντα για Αυτόν; «Εγώ σπούδασα θεολογία, παρακολούθησα αυτό το μάθημα κατήχησης… Εγώ ξέρω τα πάντα για τον Ιησού!». Ναι, σαν ανόητος! Μην είσαι ανόητος, δεν ξέρεις τον Ιησού. Ίσως, μετά από τόσα χρόνια που είμαστε πιστοί, να νομίζουμε ότι γνωρίζουμε καλά τον Κύριο, με τις ιδέες και τις κρίσεις μας, συμβαίνει συχνά. Ο κίνδυνος είναι να τον συνηθίσουμε, να συνηθίσουμε τον Ιησού. Και πώς συμβαίνει να τον συνηθίσουμε; Όταν κλεινόμαστε, όταν κλεινόμαστε στα νέα που φέρνει, τη στιγμή που Αυτός σου χτυπάει την πόρτα και σου λέει κάτι νέο, θέλει να εισέλθει εντός σου. Πρέπει να βγούμε από το να μένουμε απολιθωμένοι στις θέσεις μας. Ο Κύριος ζητά ανοιχτό μυαλό και απλή καρδιά. Και όταν ένας άνθρωπος έχει ανοιχτό μυαλό, απλή καρδιά, τότε έχει την ικανότητα να εκπλήσσεται, να νιώθει δέος. Ο Κύριος πάντα μας εκπλήσσει, αυτή είναι η ομορφιά της συνάντησης με τον Ιησού. Είθε η Παναγία, υπόδειγμα ταπεινοφροσύνης και προθυμίας, να μας δείξει την οδό για να υποδεχτούμε τον Ιησού.

———————

Μετάφραση: π.Λ

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Mελέτη  του Ευαγγελίου της ημέρας

ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ 2ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ 6 Δεκεμβρίου 2022                                   Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι το

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου