"Το ένα χέρι πλένει τ’ άλλο και τα δυο το πρόσωπο."
 

“Ο καθένας από μας έχει ανάγκη από τους άλλους, κανένας δεν είναι αυτάρκης και ότι ο Θεός μας έπλασε συμπληρωματικούς”. 
Σε μία αίθουσα ασφυκτικά γεμάτη από παιδιά, εξηγούσα με παραδείγματα αυτή την επιλογή του Θεού κατά τη δημιουργία μας. Έπρεπε να τελειώσω και τότε απευθύνθηκα σε ένα παιδί, τον Παναγιώτη, τον πιο μικρό, που βρισκόταν μπροστά μου και του λέω:
«ούτε εσύ μπορείς να κάνεις τα πάντα μόνος σου.»
Ο Παναγιώτης σηκώνεται αμέσως όρθιος και με σιγουριά δηλώνει ότι εκείνος κάνει τα πάντα μόνος του.

– Πως σε λένε; Του είπα.
– Παναγιώτη, μου απαντά.
– Άκουσε Παναγιώτη, σήμερα το πρωί ποιος σε ξύπνησε;
– Η μαμά, μου απαντά.
– Ποιος σου έβαλε τις καλτσούλες σου που έψαχνες και δεν εύρισκες;
– Η μαμά.
– Ποιος σου έκανε αυτό το όμορφο χτένισμα στα μαλάκια σου;
– Η μαμά.
– Ποιος σου έδωσε το γάλα με το κακάο και σου έβαλε ζάχαρη, και ποιος σε πήγε στην Εκκλησία την Κυριακή;
Εκείνη τη στιγμή ο μικρός Παναγιώτης παραδόθηκε και σχεδόν ντροπιασμένος με ρωτά:
– Πως τα ξέρεις εσύ όλα αυτά. Ποιος σου τα είπε;

– Αγαπητέ Παναγιώτη, αυτά τα πράγματα δεν που τα ανέφερε κανένας και τη μητέρα σου ούτε καν τη γνωρίζω. Τα έμαθα από τη ζωή. Μου τα δίδαξε ο Ιησούς. Πρέπει να δώσω στον πλησίον μου, ότι ο Θεός μου έδωσε για εκείνον και από τον πλησίον μου πρέπει να ζητήσω ότι ο Θεός του έδωσε για μένα. Τα πλούτη του είναι δικά μου και τα πλούτη μου είναι δικά του. Ξέρω πολύ καλά αγαπητέ Παναγιώτη πως αν δεν του δώσω αυτό που έχω, τον κλέβω από αυτό που είναι δικό του. Αν όμως του δώσω αυτό που έχω, τότε μαζί με εκείνον πλουτίζω και εγώ.
– Το ξέρεις Παναγιώτη πως το ένα χέρι δεν μπορεί να πλυθεί μόνο του, αλλά χρειάζεται να βοηθηθεί από το άλλο; Ενώ το αριστερό χέρι πλένει το δεξί, πλένεται και το ίδιο, και ενώ το δεξί πλένει το αριστερό πλένεται και το ίδιο. Εάν δεν συμφωνούσαν και τα δύο, τότε θα έμεναν βρώμικα και τα δυο. 
Ακόμη και η συγνώμη που εγώ δέχομαι έχει σχέση με τη συγνώμη που εγώ δίνω. Πράγματι ο Ιησούς λέει σε μένα και σε σένα: «Συγχωρείτε και θα συγχωρηθείτε». Να γιατί πρέπει να συμφωνούμε. Μόνο συμφωνώντας μπορούμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να πετύχουμε αυτό που δεν μπορούμε να πετύχουμε μόνοι μας.

Χρόνια πολλά Παναγιώτη!