(Ναός Μεταστάσεως της Θεοτόκου στη Μυτιλήνη)

Την Παρασκευή 23 Ιουνίου, οι Καθολικοί σε όλο τον κόσμο, πανηγυρίσαμε την Ιεροτάτη Καρδία του Ιησού, μία Εορτή που διαδόθηκε στη Δύση από τον 17ο αιώνα και μετά.

Αρκετοί Ορθόδοξοι και Προτεστάντες αδελφοί, μας προσάπτουν στους Καθολικούς ότι εορτάζουμε ένα "βιολογικό όργανο" του σώματος του Χριστού. Στο σημείο αυτό διαπιστώνουμε πως η ημιμάθεια των αδελφών μας αυτών καθώς και η έλλειψη βιβλικής εμβάθυνσης εκ μέρους τους  είναι στο αποκορύφωμά της.

Η καρδιά στην Παλαιά Διαθήκη αποτελεί το κέντρο του ανθρώπου, των συναισθημάτων του, και συχνότατα αναφέρεται στους Ψαλμούς αλλά και στους Προφήτες. Το ίδιο και στην Καινή διαθήκη, όταν ο Ιησούς προσκάλεσε τους μαθητές του να διδαχθούν από αυτόν, διότι είναι πράος και ταπεινός στην καρδιά.

Η ευλάβεια στην Ιερά Καρδία του Ιησού είναι η αναγνώριση της απέραντης αγάπης που έχει Εκείνος για τον άνθρωπο. Μια Καρδιά που φλέγεται από αγάπη, ένα “πυρρίφλεκτο καμίνι αγάπης” (όπως αναφέρεται στις Λιτανείες της Ιεράς Καρδίας), μιας αγάπης εσταυρωμένης, ματωμένης. Μια Καρδιά που είναι όαση για τους αμαρτωλούς, ασφαλές καταφύγιο σωτηρίας για τους μετανοούντες. Μια Καρδιά τρυπημένη από τη λόγχη του στρατιώτη, και που επιχέει σε μας αφθονία χάρης και τρυφερότητας.

Ο συμβολισμός και η ποίηση είναι αναντικατάστατο κομμάτι της πίστης μας. Η πίστη μας δεν είναι εγκεφαλική, αλλά συγκεκριμένη: εκφράζεται με εικόνες, με σύμβολα, και η Εορτή της Ιεροτάτης Καρδίας του Ιησού  εκφράζει ένα άκρως αγνό και αγαπητικό στοιχείο: τον έρωτα του Χριστού για τον άνθρωπο. Ένα λατινικό αντίφωνο της εορτής λέει: "Ελάτε να αντλήσουμε με χαρά νερό από τις πηγές του Σωτήρος, από τους θησαυρούς της Ιεροτάτης Καρδίας του".

π.Λ