Το μεγαλύτερο δικαίωμα του ανθρώπου: ο Παράδεισος

Το μεγαλύτερο δικαίωμα του ανθρώπου: ο Παράδεισος

Από τη γένεση του κόσμου, ο άνθρωπος πάντα λάβαινε μέρος στις πιο πειστικές μάχες για να διασφαλίσει, βήμα – βήμα, το δικαίωμα στην κατάκτηση και στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων του. Υπάρχει όμως ένας ειδικός όρος που πρέπει να παρατηρήσουμε. Κάθε επιτυχημένη μάχη, όπως θα έπρεπε, αφορούσε τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές πτυχές του ατομικού και συλλογικού ανθρώπινου επιπέδου.

Τα βήματα προόδου ήταν διάφορα και ποιος ξέρει ακόμη πόσα να γίνουν. Κυρίως για την εξάλειψη αυτών των μη φυσικών εμποδίων, που εξυπηρετούνται συνήθως, από το κάθε σύστημα ή από την υπερβολική ισχύ μερικών. Τι πρέπει επομένως να υπογραμμίσουμε ή να λάβουμε υπόψη μας εκτός από το προφανές σύστημα; Για να απαντήσουμε σε αυτή την παρατήρηση είναι αναγκαίο να ξεκινήσουμε από μια καθολική παραδοχή που ισχύει για όλους τους ανθρώπους της γης: Ο Παράδεισος είναι για όλους.

Δεν είναι τυχαίο που ο Ιησούς Χριστός ήρθε για να αποδώσει στον άνθρωπο εκείνα τα δικαιώματα για τα οποία ποτέ δεν έχουν γίνει απεργίες ή λαϊκές Συνελεύσεις, ακόμη και αν η έλλειψή τους οδηγεί στη μη απόδοση Ανθρωπιάς. Μιλάμε για τα μεγάλα δικαιώματα του ανθρώπου που δεν εγκρίνονται στο κοινοβούλιο από ομογενείς ή κάποιες πλειοψηφίες, αλλά που μπορούν να «υποστηριχθούν» σηκώνοντας τα μάτια στον ουρανό και κάνοντας προσευχή που είναι το πιο ιδανικό μέσο για να τα ζητήσουμε.

Το σημαντικό είναι ότι καθένας μετανοεί για τα λάθη του, για τα αμαρτήματά του και αισθάνεται πεπεισμένος να αλλάξει ζωή. Ο Παράδεισος δεν είναι για μια προνομιούχα κάστα, αλλά για κάθε άνθρωπο που πιστεύει και επιδιώκει τη συγχώρεση του Θεού. Αλλά ποια είναι αυτά τα δικαιώματα που κανείς δεν μπορεί να ζήσει χωρίς αυτά, εάν επιθυμεί να επαναφέρει και να ισορροπήσει την εσωτερική του ζωή, με συγκεκριμένους προβληματισμούς στην καθημερινή ζωή; Προσπαθώ να κάνω ένα ουσιαστικό έλεγχο, έτσι όπως έγινε κατά τη διάρκεια μιας κατήχησης για τον Ζακχαίο:

 «Το δικαίωμα της συγχώρεσης, το δικαίωμα της αγάπης, το δικαίωμα της πρόσβασης στο σπίτι του Πατέρα, με την προϋπόθεση ότι θα μετανοήσεις και θα μεταστραφείς, το δικαίωμα της αναζήτησης της αλήθειας, το δικαίωμα στη σοφία και τη χάρη, το δικαίωμα ελεημοσύνης σε περίπτωση ανάγκης, το δικαίωμα να έχεις τον αληθινό Θεό ως Πατέρα, το δικαίωμα να έχεις πρόσβαση στο Κύριο Ιησού Χριστό, τον ένα και μοναδικό μεσολαβητή της σωτηρίας και της λύτρωσης, το δικαίωμα στην Εκκλησία του ζωντανού Θεού, δηλαδή το σώμα του Ιησού Χριστού».

Ο Ζακχαίος, τελώνης και εισπράκτορας φόρων, αναζητώντας τον Κύριο και σκαρφαλώνοντας πάνω σε μια μουριά για να ξεπεράσει το πλήθος που τον ακολουθούσε, επανακτεί τα απολεσθέντα δικαιώματα. Σώθηκε, δηλώνοντας για πρώτη φορά, ότι ήθελε να εργαστεί με δικαιοσύνη για εκείνους από τους οποίους είχε εισπράξει περισσότερα από όσα έπρεπε. Ο κόσμος διαμαρτύρεται γι αυτή την πράξη ευσπλαχνίας από μέρους του Υιού του Ανθρώπου, αγνοώντας ότι το δικαίωμα στη συγχώρεση ανήκει σε κάθε άνθρωπο.

 

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ 19ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 11 Αυγούστου 2022   Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι το

11 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΜΝΗΜΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΛΑΡΑΣ

  Το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων του 1211 ή 1212 μια όμορφη δεκαοχτάχρονη νεαρή φεύγει από το πατρικό της στην Ασίζη και πηγαίνει στην

Γενική Ακρόαση Τετάρτης 10 Αυγούστου 2022

ΠΑΠΑΣ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΣ ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ   Αίθουσα Παύλος Στ’ Τετάρτη, 10 Αυγούστου 2022    Κατήχηση περί Γήρατος – 16. «Πηγαίνω να σας ετοιμάσω τόπο» (Ιω 14,2).

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου