Το κήρυγμα του Αρχιεπισκόπου 3η Κυριακή της Τεσσαρακοστής

Το κήρυγμα του Αρχιεπισκόπου
3η Κυριακή της Τεσσαρακοστής
Κύκλος Β΄

ep_Nikolau_4_7_17_9.JPG

Η Σαρακοστή είναι περίοδος μεταστροφής και ανανέωσης.
Κάτω από αυτό το φως κατανοούμε και τη σημερινή ευαγγελική περικοπή που μας παρουσιάζει τη σκηνή ενός Ιησού που με το μαστίγιο διώχνει τους εμπόρους από το Ναό, αναποδογυρίζει τα τραπέζια των αργυραμοιβών και φωνάζει: “Φύγετε έξω από εδώ!”
Πως δικαιολογείται αυτή η αγανάκτηση του Ιησού που τον έχουμε συνηθίσει τόσο ήπιο και πράο; Φαίνεται πως και εκείνος είχε τις δύσκολες στιγμές!
Για να τον καταλάβουμε όμως πρέπει να ξέρουμε τι έκαναν αυτοί οι αργυραμοιβοί και οι έμποροι των περιστεριών στον «οίκο του Πατέρα του».
Το Ευαγγέλιο μας είπε ότι πλησίαζε το Πάσχα.
Γι’ αυτή τη γιορτή οι Ιουδαίοι και οι πιστοί όλου του κόσμου πήγαιναν στην Ιερουσαλήμ από όλα τα μέρη. Ο κάθε ένας όφειλε να δώσει μία χρηματική προσφορά για το Ναό (που αντιστοιχούσε στο μισθό δύο ημερών. Αυτή όμως την προσφορά έπρεπε να την δώσουν μόνο σε τοπικό νόμισμα. Φθάνοντας εκεί με ξένα νομίσματα έπρεπε να τα μετατρέψουν σε τοπικό νόμισμα στα προπύλαια του ναού. Αυτοί που έκαναν την αλλαγή του νομίσματος εκμεταλλευόταν το φτωχό λαό και κατάφερναν να κρατούν ακόμα ένα μισθό παραπάνω γι’ αυτή την αλλαγή. Το ίδιο συνέβαινε και με τους πωλητές των περιστεριών.
Σχεδόν όλοι οι προσκυνητές ήθελαν να προσφέρουν ένα μικρό ή μεγάλο ζώο θυσία στο ναό. Όμως τα θύματα έπρεπε να κριθούν ως κατάλληλα από τους ειδικούς του Ναού. Εάν κάποιος τα αγόραζε έξω από τους χώρους του ναού, αυτά τα θύματα εθεωρούντο ακατάλληλα για τη θυσία και έπρεπε να αγοράσουν άλλα από τους χώρους του ναού, πληρώνοντας τρις φορές παραπάνω από την κανονική τιμή.
Η αντίδραση του Χριστού στέφεται εναντίον της αδικίας προς τους φτωχούς και απλούς ανθρώπους και εναντίον της ιδέας ότι για να πλησιάσει κανείς το Θεό έπρεπε να έχει και προσφορές, λες και υπήρχε ανάγκη να πληρώσει κανείς για να έχει την εύνοιά Του.
Ο Ιησούς με αυτή την οργισμένη αντίδραση, μη ξεχνάμε τη φράση του Ιησού: «οργίζεστε αλλά μην αμαρτάνετε», μας δείχνει το πραγματικό πρόσωπο του Πατέρα:
Ο Θεός είναι αγάπη και αυτό που θέλει από τον άνθρωπο είναι να αναγνωρίσει αυτή την αγάπη Του και να απαντήσει με αγάπη, τηρώντας, τις εντολές Του:”
Σ’ αυτό συνίσταται η αγάπη προς το Θεό, στο να τηρεί κανείς τις εντολές του” (1Ιω. 5,3).
Ο Ιησούς κάνει δική του την κραυγή των προφητών: “Έλεος θέλω και όχι θυσία!”(Mθ. 9,13).
Με την εκκαθάριση του Ναού αρχίζει μια καινούρια εποχή κατά την οποία ο Θεός θα λατρεύεται «εν πνεύματι και αληθεία» (Ιω. 4,23).
Στη συζήτηση που ακολουθεί με τους Ιουδαίους, ο Ιησούς προσδιορίζει σε τι συνίσταται αυτός ο καινούριος τρόπος λατρείας, ποιος είναι ο τόπος και ποιος ο τρόπος:
“Γκρεμίστε αυτό το ναό και εγώ σε τρεις ημέρες θα τον κτίσω και πάλι. Εκείνος μιλούσε για το ναό του σώματός του”. Ο Αναστημένος Χριστός είναι ο Ναός της νέας λατρείας. Κάθε προσευχή και κάθε προσφορά προς το Θεό, από δω και πέρα, πρέπει να γίνεται «εν Χριστώ». Μόνο αυτή η λατρεία είναι πνευματική και ζωντανή, αγία και από το Θεό δεκτή.
Υπάρχει λοιπόν μία προϋπόθεση για να γίνει δεκτή η λατρεία μας από το Θεό. Δεν πρέπει να γίνεται μόνο με τα χείλη μας, όταν την καρδιά μας και τη ζωή μας την κρατούμε μακριά από Εκείνον. «δεν με ενδιαφέρουν οι πολυάριθμες θυσίες.
Σταματήστε να παρουσιάζετε άχρηστες προσφορές, δεν μπορώ να ανέχομαι τα εγκλήματα και τις θυσίες” (Ησ. 1,11).
Θα έπρεπε να διερωτηθούμε ποια άραγε θα ήταν σήμερα η συμπεριφορά του Ιησού απέναντί μας; Μπορεί να μην συναντούμαι σήμερα αργυραμοιβούς και πωλητές στο Ναό, όμως ποια είναι η λατρεία που του προσφέρουμε.
Είναι «εν πνεύματι και αληθεία»;
Γίνεται εν Χριστώ και με τον Χριστό;
Η κάθε μια και ο κάθε ένας από μας ας απαντήσει αν όχι σήμερα τουλάχιστο στη διάρκεια της φετινής Σαρακοστής!

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη