Θεϊκή τιμωρία ή δημιουργία ανθρώπου;

Θεϊκή τιμωρία ή δημιουργία ανθρώπου;

Σε κάποια από «τις Πράξεις Μετανοίας» υπάρχει αυτή η έκφραση: «διότι αμάρτησα  και αξίζω την τιμωρία σου». Τι σχέση όμως έχει αυτό με τον κορωνοϊό;

Ξεκινώντας από αυτό και σκεφτόμενοι άλλα περιστατικά  που αναφέρονται στην Ιερή Γραφή, αναρωτιόμαστε για τις θεϊκές τιμωρίες.

Σε αυτήν την περίοδο πανδημίας από τον κορωνοϊό, θα αναρωτηθήκαμε εάν αυτή η τραγωδία δεν είναι επιθυμητή – κατά κάποιο τρόπο – από τον ουρανό, για να τιμωρήσει τους κακούς της Γης και αυτή τη σχετικιστική εποχή.

Ο κορωνοϊός είναι τιμωρία από τον Θεό;

Ο Δομινικανός πατέρας Angeloπροσπάθησε να απαντήσει σε αυτό το εξαιρετικά δύσκολο θεολογικό ερώτημα.

«Ο Θεός είναι Ανώτατο Καλό, είναι άπειρη Αγάπη και Ευσπλαχνία, είναι αιώνια φιλανθρωπία. Ο Θεός λέγεται ότι τιμωρεί, με την έννοια ότι επιτρέπει στον άνθρωπο να επιβάλλει το κακό στον εαυτό του, ή με την έννοια ότι δεν παραχωρεί το Έλεος Του σ’ εκείνους που το απορρίπτουν.

Σε αυτή τη δεύτερη περίπτωση, ο Θεός επιτρέπει στον άνθρωπο να βρίσκεται στο έλεος του κακού ή των εχθρών του, οι οποίοι  θα μπορούσαν να τον βλάψουν. Αλλά αυτό ο Θεός το επιτρέπει, θα έλεγα, για να χρησιμοποιήσει την ευσπλαχνία Του στον άνθρωπο: για να μετανοήσει και να μεταστραφεί, και δεν είναι άλλο από μια προειδοποίηση για όλους ".

Η αμαρτία του καθενός, η αμαρτία όλων

Η αμαρτία οδηγεί τον άνθρωπο να απομακρυνθεί οικειοθελώς από τον Θεό, επομένως δεν είναι ο Θεός που μας εγκαταλείπει, αλλά εμείς που αποκηρύσσουμε τη χάρη Του. Ο Άγιος Αυγουστίνος έλεγε: «Ο Θεός δεν εγκαταλείπει, εκτός εάν εγκαταλειφθεί».

Αλλά υπάρχει μια άλλη θεμελιώδης πτυχή που πρέπει να εξετάσουμε, η οποία μας επαναφέρει στην έννοια του μυστικού σώματος του Χριστού, της Εκκλησίας, της κοινωνίας-κοινότητας  των ανθρώπων

Πράγματι, ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄ έλεγε: «Χάρη στην ανθρώπινη αλληλεγγύη, τόσο μυστηριώδη και ακατανόητη όσο είναι πραγματική και συγκεκριμένη, η αμαρτία του καθενός επηρεάζει, με κάποιο τρόπο, όλους. Αυτή είναι η άλλη πλευρά αυτής της αλληλεγγύης που, σε θρησκευτικό επίπεδο, αναπτύσσεται στο βαθύ και υπέροχο μυστήριο της κοινωνίας των αγίων, χάρη στο οποίο ήταν δυνατό να πούμε ότι "κάθε ψυχή που εξυψώνεται,  εξυψώνει επίσης όλο τον κόσμο".

Δυστυχώς, αυτός ο νόμος της εξύψωσης, ισχύει και στην περίπτωση της πτώσης. Μπορούμε δηλαδή να μιλούμε και για «κοινωνία στην αμαρτία». Όταν ένας άνθρωπος  υποβιβάζει τον εαυτόν του με την  αμαρτία, υποβιβάζει και  την Εκκλησία και, κατά κάποιο τρόπο , ολόκληρο τον κόσμο.

Με άλλα λόγια, δεν υπάρχει αμαρτία, ακόμη και στα απόκρυφα της καρδιάς μας που να αφορά  μόνο το άτομο που την διαπράττει.

Κάθε αμαρτία έχει επιπτώσεις, με μεγαλύτερη ή μικρότερη ένταση, με μεγαλύτερη ή μικρότερη ζημιά, σε ολόκληρη την εκκλησιαστική κοινότητα και σε ολόκληρη την ανθρώπινη οικογένεια. Σύμφωνα με αυτό το πρώτο νόημα, ο χαρακτήρας της κοινωνικής αμαρτίας μπορεί να αποδοθεί αναμφισβήτητα σε κάθε αμαρτία ».

Για αυτόν τον λόγο, είναι καλό να προσευχόμαστε πάντοτε και να ζητάμε από τον Θεό συγχώρεση για την αμαρτία του κόσμου, ακόμα και όταν μπορούμε να πούμε, με όλη τη συνείδηση μας, ότι  βρισκόμαστε, "στη χάρη του Θεού". Αυτό ας το θυμόμαστε και όταν τελειώσει η κατάσταση έκτακτης ανάγκης του κορωνοϊού.

 

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Το κήρυγμα της Κυριακής

26η Κυριακή του Έτους, Κύκλος Γ   Ο χρόνος και η αιωνιότητα είναι δύο στοιχεία που σήμερα παρουσιάζονται και στα τρία βιβλικά αναγνώσματα. Το ευαγγέλιο

25 Σεπτεμβρίου μνήμη της Αγίας Ευφροσύνης

  Πρόκειται για μια αγία όχι ιδιαιτέρα διαδεδομένη στη Δύση. Γεννήθηκε μεταξύ των ετών 410 και 413 στην Αλεξάνδρεια και ήταν κόρη ενός εύπορου αξιωματικού

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου