Πρέπει να εξομολογούμαστε συχνά;

Η εξομολόγηση είναι αναγκαία μόνο για τις θανάσιμες αμαρτίες.  Εντούτοις η Εκκλησία ζητά σε κάθε χριστιανό να εξομολογείται τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, αν και συνιστά τη συχνή εξομολόγηση. Υπάρχουν γι’ αυτήν περίοδοι: η Σαρακοστή, βέβαια, αλλά επίσης η Περίοδος της Παρουσίας, οι μεγάλες γιορτές, αυτή ή η άλλη περίσταση της ζωής μας που θα θέλουμε να την προσεγγίσουμε μ’ όλη τη δύναμη του βαφτίσματός μας, η ευκαιρία ενός προσκυνήματος ή μιας περισυλλογής κτλ. Αλλά μια εξαίρετη συνήθεια είναι να εξομολογούμαστε τακτικά, κάθε μήνα π.χ. ή ακόμα πιο συχνά, για να προσφέρουμε στην ευσπλαχνία του Θεού ό,τι δεν του είναι αρεστό στην καθημερινή μας ζωή, ενώ επιθυμούμε με όλη τη θέλησή  μας να του ανήκουμε ακόμα περισσότερο.

Η Χριστιανική ζωή είναι ένας αγώνας

Κάθε σοφός άνθρωπος αντιλαμβάνεται την ανικανότητά του να ζήσει πλήρως σύμφωνα με τη συνείδησή του, ανικανότητα μέσα στην οποία ο χριστιανός αναγνωρίζει μια συνέπεια της αμαρτίας του Αδάμ και της Εύας: ένα είδος δουλείας βαραίνει πάνω μας, που μας αναγκάζει ν’ αγωνιζόμαστε συνεχώς για να ξαναβρούμε την ελευθερία να κάνουμε το καλό.

«Ντυθείτε με την πανοπλία που δίνει ο Θεός, για να μπορέσετε  να αντιμετωπίσετε τα τεχνάσματα  του διαβόλου. (Εφ 6,11). Η χριστιανική μετάνοια, είναι αυτός ο αγώνας και το μυστήριο μετανοίας είναι η λειτουργική τελετή που συγχρόνως μας ενώνει με τον Ιησού και μάχεται μαζί μας.

Η πίστη λοιπόν, η προσωπική προσήλωση στον Ιησού κι όχι η δύναμη του χαρακτήρα, θα ρυθμίσει την πρακτική της εξομολόγησής μας: Συνίσταται στο να αφήσουμε τον εαυτό μας να οδηγηθεί μέχρι το τέλος του βαφτίσματός μας, πολύ πέρα από μια απλή νίκη πάνω στις κακές μας ροπές.

(συνεχίζεται)