«Έχω εμπιστοσύνη στην προσευχή σας!». Με αυτά τα λόγια, στο τέλος της Μαριανής προσευχής την Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2026, ο Λέων ΙΔ΄ συνόδευσε την ανακοίνωση ότι πρόκειται να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση ενός πνευμονικού όζου. Ο όζος εντοπίστηκε κατά τη διάρκεια ορισμένων ιατρικών εξετάσεων και, όπως διευκρίνισε ο Πάπας, είναι «περιορισμένος, διαγνώστηκε σε πολύ πρώιμο στάδιο και βρίσκεται σε σαφώς προσδιορισμένο σημείο». Ο Λέων εξήγησε ότι αποφάσισε να υποβληθεί στην επέμβαση ακολουθώντας τη συμβουλή των ιατρών και ευχαρίστησε τους πιστούς για την πνευματική συμπαράστασή τους.
Παύλος ΣΤ΄: Ευχαριστίες πριν από την επέμβαση
Την 1η Νοεμβρίου 1967, κατά την εορτή των Αγίων Πάντων, ο Παύλος ΣΤ΄ άρχισε την Μαριανή προσευχή αναφερόμενος στην κατάσταση της υγείας του: «Χαίρετε, αγαπητά μου παιδιά· και σας ευχαριστούμε για το ενδιαφέρον που δείχνετε για την υγεία Μας».
Τρεις ημέρες αργότερα, στις 4 Νοεμβρίου, επρόκειτο να υποβληθεί σε επέμβαση στον προστάτη, εξαιτίας καλοήθους πάθησης. Την επέμβαση πραγματοποίησε η χειρουργική ομάδα του Pietro Valdoni, σε χειρουργική αίθουσα που είχε διαμορφωθεί στον Αποστολικό Οϊκο.
Κατά την Μαριανή προσευχή, ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ δεν έδωσε λεπτομέρειες για την επικείμενη επέμβαση. Εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του προς όσους ενδιαφέρονταν για την κατάσταση της υγείας του και στη συνέχεια αναφέρθηκε στη ζωή πέρα από τον χρόνο, στη Χριστιανική ελπίδα και στην κοινωνία με τους κεκοιμημένους.
Ιωάννης Παύλος Β΄: Από τον πόνο στην προσευχή
Στις 17 Μαΐου 1981, τέσσερις ημέρες μετά την απόπειρα δολοφονίας του στην πλατεία του Αγίου Πέτρου, η φωνή του Ιωάννη Παύλου Β΄ ακούστηκε και πάλι στους πιστούς μέσω ηχογραφημένου μηνύματος από την Πολυκλινική Gemelli, το οποίο μεταδόθηκε κατά την προσευχή του Regina Caeli.
Ο Ιωάννης Παύλος Β΄ ευχαρίστησε τους πιστούς για τις προσευχές τους, αναφέρθηκε στα δύο πρόσωπα που είχαν τραυματιστεί μαζί του και δήλωσε ότι συγχωρεί τον δράστη της επίθεσης. Στη συνέχεια μίλησε για τον πόνο που βίωνε:
«Ενωμένος με τον Χριστό, τον Ιερέα και Θύμα, προσφέρω τα βάσανά μου για την Εκκλησία και για τον κόσμο».
Ένα ακόμη ιδιαίτερα χαρακτηριστικό προηγούμενο ανάγεται στις 12 Ιουλίου 1992. «Θα ήθελα τώρα να σας εκμυστηρευτώ κάτι», είπε ο Ιωάννης Παύλος Β΄ μετά την προσευχή του Αγγέλου, ανακοινώνοντας ότι το ίδιο βράδυ θα εισαγόταν στο νοσοκομείο Gemelli για να υποβληθεί σε ορισμένες διαγνωστικές εξετάσεις.
Ο Ποντίφικας ζήτησε να τον συνοδεύουν οι πιστοί με την προσευχή τους και ανανέωσε την εμπιστοσύνη του στην Παναγία, εκφράζοντάς την με τα λόγια «Totus tuus» («Όλος δικός σου»).
Στις 15 Ιουλίου υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση καλοήθους όγκου του εντέρου. Είναι, επομένως, σημαντικό να διακρίνουμε αυτό που ανακοίνωσε προσωπικά ο Πάπας —την εισαγωγή του στο νοσοκομείο για διαγνωστικές εξετάσεις— από τη χειρουργική επέμβαση που ακολούθησε.
Στις 29 Μαΐου 1994, επιστρέφοντας στην Μαριανή προσευχή, από το παράθυρο του Αποστολικού Οίκου, μετά τη νοσηλεία του εξαιτίας κατάγματος του μηριαίου οστού, ο Ιωάννης Παύλος Β΄ ευχαρίστησε τους ιατρούς, τους νοσηλευτές, τις μοναχές και το υπόλοιπο υγειονομικό προσωπικό, καθώς και όλους όσοι τού είχαν εκφράσει τη συμπαράστασή τους.
Η περίοδος της ανάρρωσης έγινε επίσης αφορμή για έναν στοχασμό σχετικά με τη χριστιανική σημασία του πόνου, στο πλαίσιο του Έτους της Οικογένειας.
Αναφερόμενος στους ισχυρούς του κόσμου, τους οποίους επρόκειτο να συναντήσει, απευθύνθηκε νοερά προς αυτούς με τα εξής λόγια:
«Πρέπει και πάλι να συναντήσω αυτούς τους ισχυρούς του κόσμου και να μιλήσω. Με ποια επιχειρήματα; Μου απομένει αυτό το επιχείρημα του πόνου. Και θα ήθελα να τους πω: κατανοήστε το, κατανοήστε γιατί ο Πάπας βρέθηκε και πάλι στο νοσοκομείο, και πάλι μέσα στον πόνο· κατανοήστε το, αναλογιστείτε το ξανά!».
Στη συνέχεια, εξέφρασε στους πιστούς την ευγνωμοσύνη του για την «κοινότητα προσευχής» που είχαν δημιουργήσει γύρω του. Ο δεσμός που διατηρήθηκε κατά τη διάρκεια της θεραπείας του βρήκε και πάλι έκφραση στην κυριακάτικη συνάντησή του με τους πιστούς.
Βενέδικτος ΙΣΤ΄: Οι δυνάμεις και η διακονία
Διαφορετικό είναι το πλαίσιο των λόγων που εκφώνησε ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ στις 11 Φεβρουαρίου 2013, κατά τη διάρκεια του Κονκλαβίου των Καρδιναλίων, όταν ανακοίνωσε την ιστορική παραίτησή του από το αξίωμα του Ρωμαίου Ποντίφικα.
Στην Ανακοίνωσή του στα Λατινικά, ο Ποντίφικας εξήγησε ότι, εξαιτίας της προχωρημένης ηλικίας του, οι δυνάμεις του δεν επαρκούσαν πλέον για την άσκηση της διακονίας που του είχε ανατεθεί.
Δεν ανακοίνωσε κάποια διάγνωση ή επικείμενη ιατρική επέμβαση, αλλά το αποτέλεσμα μιας διάκρισης που είχε πραγματοποιήσει ενώπιον του Θεού, συσχετίζοντας τις προσωπικές του δυνάμεις με τις ευθύνες της διακονίας του.
Ο Πάπας Βενέδικτος ΙΣΤ΄ υπενθύμισε ότι η διακονία ασκείται και μέσα από τον πόνο και την προσευχή. Ωστόσο, για τη διακυβέρνηση της Εκκλησίας και την αναγγελία του Ευαγγελίου, θεωρούσε απαραίτητη και «τη δύναμη τόσο του σώματος όσο και της ψυχής», την οποία τους τελευταίους μήνες είχε αισθανθεί να μειώνεται.
Ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄ υπέδειξε, επίσης, την προσευχή ως τον τρόπο με τον οποίο θα συνέχιζε να υπηρετεί την Εκκλησία.
Οι Πάπες και το νοσοκομείο Gemelli: Ένας δεσμός που διατρέχει την ιστορία
Στις 6 Ιουλίου 2021, το Vatican News δημοσίευσε αφιέρωμα στη σχέση των Παπών με την Πολυκλινική Gemelli, η οποία είχε αποτελέσει τόπο νοσηλείας και επίσκεψης Ποντιφίκων επί σειρά ετών.
Φραγκίσκος: Από το Gemelli, με το βλέμμα στραμμένο προς όλους τους ασθενείς
Στις 11 Ιουλίου 2021, μία εβδομάδα μετά τη χειρουργική επέμβαση στο παχύ έντερο, ο Φραγκίσκος τέλεσε την προσευχή του Αγγέλου από τον εξώστη του δέκατου ορόφου του νοσοκομείουGemelli.
Ευχαρίστησε τους πιστούς για τη συμπαράσταση και τη στήριξή τους μέσω της προσευχής. Στη συνέχεια, με αφετηρία την προσωπική του εμπειρία νοσηλείας, ανέπτυξε έναν στοχασμό για την αξία μιας καλής υγειονομικής περίθαλψης, προσβάσιμης σε όλους.
Υπογράμμισε την ανάγκη να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για τη διαφύλαξη αυτού του αγαθού και ενθάρρυνε τους ιατρούς, τους επαγγελματίες υγείας και το προσωπικό των νοσοκομείων.
Η φροντίδα, σύμφωνα με τα λόγια του, περιλαμβάνει επίσης την ακρόαση, το ενδιαφέρον και την τρυφερότητα: χειρονομίες που μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να ενισχύσουν έναν ασθενή.
Δίπλα του βρίσκονταν ορισμένα παιδιά που νοσηλεύονταν στο νοσοκομείο. Ο Φραγκίσκος κάλεσε τους πιστούς να τα συνοδεύσουν με την προσευχή τους, διευρύνοντας τη σκέψη τους προς όλους τους ασθενείς, ιδιαίτερα προς εκείνους που βρίσκονταν στις δυσκολότερες συνθήκες, ώστε κανείς να μην μένει μόνος.
Μια χειρουργική επέμβαση, οι συνέπειες μιας απόπειρας δολοφονίας, μια εισαγωγή στο νοσοκομείο για διαγνωστικές εξετάσεις, μια περίοδος ανάρρωσης, η εξασθένηση των δυνάμεων: αυτά τα περιστατικά ανήκουν σε διαφορετικές περιστάσεις.
Στα λόγια των Ποντιφίκων, η προσωπική ευθραυστότητα συνδέεται με τη διακονία τους, την ευγνωμοσύνη για την ιατρική φροντίδα και την έμπρακτη μέριμνα για όσους υποφέρουν.
Η προσευχή, είτε ζητείται είτε προσφέρεται είτε αποτελεί κοινή εμπειρία, συνοδεύει αυτή τη σχέση.
Ακόμη και κατά την περίοδο της ασθένειας, ο δεσμός ανάμεσα στον Ποιμένα και την εκκλησιαστική κοινότητα εξακολουθεί να βρίσκει τρόπους έκφρασης.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.
