Ο Καρδινάλιος Πιερμπαττίστα Πιτσαμπάλλα, Λατίνος Πατριάρχης Ιεροσολύμων, βρίσκεται στην Ασίζη για την ποιμαντική επίσκεψη του Πάπα, στις 6 Αυγούστου, καθώς και για τα εγκαίνια της Global House of Friendship and Hope. Απαντώντας στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, αναφέρεται στις επικείμενες εκλογές της 27ης Οκτωβρίου στο Ισραήλ. Στα Μέσα Ενημέρωσης του Βατικανού περιγράφει την κατάσταση στην Ιερουσαλήμ ως «ιδιαίτερα τεταμένη», διευκρινίζοντας όμως ότι «δεν βρισκόμαστε σε κατάσταση πολέμου με εκτεταμένους βομβαρδισμούς. Ωστόσο, η βία αποτελεί πλέον το γενικό κριτήριο μέσα από το οποίο διαμορφώνονται οι σχέσεις στη Γάζα, στη Δυτική Όχθη, στο Ισραήλ και στην Παλαιστίνη».

Πώς βιώνουν οι χριστιανοί αυτή τη συνεχή ανατροπή των ελπίδων για συμφωνίες και διαπραγματεύσεις;

Μεταξύ των χριστιανών, όπως και σε ολόκληρο τον πληθυσμό, υπάρχει μεγάλη κόπωση από αυτό το αδιάκοπο «πήγαινε-έλα», από τις ανακοινώσεις που διαψεύδονται στη συνέχεια από τα ίδια τα γεγονότα. Έχει γίνει πλέον καθημερινή πραγματικότητα. Δυστυχώς, αυτό γεννά ολοένα μεγαλύτερη δυσπιστία στους ανθρώπους, γιατί κανείς δεν πιστεύει πλέον ούτε σε όσα μπορεί τελικά να είναι αληθινά. Και όταν συμβαίνει κάτι πραγματικά καλό, οι άνθρωποι δυσκολεύονται να το πιστέψουν, επειδή έχουν πάψει να είναι συνηθισμένοι να βλέπουν θετικές εξελίξεις. Πρόκειται για μια ιδιαίτερα βαριά κατάσταση.

Διακρίνετε κάποια σημάδια ελπίδας;

Ναι, υπάρχει ελπίδα, γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί άνθρωποι που συνεχίζουν να αγωνίζονται στη Γάζα, στη Δυτική Όχθη και στο Ισραήλ. Συναντώ συνεχώς νέους αλλά και μεγαλύτερους ανθρώπους, καθηγητές, ανθρώπους που έχουν πολλά να χάσουν στις προσωπικές και κοινωνικές τους σχέσεις, κι όμως συνεχίζουν να προσπαθούν, να συναντούν τον άλλον, να τον υπερασπίζονται. Μέσα σε εκείνη την κοινωνία εξακολουθούν να υπάρχουν τα «αντισώματα» που προστατεύουν ολόκληρο τον οργανισμό από τον ιό της βίας.

Πριν από λίγους μήνες όλοι παρακολουθούσαμε με αγωνία την ενορία της Αγίας Οικογένειας, που επλήγη από ισραηλινό πύραυλο. Εκεί φιλοξενούνται πολλοί ηλικιωμένοι και άτομα με αναπηρία. Ποια είναι σήμερα η κατάσταση αυτής της μικρής κοινότητας;

Οι άνθρωποι εκεί είναι 541. Τους γνωρίζουμε όλους, έναν προς έναν. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να επιστρέψουν στην κανονική ζωή. Γίνεται προσπάθεια να ανοίξει ξανά το σχολείο. Έχουμε δημιουργήσει ένα ιατρικό κέντρο, ένα είδος μικρού θεραπευτηρίου. Υπάρχουν ιερείς, αλλά κυρίως μοναχές που εργάζονται με μεγάλη αφοσίωση στο κατηχητικό και στις δραστηριότητες για τα παιδιά, όχι μόνο για τα Καθολικά. Μέσα σε αυτή την τόσο δύσκολη κατάσταση προσπαθούμε να δημιουργήσουμε, όσο είναι δυνατόν, ένα υγιές και ήρεμο περιβάλλον.

Αναφερθήκαμε πριν στα σημάδια ελπίδας. Τι είναι αυτό που σας ανησυχεί περισσότερο;

Αυτό που με ανησυχεί περισσότερο είναι μήπως παραμείνουμε σε αυτή την κατάσταση, που δεν είναι ούτε πόλεμος ούτε ειρήνη· σε αυτή την αμφίσημη πραγματικότητα, όπου γίνεται λόγος για λύσεις χωρίς όμως να δημιουργούνται πραγματικές λύσεις. Αυτό είναι που με φοβίζει, γιατί καλλιεργεί στις καρδιές των ανθρώπων έναν ολοένα πιο κυνικό τρόπο σκέψης και μια βαθιά δυσπιστία. Και αυτό θεωρώ ότι είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τον πληθυσμό αυτή τη στιγμή.

Αύριο ο Πάπας θα συναντήσει νέους, Ιταλούς και Ευρωπαίους, πιστούς και μη…

Βεβαίως. Οι ηλικιωμένοι είναι η μνήμη, αλλά οι νέοι είναι η ελπίδα. Γι’ αυτό έχουμε ανάγκη να κοιτάζουμε το μέλλον με εμπιστοσύνη. Εκείνοι θα είναι οι πρωταγωνιστές των επόμενων γενεών. Οφείλουμε λοιπόν να επενδύσουμε σε αυτούς, μαθαίνοντας από τα δικά μας λάθη, ώστε να μπορέσουν να οικοδομήσουν και να προτείνουν κάτι διαφορετικό από αυτό που εμείς τους παραδώσαμε.

Τι σας λέει ο Πάπας όταν επικοινωνείτε μαζί του;

Ο Πάπας βρίσκεται πολύ κοντά μας και είναι πολύ καλά ενημερωμένος για όσα συμβαίνουν, κάτι εξαιρετικά σημαντικό. Είναι πραγματικά παρών. Όσο για μια ενδεχόμενη επίσκεψή του στους Αγίους Τόπους, αργά ή γρήγορα ασφαλώς θα πραγματοποιηθεί, αλλά θα πρέπει να γίνει μέσα σε ένα κλίμα γαλήνης και ηρεμίας.

Ασίζη, ο Πάπας, η ειρήνη, ο διαθρησκειακός διάλογος. Τον Οκτώβριο συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από την ιστορική πρωτοβουλία του Αγίου Ιωάννη Παύλου Β΄, στις 27 Οκτωβρίου 1986, όταν συγκέντρωσε στην Ασίζη εκπροσώπους όλων των θρησκειών για μια μεγάλη συνάντηση προσευχής. Πώς πρέπει να τιμηθεί αυτή η επέτειος;

Είναι σημαντικό να μην αποτελέσει μια νοσταλγική αναπόληση. Δεν πρέπει να κοιτάζουμε μόνο το παρελθόν, αλλά να αντλούμε από αυτό δύναμη για να προχωρήσουμε προς το μέλλον. Άλλωστε, μέσα σε αυτά τα σαράντα χρόνια έχουν γίνει πολλά. Εξαιτίας όμως και των συγκρούσεων, ιδιαίτερα στη Μέση Ανατολή, βρισκόμαστε σήμερα σε μια κρίσιμη καμπή της ιστορίας. Αυτή η επέτειος μπορεί να αποτελέσει την αφετηρία μιας νέας πορείας, η οποία θα αξιοποιήσει όσα όμορφα έχουν ήδη επιτευχθεί, αλλά και θα λάβει υπόψη τις δυσκολίες της σημερινής εποχής, ώστε να οικοδομηθεί ένας δρόμος αυθεντικός, ειλικρινής και πραγματικά καρποφόρος.

ΠΗΓΗ:Vatican news

+Νικόλαος,

Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ