Ο Λέων ΙΔ΄ καλεί σε υπευθυνότητα 

και ειρήνη

Το πρόσωπό του χαμογελαστό. Το βήμα του σταθερό. Χιλιάδες χέρια απλώνονται προς το μέρος του. Ο Λέων ΙΔ΄ εισέρχεται στη Fiera (εκθεσιακό κέντρο) του Ρίμινι στις τρεις το απόγευμα και τη διασχίζει ολόκληρη, άλλοτε με τα πόδια και άλλοτε με το ειδικό αμαξίδιο του γηπέδου. Στο τέλος θα έχει διανύσει σχεδόν ένα χιλιόμετρο ανάμεσα σε εξήντα χιλιάδες ανθρώπους.

Είναι ο «λαός του Meeting» που υποδέχεται τον Πάπα, την ημέρα της επιστροφής του στη μεγάλη αυτή συνάντηση της Κοινωνίας και Απελευθέρωσης. Ύστερα από 44 χρόνια από την επίσκεψη του Αγίου Ιωάννη Παύλου Β΄, ένας ακόμη Πάπας αποδέχεται την πρόσκληση να συμμετάσχει στην εκδήλωση, η οποία φέτος πραγματοποιείται για 47η φορά και έχει επιλέξει να θέσει στο επίκεντρο των συζητήσεων, των εκθέσεων και των δραστηριοτήτων τις ιδέες της πρώτης εγκυκλίου του Λέοντος ΙΔ΄ «Magnifica humanitas», τρεις μήνες μετά τη δημοσίευσή της.

Η άφιξη του Ποντίφικα είναι μια γιορτή. Και αποτελεί τιμή για το κίνημα που ίδρυσε ο π. Λουίτζι Τζουσάνι πριν από περισσότερα από εβδομήντα χρόνια να τον έχει προσκεκλημένο. Ο Λέων ΙΔ΄ αντιλαμβάνεται τον ενθουσιασμό και τον ανταποδίδει.

«Η ειρήνη διαδίδεται από ανθρώπους που δεν φοβούνται να συναντηθούν»

«Στη σημερινή ιστορική συγκυρία κατανοούμε βαθύτερα την προφητική σημασία που, πριν από σχεδόν μισό αιώνα, ενσωματώθηκε στο όνομα που δόθηκε σε αυτές τις ημέρες: “Meeting για τη φιλία μεταξύ των λαών”», λέει ο Πάπας στην ομιλία του στο Μεγάλο Αμφιθέατρο.

Αναφέρεται στον Άγιο Ιωάννη Παύλο Β΄, στον Βενέδικτο ΙΣΤ΄ και στον Φραγκίσκο, για να υπογραμμίσει ότι «σήμερα η ειρήνη διαφυλάσσεται και διαδίδεται από ανθρώπους που αγαπούν να συναντώνται και δεν φοβούνται να αντιπαρατίθενται με διάλογο».

Και υπενθυμίζει ότι το να ακολουθεί κανείς τον Ιησού Χριστό, μετά τις τραγωδίες που αντιμετωπίζουμε στην εποχή μας, προϋποθέτει «μια διαυγή επίγνωση: το κακό δεν αντιμετωπίζεται με το κακό».

Από εδώ προέρχεται και η προειδοποίησή του:

«Στον ψευδή ρεαλισμό που επανεξοπλίζει τα μυαλά, τα λόγια και τα έθνη, ο Καθολικός πολιτισμός οφείλει να αντιτάξει τον ρεαλισμό του ελέους, σύμφωνα με τον οποίο δεν μπορούν να υπάρχουν εχθροί, και όλοι, ακόμη και οι αντίπαλοι, είναι αδελφοί και αδελφές, τους οποίους καλούμαστε να κοιτάζουμε στα μάτια και να συναντούμε μέσα στην αλήθεια».

«Η αμαρτία υπάρχει, ασφαλώς, αλλά ισχυρότερη είναι η λυτρωτική αγάπη του Χριστού, η οποία μας δεσμεύει να καθαρίσουμε τις σκέψεις, τα συμφέροντα, τις συνήθειες, τις συναναστροφές, τα σχέδια, τις επενδύσεις, κάθε πτυχή της ζωής, από όσα έχει δηλητηριάσει ο πολιτισμός της ισχύος» συνεχίζει.

«Πριν από τα σύνορα, υπάρχουν πάντα οι άνθρωποι»

Αυτό που ζητά ο Λέων ΙΔ΄ είναι να «καλλιεργήσουμε την κοινωνική φιλία, η οποία αποτελεί το δημόσιο, δυναμικό και συγκεκριμένο πρόσωπο της αδελφοσύνης».

«Αναγνωρίζοντας ο ένας στον άλλον την αξιοπρέπεια των παιδιών του Θεού, ερχόμαστε σε επαφή με εκείνο που αρχικά ενώνει όλους τους ανθρώπους, πέρα από κάθε διαφορετικότητα, διαχωρισμό ή σύγκρουση».

Και προσθέτει μια ιδιαίτερα δυνατή φράση:

«Πριν από τα σύνορα, τους ορισμούς και τους θεσμούς, υπάρχουν πάντοτε οι άνθρωποι. Αυτή η επίγνωση βρίσκεται στην καρδιά του Χριστιανισμού».

Ο Πάπας προσδιορίζει επίσης συγκεκριμένα καθήκοντα:

«Ας ελευθερώσουμε την κοινωνική συνύπαρξη από την καχυποψία, τον πολιτισμό από την αυθαιρεσία της δύναμης, την παιδεία από την ιδεολογία, την εργασία από την ειδωλολατρία του κέρδους, την τεχνολογία και τα οικονομικά από τις επιχειρήσεις του θανάτου».

Και συνεχίζει:

«Ας αποκαλύψουμε τις άδικες σχέσεις εξουσίας, που βρίσκονται στη ρίζα της φτώχειας και των ανισοτήτων, του πολέμου και των περιβαλλοντικών καταστροφών. Ας αφοπλίσουμε την τεχνολογική ανάπτυξη όταν γίνεται επεκτατική και καταστροφική. Χρειάζονται θαρραλέοι πρωτοπόροι».

Πρωτοπόροι που θα «θέσουν τον εαυτό τους στην υπηρεσία μιας αυθεντικής μεταστροφής ενός ολόκληρου λαού».

«Είναι η ώρα της ευθύνης»

Από την «έδρα του Meeting» ο Πάπας καλεί σε ενεργό συμμετοχή. Το κάνει αυθόρμητα, καθώς περιδιαβαίνει τα περίπτερα, όταν παροτρύνει «να αλλάξουμε τον κόσμο» και «να προχωρήσουμε μαζί για να οικοδομήσουμε ένα μέλλον «ειρήνης και αγάπης».

Το κάνει και στην επίσημη ομιλία του:

«Είναι η ώρα της ευθύνης, ιδιαίτερα για εκείνους που έχουν λάβει πολλά από μια χιλιόχρονη παράδοση πίστης που γίνεται πολιτισμός».

Στη συνέχεια αναφέρεται στον ιδρυτή της Κοινωνίας και Απελευθέρωσης, λέγοντας ότι η «αφοπλισμένη ομορφιά» της Ενανθρώπησης ζητά να αναλάβουμε το «εκπαιδευτικό ρίσκο» για το οποίο μιλούσε ο π. Τζουσάνι.

Ο π. Τζουσάνι, σημειώνει ο Πάπας, είχε αντιληφθεί ότι «η εκπαιδευτική μέθοδος που έχει τη μεγαλύτερη ικανότητα να υπηρετεί το καλό δεν είναι εκείνη που απομακρύνεται από την πραγματικότητα για να υποστηρίξει χωριστά το καλό, αλλά εκείνη που προωθεί το καλό μέσα στον κόσμο».

Ο Λέων ΙΔ΄ προειδοποιεί:

«Αλίμονο σε εκείνον που φυσά στη φωτιά της κόπωσης και της απελπισίας. Ας υπάρχει επίσης εκείνος που ξαναζωντανεύει όνειρα και οράματα. Οι δύο δρόμοι είναι ασυμβίβαστοι, διότι ο ένας εκμεταλλεύεται τη διαίρεση, την αποξένωση και την απελπισία, ενώ ο άλλος υπηρετεί τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη της».

«Ο κόσμος σας χρειάζεται»

Ιδιαίτερο μήνυμα απευθύνει ο Πάπας στους νέους που γεμίζουν τη Fiera.

«Το ότι είστε Χριστιανοί αποτελεί σήμερα για πολλούς μια έκπληξη», παρατηρεί.

Και τους ενθαρρύνει:

«Είστε σημείο ότι το μέλλον είναι μια υπόσχεση και όχι μια απειλή. Δοκιμαστείτε. Ανοιχθείτε σε μια αληθινή Καθολικότητα, διευρύνοντας τους δεσμούς σας πέρα από κάθε υπερβολικά περιορισμένη ένταξη. Αντισταθείτε σε ό,τι θέλει να σας απομακρύνει από αδελφούς και αδελφές διαφορετικών πολιτισμών, ευαισθησιών και προελεύσεων, ιδιαίτερα από τους φτωχότερους. Βγείτε, αντίθετα, να συναντήσετε όλους».

Και προσθέτει αυθόρμητα:

«Ο κόσμος σας χρειάζεται, χρειάζεται τον ενθουσιασμό σας, τη φιλανθρωπία σας, την πιστότητά σας».

«Η αγάπη κινεί τον κόσμο»

«Καλώς ήρθες, Πάπα Λέοντα ΙΔ΄», γράφουν τα πανό κατά μήκος των κιγκλιδωμάτων, όπου έχουν συγκεντρωθεί οικογένειες, παιδιά, ηλικιωμένοι και, κυρίως, νέοι για να υποδεχθούν τον Ποντίφικα.

Ανάμεσα στα πανό βρίσκεται και το θέμα της φετινής διοργάνωσης, ο τελευταίος στίχος της Θείας Κωμωδίας του Δάντη:

«L’ amor che move il sole e l’ altre stelle» – «Η αγάπη που κινεί τον ήλιο και τα άλλα άστρα».

Ο Λέων ΙΔ΄ ενθαρρύνει:

«Η αγάπη δεν έχει εξαφανιστεί, δεν έχει χάσει τη δύναμη ούτε την έντασή της, αν και είναι μια αγάπη που παραμένει πρόθυμα σιωπηλή, σε αντίθεση με τις θορυβώδεις δυνάμεις που συγκλονίζουν τη γη, τον ουρανό και όλα τα δημιουργήματα. Ναι, η αγάπη κινεί».

«Αγαπάτε και διαφυλάσσετε την ενότητα»

Ο Λέων ΙΔ΄ θα παραμείνει δύο ώρες στο Meeting, το οποίο χαρακτηρίζει «σταυροδρόμι για την Εκκλησία και την κοινωνία, μια συνάντηση που πολλαπλασιάζει τις συναντήσεις και εμπνέει νέους δρόμους».

Επισκέπτεται δύο από τις εκθέσεις της διοργάνωσης: εκείνη που παρουσιάζει τον Άγιο Αυγουστίνο και τα συγγράμματά του, τον Άγιο με τον οποίο συνδέεται ιδιαίτερα ο Πάπας, και εκείνη που είναι αφιερωμένη στον Λεόν Αρμέλ, Γάλλο επιχειρηματία του 19ου αιώνα και έναν από τους προδρόμους της κοινωνικής διδασκαλίας της Εκκλησίας, ο οποίος ήταν φίλος του Λέοντος ΙΓ΄, του Ποντίφικα από τον οποίο ο Λέων ΙΔ΄ εμπνεύστηκε το όνομα που επέλεξε.

Στο τέλος, όμως, απευθύνει προς το «λαό του Meeting» και την Κοινωνία και Απελευθέρωση μια σαφή παρακαταθήκη:

«Αγαπητοί φίλοι, αγαπάτε πάντοτε την Εκκλησία! Αγαπάτε και διαφυλάσσετε την ενότητα!».

Και απέναντι σε «μια κάποια απώλεια επιρροής που εμείς οι ενήλικες ίσως φοβηθήκαμε και προσπαθήσαμε να αντιμετωπίσουμε», ο Πάπας επαναλαμβάνει: «Η Εκκλησία δεν κάνει προσηλυτισμό».

Αντίθετα, «αναπτύσσεται μάλλον μέσω της έλξης, της έλξης που ασκεί ένας τρόπος κατοίκησης του κόσμου».

Ο Πάπας θεωρεί επίσης αναγκαία «την ανανέωση κάθε μορφής συλλογικής δράσης και κάθε εκκλησιαστικού κινήματος».

Γι’ αυτό καλεί το κίνημα:

«Να προχωρούμε μαζί: ο καθένας να ακούει, να αφήνεται να μεταμορφώνεται από την πίστη του άλλου· και μαζί, υπό την καθοδήγηση των ποιμένων, να ωριμάζουν νέες συνειδητοποιήσεις, νέα βήματα, θαρραλέες υπακοές στο Άγιο Πνεύμα».

Μέσα σε αυτή την προοπτική, «η εξουσία μετατρέπεται σε υπηρεσία που τιμά τις διαφορετικότητες και διευκολύνει την αρμονία τους».

Και καταλήγει με τρεις χαρακτηριστικές φράσεις:

«Κάθε χάρισμα υπάρχει για το κοινό όφελος.

Κάθε πλούτος πολλαπλασιάζεται όταν μοιράζεται.

Κάθε φόβος μπορεί να ξεπεραστεί».

ΠΗΓΗ: AVVENIRE

                    +Νικόλαος

Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.