O ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΗΣΙΑΣ …

O ΔΕΚΑΠΕΝΤΑΥΓΟΥΣΤΟΣ ΤΗΣ ΑΝΟΗΣΙΑΣ …

Σε προηγούμενο σημείωμα του ο Σεβασμιότατος Νικόλαος αναφέρθηκε στην αλληλεγγύη της Εκκλησίας της Ρώμης προς τους αναγκεμένους κατοίκους της ιταλικής πρωτεύουσας (και) την ημέρα της Μεταστάσεως της Παναγίας

 Όμως, δυστυχώς, υπάρχει και η άλλη πλευρά. Αυτών που ίσως “λυπούνται” π.χ. για τους πρόσφυγες αλλά… έχουμε και προτεραιότητες βρε αδελφέ ! Πρώτα οι δικοί μας “φτωχοί” και μετά βλέπουμε για τους άλλους…
Η χώρα μας πληρώνει αυτή τη συμπεριφορά με το κλείσιμο των χερσαίων συνόρων της που εγκλώβισε δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες στα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Η Ιταλία και άλλες χώρε ς της νότιας Ευρώπης επίσης αντιμετωπίζουν ανάλογα προβλήματα, διεκδικώντας και αυτές την ισομερή κατανομή προσφύγων
στην Ευρώπη. Από τη λογική αυτή διεκδίκηση ως την πολιτική του “ ας πεθάνουν αρκεί να μην μπουν στη χώρας μας ” πρέπει να καταλάβουμε ότι υπάρχει διαφορά!
Γιατί όσοι κι αν αφήσεις να πεθάνουν, χιλιάδες θα συνεχίσουν να έρχονται ΑΝ ΔΕΝ ΕΞΑΛΗΦΘΕΊ Ο ΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ. Ότι δηλ. στην πατρίδα τους κινδυνεύουν να πεθάνουν έτσι κι αλλιώς :από πόλεμο, εμφύλιες συγκρούσεις, έλλειψη φαγητού.. Όσοι μπορούν λοιπόν θα προσπαθήσουν να φύγουν και όσοι έχουν περισσότερα χρήματα έχουν και μεγαλύτερη πιθανότητα να τα καταφέρουν. Οι υπόλοιποι και κυρίως γυναίκες και κορίτσια θα πληρώσουν πολύ ακριβά, σωματικά και ψυχικά, την προσπάθεια διαφυγής…
Η ενδοκυβερνητική διαμάχη για τους πρόσφυγες που περισυνέλεξε το πλοίο Open Arms στην Ιταλία αποδεικνύει το αδιέξοδο ανάλογων πολιτικών

Αλλά, τις ημέρες αυτές, ξανακούστηκε η θεωρία ότι δεν υπάρχει πρόβλημα ανάγκης όσων εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους
“ Οι άνθρωποι που έχουν ανάγκη δεν είναι αυτοί πάνω στα πλοία που κάποιοι σπεύδουν να βοηθήσουν, Δεν είναι αυτοί που έχουν σύγχρονα κινητά και φορούν κοσμήματα. Είναι όσοι βρίσκονται δίπλα σου, επιβιώνουν με δυσκολία και κλείνονται στους εαυτούς τους. Γύρω μας, στην πόλη, στην πατρίδα μας, βλέπουμε ανθρώπους σε ανάγκη. Γνωρίζω πολλούς που ντρέπονται για την κατάστασή τους, που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν τις κοινωνικές ανισότητες ” Αυτά είπε στο κήρυγμά του, για την εορτή του Αγίου Ρόκκου, στην πλατεία της πόλης Sora, στην περιοχή του Φροσινόνε ο εφημέριος της εορτάζουσας εκκλησίας π. Donato Piacentini Οι περισσότεροι πιστοί χειροκρότησαν, αλλά η πλειοψηφία των κατοίκων και ο τοπικός Επίσκοπος τον αποδοκίμασαν, Ο Επίσκοπος της πόλης Gerardo Antonazzo δήλωσε ότι είναι “ συζητήσιμες προσωπικές επιλογές ” όσα ο ιερέας ανέφερε και πρόσθεσε ότι “ ο Άγιος Ρόκκος είχε προτεραιότητα της ζωής του την ευαγγελική εντολή να ενδιαφέρεται πρώτα για το πλησίον του. Η Επισκοπή μας κυρίως μέσω της Κάριτας ασχολείται για την ανακούφιση παλαιών και νέων μορφών φτώχειας. Αυτό συμβαίνει ιδιαίτερα προ τους μετανάστες που έχουν έρθει στην περιοχή μας, σε συνεργασία με την Περιφέρεια τους τοπικούς κρατικούς θεσμούς και τις εθελοντικές οργανώσεις.
Επειδή και στην Ελλάδα έχω ακούσει κάτι ανάλογο ας μου επιτραπεί να θυμίσω ότι όταν κάποιοι εγκαταλείπουν τη χώρα τους παίρνουν ότι έχει αξία και μπορεί να μεταφερθεί. Επίσης ένα καλό κινητό χρησιμεύει πλέον από χάρτης ως μέσο πληροφόρησης κατά το ταξίδι προς τη σωτηρία… Αυτό δε σημαίνει ότι δεν έχουν ανάγκη. ! Αντίστοιχα έλεγαν κάποιοι γηγενείς για τους δικούς μας πρόσφυγες πριν ένα αιώνα, όταν εκδιώχθηκαν από τη Μικρά Ασία…

Η “ανοησία” του ιταλού ιερέα – οπαδού των απόψεων Σαλβίνι είναι πταίσμα μπροστά στην άποψη αμερικανού δημοσιογράφου του δικτύου FOX ( μεταδόθηκε και από τα ελληνικά ΜΜΕ την ημέρα της Παναγίας ) που συνέκρινε την έξοδο των προσφύγων από τις χώρες τους με τη… ναζιστική εισβολή στην Ευρώπη !
Τι να πει κανείς. Ίσως ότι μεγαλύτερη από την ευσπλαχνία του Θεού είναι μόνο η ανθρώπινη βλακεία…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΒΑΝΤΗΣ
μέλος της Συνοδικής Επιτροπής “Δικαιοσύνη και Ειρήνη”
 

 

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου