«Να μαρτυρούμε την πίστη με χαρά, να μη προσηλυτίζουμε!. Οι συμβουλές του

«Να μαρτυρούμε την πίστη με χαρά, να μη προσηλυτίζουμε!. Οι συμβουλές του 

Ένα έντονο και αξέχαστο απόγευμα για την ενορία της Santa Maria στη Setteville di Guidonia, η οποία γέμισε χαρά, χτες, ενόψει της επίσκεψης του Πάπα Φραγκίσκου. Κατά την άφιξή του στις 15.40, ο Άγιος Πατέρας χαιρέτησε πρώτα τον βοηθό του ιερέα της ενορίας, δον Giuseppe Barnardino, 50 χρονών, που πάσχει από μυατροφική πλευρική σκλήρυνση: μετά από μια σύντομη συνάντηση και μια σιωπηλή προσευχή, ο Ποντίφικας χορήγησε στον ιερέα το ευχέλαιο.

Κατά τις δύο επόμενες ώρες, ο Πάπας συνάντησε αρκετό κόσμο της ενορίας μεταξύ των οποίων τριάντα ηλικιωμένους και αρρώστους, συμπεριλαμβανομένων τριών παιδιών που πάσχουν από το σύνδρομο Down, τα παιδιά της κατήχησης συμπεριλαμβανομένων πολλών νέων που έχουν λάβει το χρίσμα και μια ομάδα Προσκόπων, με τους οποίους πέρασε ευχάριστα για περισσότερο από μισή ώρα, απαντώντας σε διάφορες ερωτήσεις.

Μετέπειτα, ο Φραγκίσκος χαιρέτησε 45 μωρά, που βαφτίστηκαν κατά τη διάρκεια του 2016, και υπενθύμισε στους γονείς τους τη σημασία της οικογένειας. Στη συνέχεια έλαβε χώρα η συνάντηση με μια εκατοστή πιστούς οι οποίοι βοηθούν τον ιερέα της ενορίας, τον δον LuigiTedoldi, στο ποιμαντικό έργο. Σε αυτούς, ο Ποντίφικας έδωσε διάφορες συμβουλές, εστιάζοντας στην αξία της αποστολής.

Αφού χαιρέτησε τους ιερείς και τους πέντε ιεροσπουδαστές της ενορίας, ο Άγιος Πατέρας πήγε στο σκευοφυλάκιο για να εξομολογήσει τέσσερις μετανοούντες: ένα νεαρό ζευγάρι, το οποίο φροντίζει τον βοηθό εφημερίου, ένα νεαρό που έχει λάβει το χρίσμα και ένα πατέρα ενός άρρωστου παιδιού.

Στις 17.40, άρχισε η τέλεση της λειτουργίας, όπου ο Ποντίφικας μίλησε αυθόρμητα, δίνοντας ιδιαίτερη έμφαση στον κίνδυνο της «ψιλοκουβέντας» και των κουτσομπολιών, ιδιαίτερα στον ενοριακό χώρο.

Λίγο πριν αποχωρίσει από την ενοριακή κοινότητα της Setteville di Guidonia, ο Bergoglio χαιρέτησε τους πολυάριθμους πιστούς που είχαν συγκεντρωθεί μπροστά από την εκκλησία από το μεσημέρι και οι οποίοι παρακολούθησαν την επίσκεψη, μέσω μεγάλων οθονών με τις οποίες είχαν εξοπλίσει το χώρο, γι αυτό το σκοπό.

Με την ευκαιρία της συνάντησης με τους νέους που είχαν λάβει το χρίσμα, ο Πάπας ευχαρίστησε για τις ζωγραφιές που έλαβε και επικεντρώθηκε σε ένα επαναλαμβανόμενο πρόβλημα στις ενορίες: Tο χρίσμα ως «μυστήριο αποχαιρετισμού», μετά το οποίο, πολλοί νέοι σταματούν να παρακολουθούν τις κατηχήσεις.

«Η μετά χρίσματος περίοδος είναι ένα πρόβλημα – σχολίασε ο Φραγκίσκος -. Και το γεγονός ότι εσείς βρίσκεστε εδώ, είναι μια χάρη του Κυρίου. Ο Κύριος σας έδωσε αυτή τη χάρη, να μην κάνετε το Χρίσμα το ιερό μυστήριο του αποχαιρετισμού μέχρι την ημέρα του γάμου. Τόσα πολλά χρόνια χωρίς μια κοινότητα… Και εσείς έχετε επιλεγεί από τον Κύριο για να αποτελέσετε μια κοινότητα. Καιαυτόείναισπουδαίο».

Άλλο ένα σημείο με το οποίο ασχολήθηκε κατά τη διάρκεια της συνομιλίας με τους νέους: «Η χριστιανική μαρτυρία», που ως τέτοια, συνεπάγεται το «να μιλάμε για τον Κύριο με χαρά», για την οποία πολλοί έχουν την τάση να μιλάνε «με κάποια θλίψη». Επιπλέον, πρόσθεσε, δεν έχει νόημα να πηγαίνω «κάθε Κυριακή στη λειτουργία», όταν στη συνέχεια «δεν μιλάω με τους γονείς μου, δεν με ενδιαφέρουν οι ηλικιωμένοι, δεν βοηθώ τους φτωχούς, δεν επισκέπτομαι τους αρρώστους». Δεν φτάνει, δηλαδή, το να μαρτυρώ με τα «λόγια», πρέπει να χρησιμοποιώ και την «καρδιά» και τα «χέρια» ή –  όπως είπε μια νέα, παρεμβαίνοντας στην συζήτηση – «με το να δίνουμε τον εαυτό μας», «με το να ανοιγόμαστε στον πλησίον», με το να τον δεχόμαστε «όπως είναι» και ασκώντας την «ταπεινοφροσύνη», τη «συγχώρεση» και «έργα ευσπλαχνίας».

Για ακόμη μια φορά, ο Άγιος Πατέρας προειδοποίησε για τους κινδύνους του «προσηλυτισμού», ως στάση να «πείσουμε» εκείνους που δεν πιστεύουν, λαμβάνοντας πρώτοι την πρωτοβουλία. Αντίθετα θα πρέπει «να ζούμε κατά τέτοιο τρόπο ώστε εκείνος ή εκείνη να με ρωτήσει: «Γιατί εσύ ζεις έτσι; Γιατί το έκανες αυτό;», και τότε ναι, να εξηγήσουμε». Είναι σημαντικό, επομένως, πρώτα να δώσουμε το παράδειγμα και τη μαρτυρία, έτσι «το Άγιο Πνεύμα εισέρχεται στην καρδιά, κάνει την καρδιά να ανησυχεί για τη μαρτυρία των χριστιανών».

Μιλώντας για «συγχώρεση», ο Φραγκίσκος αναγνώρισε ότι «είναι δύσκολο αλλά μπορεί να γίνει», επειδή, αν και συχνά «η πληγή μπορεί να θεραπευθεί […] πολλές φορές παραμένει η ουλή». Και υπενθύμισε ότι η συγχώρεση σίγουρα δεν είναι μια «ελεημοσύνη» αλλά «γεννιέται μέσα στην καρδιά και εγώ αρχίζω να συμπεριφέρομαι στο εν λόγω άτομο σαν να μην είχε συμβεί τίποτα… Ένα χαμόγελο, και σιγά – σιγά έρχεται η συγχώρεση. Η συγχώρεση δεν γίνεται με διάταγμα: χρειάζεται τη δική μας εσωτερική πορεία, για να συγχωρήσουμε».

Απαντώντας σε μια ερώτηση σχετικά με το πιο είναι «το μεγαλύτερο δώρο που ο Θεός μας έχει δώσει», ο Ποντίφικας απάντησε: «είναι σπουδαίο δώρο, η οικογενειακή ζωή». Και για ακόμη μια φορά εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία για να αναφερθεί στο ρόλο των παππούδων και των γιαγιάδων, με τους οποίους – παρατήρησε ο Πάπας – πολλά παιδιά μιλούν πιο πρόθυμα από ότι με τους γονείς τους. Ως εκ τούτου μια συμβουλή: «μιλήστε με τους παππούδες και τις γιαγιάδες, κάντε ερωτήσεις στους παππούδες και στις γιαγιάδες. Οι παππούδες και οι γιαγιάδες είναι η ανάμνηση της ζωής, είναι η σοφία της ζωής».

Η συζήτηση στη συνέχεια κατέληξε στη δύσκολη πρόκληση «να μη χάσουμε ποτέ την πίστη στα σκαμπανεβάσματα της ζωής». Μπορεί να υπάρξουν στιγμές – είπε ο Ποντίφικας, βασιζόμενος στην προσωπική του εμπειρία – που, κάτω από ορισμένες συνθήκες, η πίστη μπορεί εξ ολοκλήρου ή εν μέρει, «να χαθεί» αλλά  «στη συνέχεια με τον καιρό την ξαναβρίσκεις». «Υπάρχουν σκοτεινές ημέρες, τα πάντα είναι μαύρα… και εγώ έχω πορευθεί κατά τη διάρκεια της ζωής μου για μέρες, με αυτόν τον τρόπο». Εκμυστηρεύτηκε ο Bergoglio, προτείνοντας να «μη τρομάζετε» αλλά «να προσεύχεστε και να είστε υπομονετικοί, και τότε ο Κύριος εμφανίζεται, αυξάνει την πίστη μας και σε κάνει να προχωρήσεις».

Σε αυτό το πλαίσιο, ο Φραγκίσκος διηγήθηκε τη συνάντησή του, η οποία έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια των βαπτίσεων των δεκατριών μωρών θυμάτων του σεισμού, με ένα απελπισμένο μπαμπά ο οποίος έχασε τη σύζυγό του στο σεισμό της 24ης Αυγούστου. «Πιστεύει κανείς: ότι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να έχει πίστη, μετά από αυτή την τραγωδία;», αναρωτήθηκε ο Πάπας, προτείνοντας:  «Σεβαστείτε αυτό το σκοτάδι της ψυχής. Στη συνέχεια, ο Κύριος θα αφυπνίσει την πίστη. Η πίστη είναι ένα δώρο του Κυρίου. Μόνο στο χέρι μας είναι να την περιφρουρήσουμε … Δεν σπουδάζουμε για να έχουμε πίστη, η πίστη λαμβάνεται ως δώρο».

Μετάφραση: ρφ

 

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ 19ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΘΗΡΕΣΙΑΣ ΒΕΝΕΔΙΚΤΗΣ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ ΠΡΟΣΤΑΤΙΔΑΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ  9 Αυγούστου 2022   Εις το όνομα του Πατρός

20η Κυριακή του Έτους (Κύκλος Γ)

20η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ  Κύκλος Γ΄     ΑΝΤΙΦΩΝΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ (Ψλ 84 [83], 10-11) Κοίταξε, Θεέ, υπερασπιστή μας, στρέψε το βλέμμα σου στο

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου