«Να είμαστε σπορείς ελπίδας»

«Να είμαστε σπορείς ελπίδας»


Παραθέτουμε κατωτέρω το πλήρες κείμενο της κατήχησης του Πάπα Φραγκίσκου κατά τη διάρκεια της γενικής Ακρόασης..

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα!

Κατά την παραμονή της επίσημης εορτής της Πεντηκοστής δεν θα μπορούσαμε να μη μιλήσουμε για τη σχέση που υπάρχει μεταξύ της χριστιανικής ελπίδας και του Αγίου Πνεύματος. Το Άγιο Πνεύμα είναι ο άνεμος που μας ωθεί να προχωρήσουμε, που μας κρατά στην πορεία, που μας κάνει να αισθανόμαστε προσκυνητές και ξένοι, και που δεν μας επιτρέπει να επαναπαυτούμε και να γίνουμε ένας λαός «καθιστικής ζωής»

Η επιστολή προς τους Εβραίους συγκρίνει την ελπίδα με μια άγκυρα (cfr6,18-19), και σε αυτή την εικόνα μπορούμε να προσθέσουμε αυτή του ιστίου. Αν η άγκυρα είναι αυτό που δίνει στη βάρκα ασφάλεια και την κρατά «αγκυροβολημένη» μέσα στην κυριαρχία της θάλασσας, το ιστίο αντίθετα, είναι αυτό που την κάνει να πορεύεται και να προχωρά πάνω στο νερό. Η ελπίδα είναι πράγματι όπως ένα ιστίο, αυτό συλλέγει τον άνεμο του Αγίου Πνεύματος και τον μετατρέπει σε κινητήρια δύναμη που ωθεί την βάρκα, ανάλογα με την περίπτωση, προς την ανοιχτή θάλασσα ή προς την όχθη.

Ο απόστολος Παύλος καταλήγει στην Επιστολή του προς τους Ρωμαίους με αυτή την ευχή: αισθανθείτε καλά, ακούστε καλά αυτή την όμορφη ευχή: «Είθε ο Θεός που δίνει ελπίδα να σας γεμίσει με κάθε χαρά και ειρήνη εφόσον πιστεύετε, για να έχετε άφθονη ελπίδα με δύναμη Αγίου Πνεύματος.» (15,13). Ας σκεφτούμε λίγο το περιεχόμενο αυτής της πολύ όμορφης φράσης.

Η έκφραση «ο Θεός της ελπίδας» δεν σημαίνει μόνο ότι ο Θεός είναι το αντικείμενο της ελπίδας μας, δηλαδή Εκείνος που ελπίζουμε να συναντήσουμε μια ημέρα κατά την αιώνια ζωή, σημαίνει επίσης ότι ο Θεός είναι Εκείνος που ήδη από τώρα μας κάνει να ελπίζουμε, πράγματι κάνει «Να χαιρόμαστε σε σχέση με την ελπίδα» (Ρωμ. 12,12): χαρούμενοι που ελπίζουμε, και όχι μόνο να ελπίζουμε για να είμαστε χαρούμενοι. Είναι η χαρά να ελπίζουμε και όχι να ελπίζουμε για να έχουμε χαρά, μόνο σήμερα. «Όσο υπάρχει ζωή, υπάρχει ελπίδα», λέει μια λαϊκή παροιμία, και αληθεύει και το αντίθετο: όσο υπάρχει ελπίδα, υπάρχει ζωή. Οι άνθρωποι χρειαζόμαστε την ελπίδα για να ζούμε όπως χρειαζόμαστε το Άγιο Πνεύμα για να ελπίζουμε.

Ο Άγιος Παύλος – ακούσαμε – να αποδίδει στο Άγιο Πνεύμα την ικανότητα που μας κάνει να «αφθονούμε από ελπίδα». Το να αφθονούμε από ελπίδα σημαίνει να μην αποθαρρυνόμαστε ποτέ, σημαίνει να ελπίζουμε «μολονότι δεν υπάρχει ελπίδα» (Ρωμ. 4,18), δηλαδή να ελπίζουμε ακόμη και όταν έχει χαθεί κάθε ανθρώπινος λόγος για να ελπίζουμε, όπως έκανε ο Αβραάμ όταν ο Θεός του ζήτησε να θυσιάσει τον μονάκριβο γιο του, τον Ισαάκ, και όπως όταν, σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό, συνέβηκε με την Παρθένο Μαρία κάτω από τον σταυρό του Ιησού.

Το Άγιο Πνεύμα καθιστά δυνατή αυτή την αήττητη ελπίδα δίνοντάς μας την εσωτερική μαρτυρία ότι είμαστε παιδιά του Θεού και κληρονόμοι του (Ρωμ. 8,16). Πώς γίνεται Εκείνος να μας δώσει τον μονογενή Γιο του χωρίς να μας χορηγήσει και όλα τα άλλα μαζί με Εκείνον; (Ρωμ. 8,32) «Η Ελπίδα – αδελφοί και αδελφές – δεν απογοητεύει: η ελπίδα δεν απογοητεύει, επειδή η αγάπη του Θεού έχει εγχυθεί μέσα στις καρδιές μας διαμέσου του Αγίου Πνεύματος που μας έχει χορηγηθεί» (Ρωμ. 5,5). Γι αυτό δεν απογοητεύει, επειδή υπάρχει το Άγιο Πνεύμα μέσα μας που μας ωθεί να προχωράμε, πάντα! Και γι αυτό η ελπίδα δεν απογοητεύει.

Επιπλέον: Το Άγιο Πνεύμα δεν μας κάνει μόνο ικανούς να ελπίζουμε, αλλά επίσης ικανούς ώστε να είμαστε σπορείς ελπίδας, να είμαστε και εμείς – όπως Εκείνος και χάρη σε Εκείνον – «παράκλητοι», δηλαδή παρηγορητές και υπερασπιστές των αδελφών, σπορείς ελπίδας. Ένα χριστιανός μπορεί να σπείρει πικρία, μπορεί να σπείρει αμφιβολία, και αυτό δεν είναι χριστιανικό, και όποιος το κάνει αυτό δεν είναι ένας καλός χριστιανός. Σπείρε την ελπίδα: σπείρε το έλαιο της ελπίδας, σπείρε το άρωμα της ελπίδας και όχι το οξύ της πικρίας και της δυσπιστίας. Ο Μακάριος καρδινάλιος Newman, σε μια ομιλία του, έλεγε στους πιστούς: «Εκπαιδευμένοι από την δυστυχία μας, από το δικό μας πόνο, από τις δικές μας αμαρτίες, έχουμε το νου και την καρδιά εξασκημένα για κάθε έργο αγάπης προς εκείνους που το έχουν ανάγκη.

Θα είμαστε, στο μέτρο των δυνατοτήτων μας, παρηγορητές κατ’ εικόνα του Παρακλήτου – δηλαδή του Αγίου Πνεύματος – και με όλη τη σημασία της λέξης: δικηγόροι, βοηθοί, φορείς της άνεσης. Τα λόγια μας και οι συμβουλές μας, το τρόπος που ενεργούμε, η φωνή μας, το βλέμμα μας, θα είναι ευγενικά και καθησυχαστικά» (Parochial and plain Sermons, τομ. V, Λονδίνο 1870, σελ. 300s). Και είναι κυρίως οι φτωχοί, αυτοί που έχουν εξαιρεθεί, αυτοί που δεν έχουν αισθανθεί την αγάπη, που έχουν ανάγκη από κάποιον να κάνει γι αυτούς τον «παράκλητο», δηλαδή τον παρηγορητή και τον υπερασπιστή, όπως το Άγιο Πνεύμα θα κάνει τον καθένα από μας, που βρισκόμαστε εδώ στην Πλατεία, παρηγορητή και υπερασπιστή. Πρέπει να κάνουμε το ίδιο με τους περισσότερο αναγκεμένους, με εκείνους που έχουν απορριφθεί περισσότερο από όλους, με εκείνους που έχουν περισσότερη ανάγκη, εκείνους που υποφέρουν περισσότερο. Υπερασπιστές και παρηγορητές!

Το Άγιο Πνεύμα τροφοδοτεί με ελπίδα όχι μόνο στις καρδιές των ανθρώπων, αλλά και ολόκληρη τη δημιουργία. Λέει ο Απόστολος Παύλος – αυτό φαίνεται λίγο περίεργο, αλλά είναι αληθινό: ότι ακόμη και η δημιουργία «στενάζει και περιμένει ανυπόμονα» για την απελευθέρωση και «στενάζει και υποφέρει» όπως γίνεται με τους πόνους της γέννας (Ρωμ. 8, 20-22). «Η ενέργεια που είναι ικανή να κινήσει τον κόσμο δεν αποτελεί μια ανώνυμη και τυφλή δύναμη, αλλά είναι η ενέργεια του Αγίου Πνεύματος του Θεού που «αιωρούταν πάνω στα νερά» (Γεν. 1,2) στην αρχή της δημιουργίας» (Βενέδικτος 16ος, Ομιλία, 31 Μαΐου 2009). Ακόμη και αυτό μας ωθεί να σεβόμαστε τη δημιουργία: δεν μπορεί να παραμορφώνουμε μια εικόνα χωρίς να προσβάλουμε τον καλλιτέχνη που τη δημιούργησε.

Αδελφοί και αδελφές, είθε η εορτή της Πεντηκοστής – που είναι τα γενέθλια της Εκκλησίας – να μας βρει ομόφωνους στην προσευχή, μαζί με την Μαρία, που είναι Μητέρα του Ιησού και δική μας. Και το δώρο του Αγίου Πνεύματος να μας κάνει να αφθονούμε σε ελπίδα. Θα σας πω και κάτι ακόμα: να μας κάνει να σπαταλάμε την ελπίδα για όλους αυτούς που είναι περισσότερο άποροι, που έχουν απορριφθεί και για όλους αυτούς που έχουν ανάγκη. Ευχαριστώ.

Μετάφραση: ρφ

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

14η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ, Κύκλος Γ

14η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ   Κύκλος Γ ΑΝΤΙΦΩΝΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ (Ψλ 48 [47], 10-11) Αναπολούμε, Κύριε, το έλεός σου, μέσα στο ναό σου. Όπως,

Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

  ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ 12ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 25 Ιουνίου 2022 Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου