Από τη Βασιλική του Βατικανού στην πλατεία του Αγίου Πέτρου

Η Γενική Ακρόαση του Πάπα επιστρέφει, μετά τον θερμό μήνα του Αυγούστου, στο ημικύκλιο της πλατείας που σχεδίασε ο Μπερνίνι. Η μετακίνηση αυτή συμπίπτει με την έναρξη ενός κύκλου κατηχήσεων αφιερωμένου στην Gaudium et spes, την ποιμαντική διάταξη που υπέγραψε  ο Πάπας Παύλος ΣΤ΄ στις 7 Δεκεμβρίου 1965 και με την οποία η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού θέλησε να εμβαθύνει στη σχέση της Εκκλησίας με τον σύγχρονο κόσμο.

Επιβαίνοντας στο αυτοκίνητο του, ο Λέων χαιρετά τους περίπου 20.000 πιστούς που συμμετέχουν στη Γενική Ακρόαση. Οι πρώτες γραμμές του συνοδικού κειμένου –σύμφωνα με τις οποίες η Εκκλησία αισθάνεται ως δικές της «τις χαρές και τις ελπίδες, τις λύπες και τις αγωνίες των ανθρώπων της εποχής μας, ιδιαίτερα των φτωχών και όλων εκείνων που υποφέρουν»– αποτελούν, όπως αναφέρει ο Ποντίφικας, «συμμετοχή στην ανθρωπότητα», και αυτή είναι η οδός που ο Χριστός ζητεί από την Εκκλησία.

Πρόκειται για μια συμμετοχή που μας καλεί να βγούμε από κάθε παθητικότητα και αδιαφορία απέναντι στα γεγονότα που συμβαίνουν, απέναντι στην ιστορία και στη ζωή των ανθρώπων, και ιδιαίτερα απέναντι στη γρήγορη και βαθιά αλλαγή που βιώνουμε σήμερα.

Να αναλαμβάνουμε τις δυσκολίες των άλλων

Ο Πάπας Λέων υπογραμμίζει ότι «δεν είναι δυνατόν να παραμένουμε αδιάφοροι θεατές· αντίθετα, χρειάζεται να ακούμε με την καρδιά, να αφήνουμε τον εαυτό μας να προκαλείται και να εμπλεκόμαστε».

Οι πιστοί καλούνται να αναλάβουν τις δυσκολίες των αδελφών τους, ιδιαίτερα εκείνων που συνθλίβονται από την αδικία, τις διακρίσεις και τη βία. Πράγματι, μόνο μέσα από τη συμμετοχή και τη δέσμευση είναι δυνατόν να δοθούν κατάλληλες απαντήσεις, πάντοτε στηριζόμενοι στη βεβαιότητα ότι «τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι συγκρίσιμα με τη δόξα που πρόκειται να αποκαλυφθεί σ΄ εμάς».

Να αποκαλύπτουμε τις αντιφάσεις

Η ανάγνωση των σημείων των καιρών και η ερμηνεία τους υπό το φως του Ευαγγελίου, όπως υπενθυμίζει η Gaudium et spes, σημαίνει να υπενθυμίζουμε στην Εκκλησία «τη διαρκή δέσμευση της μεταστροφής», ώστε να μαρτυρεί ότι δεν καθοδηγείται από επίγειες φιλοδοξίες, αλλά επιθυμεί να συνεχίσει το έργο του Χριστού, ο οποίος «ήλθε στον κόσμο για να μαρτυρήσει την αλήθεια, να σώσει και όχι να καταδικάσει, να υπηρετήσει και όχι να υπηρετηθεί» τονίζει ο Λέων ΙΔ΄.

Η υπηρεσία προς εκείνους που βρίσκονται σε δυσκολία και η προσέγγιση των φτωχών δεν είναι «μια απλώς ηθική στάση», αλλά, όπως είχε τονίσει ο Πάπας Φραγκίσκος, «η επιλογή υπέρ των φτωχών αποτελεί θεολογική κατηγορία πριν ακόμη από το να είναι πολιτισμική, κοινωνιολογική, πολιτική ή φιλοσοφική… Καλούμαστε να ανακαλύψουμε τον Χριστό μέσα σε αυτούς» επισημαίνει ο Ποντίφικας.

Η χριστιανική συμμετοχή μας δεσμεύει να αναλάβουμε την πραγματικότητα και επίσης να αποκαλύπτουμε τις αντιφάσεις που χαρακτηρίζουν την προσωπική και κοινωνική ζωή του σύγχρονου κόσμου.

Ο πόλεμος ως δρόμος προς την ειρήνη

Ο Πάπας Λέων δίνει συγκεκριμένο περιεχόμενο στα λόγια του, εξηγώντας με παραδείγματα τις αντιφάσεις της εποχής μας. Αναφέρεται «στην επιστημονική και τεχνολογική πρόοδο, η οποία προσφέρει συνεχώς νέες δυνατότητες, αλλά μόνο σε ορισμένους», και η οποία δεν τίθεται πάντοτε στην υπηρεσία του ανθρώπου· στην απορία και την αβεβαιότητα που προκαλεί η αντιμετώπιση των «νόμων της κοινωνικής ζωής», οι οποίοι, μολονότι είναι σαφείς, συνοδεύονται από αβεβαιότητες· καθώς και στη μεγαλύτερη διαθεσιμότητα πλούτου και δυνατοτήτων, η οποία, ωστόσο, αφήνει ένα μεγάλο μέρος του κόσμου να υποφέρει από την πείνα και την ένδεια.

Ή, ακόμη, μια κοινή συνειδητοποίηση ότι διακυβεύεται το μέλλον του πλανήτη και, ταυτόχρονα, η ανικανότητα να παραιτηθούμε από την εγωιστική κατανάλωση και από την ψευδαίσθηση ότι ο πόλεμος αποτελεί αποτελεσματικό δρόμο για την οικοδόμηση της ειρήνης.

Η αναγγελία του Ευαγγελίου για να γινόμαστε πλησίον

Από εδώ προέρχεται η υπενθύμιση του ρόλου της Εκκλησίας σε «μια εποχή που χαρακτηρίζεται από βαθιές αλλαγές, από τις οποίες προκύπτουν ανησυχητικές ανισορροπίες»: να υπηρετεί τον άνθρωπο «ακούγοντας και υποδεχόμενη τα βαθύτερα ερωτήματα της καρδιάς του και τις βαθύτερες επιθυμίες που κατοικούν μέσα του, υποδεικνύοντας στον Χριστό το κλειδί, το κέντρο και τον σκοπό ολόκληρης της ανθρώπινης ιστορίας».

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, η χαρά και η ελπίδα –Gaudium et spes– ας είναι τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα μιας Εκκλησίας που αναγγέλλει και μαρτυρεί το Ευαγγέλιο, ευρισκόμενη πλησίον των ανθρώπων της εποχής μας.

Ο χαιρετισμός σε διάφορες γλώσσες

Στην αγγλική γλώσσα, ο Πάπας απευθύνεται στην αντιπροσωπεία της Διαθρησκειακής Κίνησης για τον διάλογο και τη συνεργασία στον αραβικό κόσμο. Εκφράζει την εκτίμησή του για την εγγύτητά της προς το έργο του Διεθνούς Κέντρου «Βασιλιάς Αμπντουλάχ μπιν Αμπντουλαζίζ» για τον Διαθρησκειακό και Διαπολιτισμικό Διάλογο.

Χαιρετώντας τους Πολωνούς προσκυνητές, ο Λέων αναφέρεται στην έναρξη του σχολικού έτους και εύχεται «η παρακολούθηση των μαθημάτων θρησκευτικών και της κατήχησης να διευρύνει τους ορίζοντες, να εμβαθύνει τη γνώση του Θεού και του κόσμου, καθώς και να προετοιμάζει για την καρποφόρα λήψη των μυστηρίων και τη συμμετοχή στη ζωή της κοινότητας».

Απευθυνόμενος στους Ιταλόφωνους πιστούς, υπενθύμισε τη μνήμη του Αγίου Πάπα Γρηγορίου του Μεγάλου, η οποία εορτάζεται στις 3 Σεπτεμβρίου και του οποίου το σώμα αναπαύεται στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου. Ο Λέων υπογραμμίζει ότι ονομάζεται «Μέγας», επειδή υπήρξε ικανός ποιμένας σε δύσκολους καιρούς για την κοινωνία και την Εκκλησία. «Ένα μεγαλείο που αντλούσε δύναμη και σθένος από τη ζωντανή πίστη στον Χριστό».

ΠΗΓΗ: Vatican news

                   +Νικόλαος,

Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.