Μοναχοί από χιόνι

Αυτή τη συνέχεια των σκηνών θα την διηγηθώ στον συνάδελφό μου, αδελφό Σεραφείμ, δημιουργό ευαγγελικών σκηνών που κάθε χρόνο εκθέτει στις γιορτές των Χριστουγέννων σε μία έκθεση.

Στην πρώτη σκηνή παρουσιάζονται δύο μοναχοί από πάγο, άγιοι αλλά χωρισμένοι, ενώ ακούνε, την ώρα της προσευχής ένα θερμό κήρυγμα του Ανωτέρου τους από πάγο και αυτός πάνω στο απόλυτο καθήκον να ζουν την αδελφική αγάπη.

Δεύτερη σκηνή: δύο μοναχοί από πάγο μένουν τόσο εντυπωσιασμένοι  από την ουσία της εντολής  που  τρέχουν να συναντηθούν για να ανταλλάξουν  τον ασπασμό της συγνώμης και της ειρήνης.

Τρίτη σκηνή: φαίνονται πολλά κομμάτια πάγου τοποθετημένα το ένα πάνω στο άλλο. Οι δύο ήθελαν να συναντηθούν, αλλά δυστυχώς συγκρούστηκαν.

Τέταρτη σκηνή: τα δύο αδελφάκια «από πάγο, συντετρημμένοι, επιστρέφουν πάλι στα κελιά τους, ο καθένας απογοητευμένος από την αποτυχία «της ατομικής» καλής θέλησης να εκτεθούν τελικά έτσι όπως είναι, στις ακτίνες του Ήλιου, τόσο πολύ που τελικά αφέθηκαν να λιώσουν.

Πέμπτη σκηνή: από διαφορετικά σημεία παρουσιάζονται  δύο ρυάκια που τη στιγμή που συναντήθηκαν, σχημάτισαν ένα χείμαρρο νερού. Λειωμένοι από τον Ήλιο είναι επί τέλους ικανοί για μία κοινωνία μεταξύ τους, μιας ενότητας  και έτοιμοι  για χίλιες υπηρεσίες προ τους άλλους.