ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ 29ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
23 Οκτωβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (12,54-59)
Τον καιρό εκείνο, είπε ο Ιησούς στον κόσμο: “‘Οταν δείτε ένα σύννεφο να ανεβαίνει από τα δυτικά, αμέσως λέτε ότι έρχεται βροχή κι έτσι γίνεται. Κι όταν πνέει νότιος άνεμος, λέτε ότι θα έχει ζέστη και γίνεται. Υποκριτές! Το πρόσωπό της γης και του ουρανού ξέρετε να το διακρίνετε, αλλά αυτόν εδώ τον καιρό, δεν ξέρετε να τον διακρίνετε; Γιατί δε κρίνετε κι από μόνοι σας για το πιο είναι το δίκαιο;
Όταν πηγαίνεις με τον αντίδικό σου στον άρχοντα, όσο είσαι στο δρόμο φρόντισε να απαλλαχθείς απ’αυτόν, μη τυχόν και ο αντίδικος σε παραδώσει στο δικαστή και ο δικαστής στο δεσμοφύλακα κι ο δεσμοφύλακας σε ρίξει στη φυλακή. Σου λέω: δεν θα βγεις από εκεί, έως ότου δεν επιστρέψεις και το τελευταίο λεπτό.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
«Και γιατί δεν κρίνετε από μόνοι σας ποιο είναι το σωστό;» Αυτό το ερώτημα του Ιησού μοιάζει να απευθύνεται ακριβώς σε εμάς, που ξέρουμε να εξηγούμε πολλά πράγματα, αλλά συχνά δεν ξέρουμε πια να ξεχωρίζουμε το καλό από αυτό που απλώς μας συμφέρει.
Γίναμε ειδικοί στα σύννεφα, στα σωματίδια, στους αλγόριθμους και στις τεχνολογίες· κι όμως, κινδυνεύουμε να είμαστε αναλφάβητοι μπροστά στη συνείδησή μας. Διαθέτουμε ολοένα και πιο εξελιγμένα εργαλεία για να γνωρίσουμε τον κόσμο, αλλά δεν έχουμε πάντα το θάρρος να αναρωτηθούμε πώς να ζήσουμε μέσα σε αυτόν.
Ο Ιησούς μάς θυμίζει ότι η πίστη δεν είναι μια συντόμευση για να αποφύγουμε τον κόπο της σκέψης. Δεν είναι κάποιος που αποφασίζει αντί για εμάς, απαλλάσσοντάς μας από την ευθύνη των επιλογών μας. Πιστεύω σημαίνει επίσης μαθαίνω να διακρίνω: να βλέπω την πραγματικότητα χωρίς να παρασύρομαι από την ευκολία, τον φόβο ή το συμφέρον.
Η συνείδηση δεν είναι η φωνή των ιδιοτροπιών μας. Είναι ο σοβαρός, ελεύθερος και ευαίσθητος τόπος όπου αφήνουμε την αλήθεια να μας προκαλέσει. Γι’ αυτό χρειάζεται να την καλλιεργούμε, να την ακούμε και να τη δοκιμάζουμε. Ώριμη πίστη δεν σημαίνει τυφλή υπακοή σε έναν θεσμό, σαν να αρκούσε να αναθέσουμε σε άλλους την ευθύνη να ζήσουν αντί για εμάς. Σημαίνει, αντίθετα, να αφήνουμε τον εαυτό μας να διαμορφώνεται σταδιακά, ώστε να αποκτήσει ένα βλέμμα ικανό να αναγνωρίζει το καλό, ακόμη κι όταν αυτό έχει κόστος. Ο Χριστός δεν μας ζητά να σβήσουμε τη νοημοσύνη μας, αλλά να τη χρησιμοποιήσουμε μέχρι τέλους, φωτισμένη από το Ευαγγέλιο.
Και ίσως το ομορφότερο σημάδι μιας ώριμης χριστιανικής ζωής να είναι ακριβώς αυτό: να μην επαναλαμβάνουμε μηχανικά απαντήσεις που μάθαμε, αλλά να γινόμαστε άνθρωποι ικανοί να αναλαμβάνουμε το βάρος των δικών μας απαντήσεων. Γιατί, στο τέλος, κανείς δεν μπορεί να αγαπήσει στη θέση μας, κανείς δεν μπορεί να επιλέξει το καλό αντί για εμάς. Η πίστη είναι αυθεντική όταν μας κάνει αρκετά ελεύθερους ώστε να βλέπουμε τα πράγματα με τα μάτια του Χριστού και αρκετά θαρραλέους ώστε να ενεργούμε ανάλογα.
Προσευχή της ημέρας
Κύριε Ιησού,
Εσύ γνωρίζεις πόσο εύκολο είναι σήμερα
να χαθώ μέσα στα χίλια δυο πράγματα
που έχω να κάνω.
Δίδαξέ με να δίνω προτεραιότητα
στις αξίες της ζωής μου.
Δώσε μου την αγάπη και το κουράγιο
να σε έχω πάντοτε στην πρώτη θέση
και να σε αναζητώ συνεχώς
στο καλό των άλλων. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
