TΡΙΤΗ ΤΗΣ 29ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
20 Οκτωβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (12,35-38)
Να είναι ζωσμένη η μέση σας και τα λυχνάρια σας να είναι αναμμένα. Κι εσείς να μοιάζετε με εκείνους τους ανθρώπους που περιμένουν τον κύριό τους, πότε θα επιστρέψει απ’το γάμο, ώστε όταν έρθει και κτυπήσει την πόρτα να του ανοίξουν αμέσως. Μακάριοι είναι εκείνοι οι δούλοι, που όταν έλθει ο κύριός τους θα τους βρει να αγρυπνούν. Αλήθεια σας λέω: θα βάλει τη ζώνη του και θα τους βάλει στο τραπέζι και θα περάσει να τους υπηρετήσει. Κι αν έλθει κατά τα μεσάνυχτα ή την αυγή και βρει το ίδιο, μακάριοι θα είναι αυτοί οι δούλοι.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
Να είστε έτοιμοι
«Ας είναι η μέση σας ζωσμένη και τα λυχνάρια σας αναμμένα».
Ο Ιησούς δεν μας ζητά να ζούμε με την αγωνία του τέλους, αλλά με τη συνείδηση της ανεκτίμητης αξίας κάθε στιγμής. Το να είμαστε έτοιμοι για τον θάνατο δεν σημαίνει ότι περιφρονούμε τη ζωή. Σημαίνει ακριβώς το αντίθετο: να την αγαπάμε τόσο πολύ, ώστε να μην τη σπαταλάμε.
Όποιος γνωρίζει ότι τα πάντα μπορούν να τελειώσουν, μαθαίνει να αναγνωρίζει τι έχει πραγματικά σημασία. Μια συγγνώμη που αναβάλλουμε, μια αγκαλιά που αρνούμαστε, ένα τηλεφώνημα που συνεχώς αναβάλλουμε, ένα καλό που θα μπορούσαμε να κάνουμε αλλά δεν το κάνουμε: αυτά είναι που θα έπρεπε να μας ανησυχούν, όχι το γεγονός ότι κάποια μέρα θα πεθάνουμε.
Ο θάνατος, όταν τον αντικρίζουμε χωρίς να προσπαθούμε να ξεφύγουμε από αυτόν, έχει τη δύναμη να βάλει ξανά σε τάξη τις προτεραιότητές μας. Μας υπενθυμίζει ότι πολλές από τις μάχες στις οποίες αφιερώνουμε τις δυνάμεις μας είναι μάταιες και ότι πολλά από όσα θεωρούμε δεδομένα είναι, στην πραγματικότητα, ουσιώδη. Το να παραμένουμε άγρυπνοι, όπως μας ζητά το Ευαγγέλιο, σημαίνει, λοιπόν, να μην αφήνουμε τον εαυτό μας να υπνωτίζεται από την επείγουσα φύση των δευτερευόντων πραγμάτων.
Μπορεί κανείς να είναι υπερβολικά απασχολημένος και, παρ’ όλα αυτά, να κοιμάται πνευματικά· να διασχίζει ημέρες γεμάτες δραστηριότητες, χωρίς να έχει ζήσει πραγματικά ούτε ένα λεπτό.
Η χριστιανική εγρήγορση δεν είναι ο φόβος μήπως μας αιφνιδιάσουν απροετοίμαστους, αλλά η ελευθερία εκείνου που επιλέγει να είναι πραγματικά παρών στη ζωή του. Το αναμμένο λυχνάρι είναι μια καρδιά που συνεχίζει να αγαπά, ακόμη και μέσα στην κούραση και τις δυσκολίες. Η ζωσμένη μέση συμβολίζει την ετοιμότητα να κάνουμε σήμερα το καλό που δεν πρέπει να αναβληθεί για αύριο.
Όταν ο Θεός χτυπήσει την πόρτα μας, δεν θα πρέπει να μας βρει απασχολημένους να φυλάμε μια ζωή που δεν τολμήσαμε ποτέ να ζήσουμε. Θα πρέπει να μας βρει ζωντανούς, ικανούς να αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη, να παίρνουμε αποφάσεις και να προσφέρουμε τον εαυτό μας στους άλλους.
Γιατί το να προετοιμαζόμαστε για την αιωνιότητα δεν σημαίνει να πάψουμε να ζούμε μέσα στον χρόνο, αλλά να μάθουμε επιτέλους να τον κατοικούμε με όλη μας την καρδιά.
Δεν έχει σημασία να γνωρίζουμε πότε θα έρθει εκείνη η ώρα. Σημασία έχει, όταν έρθει, να μη μας βρει απροετοίμαστους.
Προσευχή της ημέρας
Ιησού,
βοήθησέ με να βλέπω το θάνατο
ως τη στιγμή του περάσματος,
ως αληθινή γέννηση σε μια ζωή
θαυμάσια δίχως τέλος,
μαζί με τον Πατέρα,
τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα,
και με όλους εκείνους
που έχουν προηγηθεί. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
