ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ 28ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
16 Οκτωβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (12,1-7)
Τον καιρό εκείνο, συγκεντρώθηκαν χιλιάδες κόσμου, σε σημείο που να πατάει ο ένας τον άλλο, ο Ιησούς άρχισε να μιλά καταρχήν στους μαθητές του: “Προσέξτε τους εαυτούς σας από τη ζύμη των Φαρισαίων, που είναι η υποκρισία. Δεν υπάρχει τίποτα που να είναι σκεπασμένο και που δε θα ξεσκεπασθεί και κρυφό που δεν θα γίνει γνωστό. Για τούτο, όσα θα πείτε στο σκοτάδι, θα ακουσθούν στο φως και ό,τι είπατε στο αφτί μέσα στα εσωτερικά δωμάτια, θα κηρυχθούν πάνω στα δώματα.
Αλλά λέω σε σας, τους φίλους μου: μη φοβηθείτε αυτούς που σκοτώνουν το σώμα, αλλά που μετά δε μπορούν να κάμουν τίποτα περισσότερο. Θα σας υποδείξω ποιό πρέπει να φοβηθείτε: να φοβηθείτε εκείνον που μετά το φόνο έχει εξουσία να σας ρίξει στη Γέενα. Ναι, σας λέω: αυτόν να φοβηθείτε! Πέντε σπουργίτια δεν πουλιούνται για δυο δεκάρες; Και ένα απ’αυτά δεν θα ξεχασθεί από το Θεό. Κι εσάς και οι τρίχες της κεφαλής σας είναι όλες μετρημένες. Μη φοβάσθε. Εσείς διαφέρετε από πολλά σπουργίτια.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός ( του don Luigi Maria Epicoco)
«Δεν πουλιούνται πέντε σπουργίτια για δυο δεκάρες; Κι όμως, ούτε ένα από αυτά δεν είναι ξεχασμένο από τον Θεό. Ακόμη και οι τρίχες της κεφαλής σας είναι όλες μετρημένες».
Ο Ιησούς χρησιμοποιεί πολύ απλές εικόνες για να μας εμπιστευτεί μία από τις ομορφότερες αλήθειες της πίστης: κανείς μας δεν είναι ξεχασμένος. Μπορεί εμείς να ξεχάσουμε τον Θεό, μπορεί ακόμη και να ξεχάσουμε τον εαυτό μας, την αξία και την αξιοπρέπειά μας, ο Θεός όμως δεν μας ξεχνά.
Η αγάπη Του φτάνει ακόμη και στις πιο μικρές λεπτομέρειες της ζωής μας, σε όσα μπορεί να φαίνονται ασήμαντα στα μάτια των άλλων. «Μη φοβάστε· εσείς αξίζετε περισσότερο από πολλά σπουργίτια!» Αυτή η βεβαιότητα θα έπρεπε σιγά σιγά να μας ελευθερώνει από τον φόβο. Πολλές αγωνίες μας γεννιούνται από την αίσθηση ότι είμαστε μόνοι απέναντι στη ζωή, σαν να εξαρτώνται όλα αποκλειστικά από εμάς: από τις ικανότητες, τις αποφάσεις και τις δυνάμεις μας. Αν όμως μας περιβάλλει ένα βλέμμα που δεν χάνει ούτε την παραμικρή λεπτομέρεια της ύπαρξής μας, τότε μπορούμε να πάψουμε να ζούμε σαν να είμαστε αφημένοι στην τύχη μας.
Συχνά, και το αίσθημα της ανεπάρκειας γεννιέται επειδή έχουμε ξεχάσει αυτή την αλήθεια. Μετράμε την αξία μας με βάση τα αποτελέσματα, την κρίση των άλλων, τις επιτυχίες και τις ικανότητές μας. Ο Ιησούς, όμως, μας λέει ότι η αξία μας προηγείται όλων αυτών. Είμαστε πολύτιμοι επειδή μας αγαπούν.
Η πνευματική ζωή σημαίνει επίσης να φέρνουμε διαρκώς στη μνήμη μας αυτή την αγάπη. Προσεύχομαι σημαίνει θυμάμαι ότι βρίσκομαι κάτω από το βλέμμα Κάποιου που με γνωρίζει ως το βάθος της ύπαρξής μου και, ακριβώς επειδή με γνωρίζει τόσο καλά, συνεχίζει να με αγαπά. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα μας συμβεί τίποτα οδυνηρό. Σημαίνει πως γνωρίζουμε ότι τίποτα από όσα μας συμβαίνουν δεν βρίσκεται έξω από το βλέμμα του Θεού. Και αυτή η γνώση θα έπρεπε να αρκεί για να μας χαρίσει αληθινή ειρήνη.
Προσευχή της ημέρας
Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, στον οποίο κατοικεί πλήρως η θεότητα, εσύ καλείς όλους τους βαπτισμένους να μένουν ενωμένοι μαζί σου όπως η βέργα στο κλήμα.
Διέγειρε σε παρακαλούμε στις καρδιές μας, την επιθυμία να είμαστε μέσα στο σημερινό κόσμο μάρτυρες της δύναμης που έχει η αγάπη σου.
Γέμισέ μας με το Πνεύμα σου, Πνεύμα δύναμης και σύνεσης για να είμαστε ικανοί να ανακαλύψουμε την πλήρη αλήθεια για τον εαυτό μας και για την κλήση μας. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
