ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ 14ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
7 Ιουλίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (9, 32-38)
Μόλις βγήκαν έξω οι τυφλοί, του έφεραν έναν άνθρωπο κωφάλαλο δαιμονισμένο. Και μόλις έβγαλε το δαιμόνιο, ο κωφάλαλος μίλησε. Και θαύμασαν τα πλήθη κι έλεγαν: “Ποτέ ο Ισραήλ δεν είδε τέτοια πράγματα!”. Αλλά οι Φαρισαίοι έλεγαν: “Στο όνομα του άρχοντα των δαιμονίων βγάζει τα δαιμόνια”.
Και περιόδευε ο Ιησούς όλες τις πόλεις και τα χωριά, διδάσκοντας στις συναγωγές τους και κηρύττοντας το ευαγγέλιο της βασιλείας και θεραπεύοντας κάθε ασθένεια και κάθε αρρώστια. Βλέποντας τα πλήθη, τα ευσπλαχνίσθηκε, διότι ήταν ταλαιπωρημένοι και εγκαταλειμμένοι σαν πρόβατα που δεν είχαν βοσκό. Τότε λέει στους μαθητές του: “Ο θερισμός είναι πολύς, οι εργάτες όμως είναι λίγοι. Παρακαλέστε, λοιπόν, τον κύριο του θερισμού για να στείλει εργάτες στο θερισμό του”.
Στοχασμός του Πάπα Λέοντα 14ου
Ο Ιησούς λέει: «Ο θερισμός είναι πολύς, αλλά οι εργάτες λίγοι. Παρακαλέστε, λοιπόν, τον Κύριο του θερισμού να στείλει εργάτες στον θερισμό του!» (…).
Η Εκκλησία και ο κόσμος δεν έχουν ανάγκη από ανθρώπους που απλώς εκπληρώνουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα, επιδεικνύοντας την πίστη τους ως ένα εξωτερικό γνώρισμα. Αντίθετα, έχουν ανάγκη από εργάτες που επιθυμούν να εργαστούν στον αγρό της αποστολής, από μαθητές που είναι ερωτευμένοι με τον Χριστό και μαρτυρούν τη Βασιλεία του Θεού όπου κι αν βρίσκονται.
Ίσως δεν λείπουν οι «χριστιανοί των περιστάσεων», που κατά καιρούς αφήνουν χώρο σε κάποιο ευσεβές θρησκευτικό συναίσθημα ή συμμετέχουν σε κάποια εκδήλωση.
Λίγοι, όμως, είναι εκείνοι που είναι έτοιμοι να εργάζονται καθημερινά στον αγρό του Θεού, καλλιεργώντας στην καρδιά τους τον σπόρο του Ευαγγελίου, ώστε έπειτα να τον μεταφέρουν στην καθημερινή ζωή, στην οικογένεια, στους χώρους εργασίας και σπουδών, στα διάφορα κοινωνικά περιβάλλοντα και σε όσους βρίσκονται σε ανάγκη.
Για να γίνει αυτό, δεν χρειάζονται πολλές θεωρητικές ιδέες γύρω από ποιμαντικές έννοιες· χρειάζεται, πάνω απ’ όλα, να προσευχόμαστε στον Κύριο του θερισμού. Πρώτη προτεραιότητα είναι η σχέση με τον Κύριο, η καλλιέργεια του διαλόγου μαζί Του. Τότε Εκείνος θα μας καταστήσει εργάτες Του και θα μας αποστείλει στον αγρό του κόσμου ως μάρτυρες της Βασιλείας Του.
Προσευχήσου……
Λύσε Κύριε τη γλώσσα μου και ξαναένωσε τα κομμάτια της διαιρεμένης καρδιάς μου ώστε να μπορώ να φανερώνω στον κόσμο πως Εσύ είσαι Λόγος που σώζει και σιωπή που ενώνει.
Μόνο σε Εσένα Κύριε, βρίσκω στήριγμα μόνο σε εσένα εναποθέτω κάθε σχέδιο και κάθε επιθυμία. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
