ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ 3ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
31 Ιανουαρίου 2026
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Μάρκο Άγιο Ευαγγέλιο (4, 35-41)
Εκείνη τη μέρα, όταν βράδιασε, τους είπε: “Ας περάσουμε απέναντι”. Κι εκείνοι άφησαν τον κόσμο, πήραν τον Ιησού όπως ήταν μέσα στο πλοιάριο. Και άλλα πλοιάρια ήταν μαζί του. Τότε σηκώθηκε μεγάλη ανεμοθύελλα και τα κύματα έμπαιναν στο πλοιάριο, ώστε να έχει κιόλας γεμίσει από νερά. Κι ο Ιησούς βρισκόταν στη πρύμνη και κοιμόταν σ’ένα προσκεφάλι. Τον ξύπνησαν και του είπαν: “Διδάσκαλε, δεν σε μέλει που χανόμαστε;” Τότε σηκώθηκε, επιτίμησε τον άνεμο και είπε στη θάλασσα: “Σώπα! Φιμώσου!”. Και κόπασε ο άνεμος κι έγινε απόλυτη γαλήνη. Και τους είπε: “Γιατί είσθε δειλοί; Ακόμα δεν έχετε πίστη;” Και φοβήθηκαν πολύ κι έλεγαν μεταξύ τους: “Ποιος, άραγε, να είναι αυτός, αφού και ο άνεμος και η θάλασσα τον υπακούνε;”.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός
Σε αυτό το Ευαγγέλιο βρίσκουμε μια απλή προτροπή που ο Ιησούς κάνει στους μαθητές του: “Ας περάσουμε στην απέναντι όχθη”. Είναι μια μικρή φράση που μας ξεφεύγει, δεν φαίνεται σημαντική. Ο Ιησούς κάνει μια πρόταση, προσκαλεί στην αλλαγή, να περάσουν στην άλλη πλευρά, να αφήσουν μια περιοχή πολύ γνωστή, οικεία, όπου μαζί είχαν αποκτήσει κάποιαεμπιστοσύνη, την εκτίμηση του λαού … Και ο Ιησούς προτείνει κάτι καινούργιο: «Ας περάσουμε στην απέναντί όχθη, ας περάσουμε στην άλλη πλευρά.» Η καινοτομία, προκαλείπάντοτε μια κάποια αναστάτωση στη ζωή του ανθρώπου. Ο Ιησούς καλεί σε μια νέα πορεία, σε μια άλλη όχθη, στην οποία δεν ξέρουμε τι μας περιμένει. Ο φόβος της αλλαγής είναι ένας από τους θεμελιώδης φόβους του ανθρώπου. Είναι ο φόβος της απώλειας της ασφάλειας των όσων ήδη γνωρίζουμε, κατέχουμε, κυριαρχούμε.
Ο φόβος του καινούργιου δηλώνει το φόβο μας να αναμετρηθούμε με την αδυναμία μας: και αν δεν είμαι ικανός να ανταποκριθώ στη νέα κατάσταση ….; Το καινούργιο είναι πάντα μιαπρόκληση για όλους.
Ο Ιησούς είναι το Καινούργιο, και δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές του να ζήσουν αυτή την εμπειρία. Γνωρίζουμε ότι ανάμεσα στους μαθητές ήταν ο Πέτρος, ο Ανδρέας, ο Ιάκωβος και ο Ιωάννης, πολύ καλοί ψαράδες που γνώριζαν πολύ καλά τι να κάνουν σε περίπτωση μιας θύελλας στη λίμνη. Το είχαν αντιμετωπίσει πολλές φορές. Τώρα, όμως, είναι διαφορετικά. Ο Ιησούς τώρα ζητά να αντιμετωπίσουν μαζί Του κάθε καταιγίδα της ζωής. Εδώβρίσκεται το καινούργιο. Η καταιγίδα θα μπορούσε να κυριαρχηθεί, αλλά ο Ιησούς θέλει να κυριαρχηθεί από την Παρουσία Του. Σε κάθε μικρή καταιγίδα της ζωής μας ο Ιησούς μας ζητάτην ικανότητα να παραμένουμε μαζί του, στη δική του πλευρά, να έχουμε το θάρρος να αντιμετωπίσουμε οποιαδήποτε δυσκολία, αναγνωρίζοντας πως Εκείνος είναι μαζί μας, ακόμη και αν φαίνεται πως κοιμάται. Εκείνος θέλει από εμάς, μέσα από τον φόβο μας, να ανεβεί ηκραυγή. «Ιησού, σώσε με». Γιατί; Γιατί Εκείνος δεν μπορεί να παρέμβει εάν εμείς δεν το θέλουμε πραγματικά.
Προσευχήσου
Κύριε Ιησού,
άφησε τα λόγια σου: «Σώπα, φιμώσου!»
να εισχωρήσουν βαθιά μεσ’ την καρδιά μου
έτσι ώστε εγώ να μπορώ
να είμαι μέτοχος της δύναμης σου
για να μπορώ να ζω και να δωρίζω
στους άλλους μια ζωή
πιο ανθρώπινη και πιο αληθινή
(π. Νίκος Ρούσσος)
