ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ 20ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
20 Αυγούστου 2025
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (20,1-16)
Τον καιρό εκείνο, είπε ο Ιησούς στους μαθητές του: “Η βασιλεία των ουρανών είναι όμοια με ένα οικοδεσπότη, ο οποίος βγήκε νωρίς το πρωί για να μισθώσει εργάτες για να εργασθούν στον αμπελώνα του. Όταν συμφώνησε με τους εργάτες να τους δώσει ένα δηνάριο την ημέρα, τους έστειλε στον αμπελώνα του.
Όταν βγήκε κατά τις εννιά το πρωί, είδε άλλους εργάτες να στέκονται στην αγορά χωρίς δουλειά, και είπε και σ’αυτούς: “Πηγαίνετε κι εσείς στον αμπελώνα και ό,τι είναι δίκαιο θα σας το δώσω”. Κι εκείνοι πήγαν. Όταν βγήκε πάλι κατά το μεσημέρι και κατά τις τρεις, έκαμε το ίδιο.
Κατά τις πέντε, όταν βγήκε, βρήκε κι άλλους να στέκονται και τους λέει: “Γιατί στέκεστε εδώ, όλη την ημέρα χωρίς δουλειά;” Του λένε: “Διότι κανένας δεν μας μίσθωσε”. Τους λέει: “Πηγαίνετε κι εσείς στον αμπελώνα”.
Όταν βράδιασε, λέει ο κύριος του αμπελώνα στον επίτροπό του: “Κάλεσε τους εργάτες και δώσε τους το μισθό, αρχίζοντας από τους τελευταίους μέχρι τους πρώτους”. Κι όταν πήγαν αυτοί που προσλήφθηκαν στις πέντε, πήραν από ένα δηνάριο. Όταν έφθασαν οι πρώτοι, νόμισαν ότι θα πάρουν παραπάνω. Και πήραν από ένα δηνάριο κι αυτοί.
Όταν πληρώθηκαν άρχισαν να γογγύζουν εναντίον του οικοδεσπότη, λέγοντας: “Αυτοί οι τελευταίοι εργάσθηκαν μια ώρα και τους εξίσωσες με εμάς που βαστάξαμε το βάρος της ημέρας και τη ζέστη”. Κι εκείνος, απαντώντας σε ένα απ’αυτούς, είπε: “Φίλε μου, δε σε αδικώ. Δε συμφώνησε μαζί μου για ένα δηνάριο; Πάρε ό,τι σου ανήκει και πήγαινε. Αλλά θέλω και σ’αυτόν τον τελευταίο να δώσω όσο και σε σένα. Μήπως δεν μου επιτρέπεται να κάμω ότι θέλω την περιουσία μου; Ή μήπως το μάτι σου είναι πονηρό, επειδή εγώ είμαι καλός;”.
Έτσι οι τελευταίοι θα γίνουν πρώτοι και οι πρώτοι τελευταίοι.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του Πάπα Λέοντας 14ου
Για τον κύριο του αμπελώνα, δηλαδή για τον Θεό, είναι σωστό όλοι να έχουν ό, τι είναι απαραίτητο για να ζήσουν. Έχει καλέσει τους εργαζόμενους προσωπικά, γνωρίζει την αξιοπρέπειά τους και με βάση αυτήν θέλει να τους πληρώσει. Και δίνει σε όλους ένα δηνάριο. Η ιστορία λέει ότι οι εργαζόμενοι της πρώτης ώρας είναι απογοητευμένοι: δεν μπορούν να δουν την ομορφιά αυτής της χειρονομίας του αφεντικού, ο οποίος δεν ήταν άδικος, αλλά απλά γενναιόδωρος, δεν κοίταξε μόνο την αξία, αλλά και την ανάγκη. Ο Θεός θέλει να δώσει σε όλους τη Βασιλεία του, δηλαδή πλήρη, αιώνια και ευτυχισμένη ζωή.
Και αυτό είναι που κάνει και ο Ιησούς μαζί μας: δεν κάνει κατατάξεις, σε εκείνους που ανοίγουν την καρδιά τους δίνει όλο τον εαυτό Του. Υπό το φως αυτής της παραβολής, ο σημερινός Χριστιανός μπορεί να μπει στον πειρασμό να σκεφτεί: «Γιατί αρχίζω να εργάζομαι αμέσως; (…) Θα ήθελα να πω, ιδιαίτερα στους νέους, να μην περιμένουν, αλλά να ανταποκρίνονται με ενθουσιασμό στον Κύριο που μας καλεί να εργαστούμε στον αμπελώνα του. Μην καθυστερείτε, σηκώστε τα μανίκια σας, γιατί ο Κύριος είναι γενναιόδωρος και δεν θα απογοητευτείτε! Δουλεύοντας στον αμπελώνα του, θα βρεις μια απάντηση σε αυτό το βαθύ ερώτημα που κουβαλάς μέσα σου: ποιο είναι το νόημα της ζωής μου;
Προσευχήσου……
Κύριε, το θέλημα σου ας είναι και δικό μου θέλημα.
Κάνε να το αναζητώ,
να το βρίσκω, να το εκπληρώνω.
Εσύ έχεις για μένα το σχέδιό σου.
Κάνε να το γνωρίσω, και δώσε μου τη δύναμη να το ακολουθήσω μέχρι την οριστική σωτηρία της ψυχής μου.
Κύριε ξέρω πως είσαι παρών στη ζωή μου.
Θέλω να σε συναντώ σε κάθε στιγμή της ζωής μου,
στις χαρές και στις λύπες.
Να είσαι μαζί μου στις αδυναμίες μου, να είσαι μαζί μου
όταν πρέπει να προσπαθήσω για το καλύτερο.
Η δική σου χάρη ας κατευθύνει τα βήματά μου
στο δρόμο της ζωής.
Αισθάνομαι δυνατά μέσα μου
την επιθυμία να σε αναζητήσω, να σε γνωρίσω,
να σε νιώσω κοντά μου…
Πιστεύω σ’ Εσένα, Κύριε, Θεέ της ζωής. Αμήν.
(www.episkopisyrou.gr)
