MΕΛΕΤΗ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ, 23 Απριλίου 2021

ΤΗΣ 5ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΤΕΣΣΡΑΚΟΣΤΗΣ

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει. Αμήν.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
X Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη Άγιο Ευαγγέλιο  (10, 31-42)

Τον καιρό εκείνο, οι Ιουδαίοι πήραν πάλι πέτρες για να λιθοβολήσουν τον Ιησού.
Τους αποκρίθηκε ο Ιησούς: “Πολλά καλά έργα σας έδειξα απ’ τον Πατέρα. Για ποιο έργο απ’ αυτά με λιθοβολείτε;” Του αποκρίθηκαν οι Ιουδαίοι: “Δε σε λιθοβολούμε για κάποιο καλό έργο, αλλά για βλασφημία, και διότι εσύ, ενώ είσαι άνθρωπος, κάνεις τον εαυτό σου Θεό”.
Τους απάντησε ο Ιησούς: “Δεν είναι γραμμένο στο Νόμο σας ότι ‘εγώ είπα, είστε θεοί’; Αν ονόμασε θεούς εκείνους προς τους οποίους έγινε ο λόγος του Θεού – και η Γραφή δε μπορεί να καταργηθεί – αυτόν που ο Πατέρας καθαγίασε και απέστειλε στον κόσμο, εσείς λέτε, ‘βλασφημείς’, επειδή είπα: είμαι Υιός του Θεού; Αν δεν κάνω τα έργα του Πατέρα μου, μη πιστεύετε σε μένα. Αλλά αν όμως τα εκτελώ, κι αν δεν πιστεύετε σε μένα, πιστέψτε στα έργα, για να γνωρίστε και να μάθετε ότι ο Πατέρας είναι σε μένα κι εγώ στον Πατέρα”.
Ζητούσαν, λοιπόν, πάλι να τον πιάσουν, αλλά ο Ιησούς ξέφυγε απ’ τα χέρια τους.
Ο Ιησούς αναχώρησε πάλι πέρα απ’ τον Ιορδάνη, στον τόπο όπου ήταν αρχικά ο Ιωάννης και βάφτιζε, και έμενε εκεί. Πολλοί ήλθαν κοντά του και έλεγαν: “Ενώ ο Ιωάννης δεν έκαμε κανένα σημείο, όμως, όλα όσα είπε ο Ιωάννης γι’ αυτόν, ήταν αληθινά”. Εκεί, πολλοί πίστεψαν σ’ αυτόν.
Λόγος του Κυρίου

ΣΤΟΧΑΣΜΟΣ

Μου έρχεται σχεδόν να χαμογελάσω, σκεπτόμενος το πώς το Ευαγγέλιο σκάβει βαθιά μέσα μας. Ακόμα κι αν είμαστε όλοι “καλοί Χριστιανοί”, που πραγματικά δεσμευόμαστε και προσπαθούμε να ζήσουμε την πίστη, ίσως κάποιο ανοιχτό λογαριασμό με τον Κύριο, τουλάχιστον βαθιά μέσα μας, να τον έχουμε. Έχουμε “πέτρες” στην καρδιά. Έχουμε “πέτρες”. Που θέλουμε να τις πετάξουμε. Καταπιεσμένες κραυγές, τις οποίες θα θέλαμε να φωνάξουμε εναντίον του Ουρανού.
Μερικές εμπειρίες ίσως έχουν σκληρύνει την καρδιά μας. Την έκαναν να γίνει σαν πέτρα. Ακριβώς όπως εκείνες τις πέτρες που θα θέλαμε να πετάξουμε. Και ακόμα κι αν σίγουρα δεν θα θέλαμε να λιθοβολήσουμε στον Ιησού, ίσως θα θέλαμε να του πούμε “δυο κουβέντες”, για ορισμένες καταστάσεις που έχουμε υποστεί, για μεγάλες ταλαιπωρίες. “… Για ποια από αυτά θέλετε να με λιθοβολήσετε;” Ίσως για εκείνη την κατάσταση που δεν πήγε καλά όπως υπολογίζαμε εμείς. Ίσως για εκείνη την ασθένεια, την οποία δεν μπορούμε να δεχθούμε. Ίσως λόγω του θανάτου ενός αγαπημένου προσώπου. Ή για την απώλεια της εργασίας ή για τη δυστυχία ενός παιδιού μας. Έχουμε πολύ προσευχηθεί τόσο πολύ, αλλά «τίποτα» το θαύμα δεν ήρθε. Είτε ίσως απογοητευτήκαμε γιατί ακόμη και από Εκείνον, σαν να ήταν ένα οποιοδήποτε δημιούργημα, νιώσαμε εγκαταλελειμμένοι. Ιδού, λοιπόν, που ο Θεός μας, σήμερα περνάει από τα άκρα της ύπαρξής μας, σ’ αυτή την περίοδο της Τεσσαρακοστής, και έρχεται να διευθετήσει τους λογαριασμούς. Σχεδόν σαν να θέλει να μας ζητήσει συγχώρεση, επειδή δεν μπορέσαμε να νιώσουμε πως είναι με το μέρος μας σε ορισμένες στιγμές της ζωής μας, έρχεται για να τεθεί στα χέρια μας και μας ρωτά: “Για ποια από αυτά εδώ τα πράγματα με κατηγορείς, θέλεις να με λιθοβολήσεις;” Το Άγιο Πνεύμα ας κατέβει επάνω μας. Ας έλθει να φωτίσει τα βάθη μας, να καταλάβουμε για ποιο λόγο κατηγορούμε το Θεό, ας περάσει από τα σκοτάδια της καρδιάς μας και ας θεραπεύσει τις πληγές της. Ας μπορέσει το Άγιο Πνεύμα, να κάνει να πέσουν οι πέτρες από τα χέρια μας, και να μας κάνει να τρέξουμε προς Εκείνον και να πούμε: “Σε συγχωρώ, Ιησού μου, για λάθη που ποτέ δεν έκανες, αλλά για τα οποία ήμουν έτοιμος να σε λιθοβολήσω”. Το Άγιο Πνεύμα ας μας κάνει να καταλάβουμε ότι ακόμη και σε «αυτές τις καταστάσεις» ο Ιησούς ήταν κοντά μας και ο Θεός δεν μας εγκατέλειψε ποτέ. Ίσως είχε το πρόσωπο κάποιου που μας αγκάλιασε, που μας έδωσε θάρρος, αλλά δεν τον αναγνωρίσαμε. Το Άγιο Πνεύμα ας μας κάνει να δούμε και να κατανοούμε τα πολλά καλά έργα που ο Θεός έχει πράξει στη ζωή μας. Και για τα οποία δεν είπαμε ακόμη σ’ ευχαριστώ. Και ας μας οδηγήσει να συμφιλιωθούμε απόλυτα με τον Θεό μας. Που είναι ο μόνος Φίλος. Η αληθινή Αγάπη. Η μόνη ελπίδα. Από Εκείνον λαβαίνουμε μόνο καλά πράγματα. Το Άγιο Πνεύμα ας φυσήξει σε αυτή τη σελίδα του Ευαγγελίου, σε αυτή τη φράση, και ας την κάνει να διεισδύσει βαθιά μέσα μας. Και στο ερώτημα “… για ποιο από αυτά θέλετε να με λιθοβολήσετε”, ας απαντήσουμε: “Όχι Κύριε, ακόμη και αν υπήρχε κάτι για το οποίο σε κατηγορούσα, δεν το θυμάμαι πια”. Το Άγιο Πνεύμα, αυτή την Τεσσαρακοστή, ας μεταμορφώσει την πέτρινη καρδιά μας σε σάρκινη καρδιά. Μια καρδιά που κτυπά. Μια υγιής καρδιά. Και να κάνει να επιστρέψει το χαμόγελο στο πρόσωπο μας και μέσα μας.

  Στοχασμός του don Pino Terranova

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ

Βήμα – βήμα, ανακαλύπτω πως είμαι παιδί του Αβραάμ. Κύριε, σε εμπιστεύομαι, εμπιστεύομαι κάθε λόγο σου. Μου έδωσες μάτια για να βλέπω, πέρα από κάθε σκοτάδι, τα βήματα σου στην δική μου ύπαρξη. Είμαι γεμάτος από χαρά, γιατί εσύ πρώτος με εμπιστεύτηκες, βάζοντας με σε πορεία πίσω σου. Αμήν.

(πηγή:episkopisyrou.gr)

πνρ

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

27η Κυριακή του Έτους, Γ

  27η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ, Κύκλος Γ ΑΝΤΙΦΩΝΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ (Εσθ 4, 17γ) Τα πάντα, Κύριε, είναι υποταγμένα σ’ εσένα, και κανείς δεν μπορεί

Πρόγραμμα Ενοριών 1-2/10/2022

   Οικισμός Ενορία 1–2 Οκτωβρίου 2022 Αγάπη Αγίου Αγαπητού – Αετοφωλιά Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου – Άνδρος Καθεδρικού Ναού Αγίου Ανδρέα – Βωλάξ Γεννήσεως της Θεοτόκου  Σάββατο

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου