ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ 5ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΤΕΣΣΡΑΚΟΣΤΗΣ
27 Απριλίου 2024
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Αμήν.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
+ Ανάγνωσμα από το κατά Ιωάννη Άγιο Ευαγγέλιο (11,45-56)
Τον καιρό εκείνο, πολλοί απ’ τους Ιουδαίους που ήλθαν στη Μαρία και είδαν όσα έκαμε ο Ιησούς, πίστεψαν σ’ αυτόν. Αλλά κάποιοι απ’ αυτούς πήγαν στους Φαρισαίους και τους είπαν όσα έκαμε ο Ιησούς.
Συγκάλεσαν τότε οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι το Συνέδριο και είπαν: “Τι να κάνουμε, επειδή αυτός ο άνθρωπος κάνει πολλά σημεία; Αν τον αφήσουμε έτσι, όλοι θα πιστέψουν σ’ αυτόν και θα έλθουν οι Ρωμαίοι και θα καταστρέψουν το ναό και το έθνος μας”. Τότε, κάποιος απ’ αυτούς, ο Καϊάφας, που ήταν αρχιερέας εκείνης της χρονιάς, τους είπε: “Εσείς δε ξέρετε τίποτα, κι ούτε σκέπτεστε ότι σας συμφέρει να πεθάνει ένας άνθρωπος για το λαό και να μη χαθεί όλο το έθνος”.
Αυτό, βέβαια, δεν το είπε αφ’ εαυτού του, αλλά επειδή ήταν αρχιερέας εκείνης της χρονιάς, προφήτεψε ότι ο Ιησούς έμελλε να πεθάνει για το έθνος, και όχι μόνο για το έθνος, αλλά για να συγκεντρώσει σε ένα σώμα τα διασκορπισμένα παιδιά του Θεού. Από εκείνη, λοιπόν, τη μέρα αποφάσισαν να τον σκοτώσουν.
Ο Ιησούς στο μεταξύ, δεν περπατούσε πια ελεύθερα ανάμεσα στους Ιουδαίους, αλλά αναχώρησε από εκεί και πήγε σε μια περιοχή κοντά στην έρημο, σε μια πόλη που λεγόταν Εφραϊμ κι εκεί έμενε με τους μαθητές.
Πλησίαζε το Πάσχα των Ιουδαίων και πολλοί, πριν το Πάσχα, ανέβηκαν στα Ιεροσόλυμα απ’όλη τη χώρα για να εξαγνιστούν. Αναζητούσαν, τότε, τον Ιησού και έλεγαν μεταξύ τους καθώς βρίσκονταν στο ναό: “Τι σας φαίνεται; Δεν θα έλθει στην γιορτή;” Μάλιστα, οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι είχαν δώσει εντολές ώστε αν κάποιος μάθει πού είναι, να ειδοποιήσει για να τον πιάσουν.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός
«Από εκείνη τη στιγμή αποφάσισαν να τον θανατώσουν».
Είναι τρομερό ότι σε κάποια στιγμή της ανθρώπινης ιστορίας ο άνθρωπος αποφασίζει να θανατώσει τον Ιησού, τον ίδιο το Θεό. Είναι τρομερό ότι υπήρξε μια στιγμή κατά την οποία πάρθηκε αυτή η απόφαση με διαύγεια, όχι σε μια στιγμή θυμού, οργής… αλλά με μια διαύγεια διεφθαρμένη από το διάβολο.
Και αυτό επαναλαμβάνετε ακόμη στην ιστορία, κάθε φορά που με διαύγεια αποφασίζουμε να θανατώσουμε τον αδελφό.
Ξεκίνησε ο Κάιν και εν συνεχεία, λίγο πολύ, όλοι εμείς.
Αποφασίζουμε να θανατώσουμε το Θεό, ακόμη σήμερα, με την αδιαφορία μας μπροστά στα εκατομμύρια παιδιά που πεθαίνουν από την πείνα.
Αποφασίζουμε να θανατώσουμε το Θεό, όταν πετάμε στα σκουπίδια το ψωμί που περίσσεψε, επειδή δεν πεινάμε.
Αποφασίζουμε να θανατώσουμε το Θεό, όταν δεν παίρνουμε θέση μπροστά στην αλήθεια και αφήνουμε τον αδελφό μας να κατηγορηθεί άδικα.
Αποφασίζουμε να θανατώσουμε το Θεό, κάθε φορά που δεν συγχωρούμε, κάθε φορά που αρνούμαστε να δώσουμε αγάπη.
Αποφασίζουμε να θανατώσουμε το Θεό, όταν παρότι έχουμε χρόνο ελεύθερο, περνώ ώρες ολόκληρες μπροστά στην τηλεόραση, είτε σε ένα μπαρ, ενώ πολλά αδέλφια μου έχουν ανάγκη το χρόνο μου, τη συντροφιά μου, τη δύναμη μου…
Γιατί ο Ιησούς είπε: «ότι και αν κάνετε για ένα από τους αδελφούς μου σε εμένα τον ίδιο το κάνατε».
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΠΡΟΣΕΥΧΗ
«Ο Λόγος σου Κύριε αντήχησε και πάλι στην καρδιά μου. Βλέπω τους Ιουδαίους να συνεχίζουν την προσπάθεια τους να σε παγιδεύσουν για να σε οδηγήσουν στο θάνατο. Και αναρωτιέμαι γιατί; Τι τους πείραξε από όσα είπες και έκανες; Τα λόγια σου είναι λόγια ελπίδας, και οι πράξεις σου δίνουν ζωή. Στρέφω όμως το βλέμμα μου σε μένα και βλέπω Κύριε, με λύπη πως συχνά και εγώ συμπεριφέρομαι ακριβώς όπως οι Ιουδαίοι, με τις πράξεις μου συχνά και εγώ είναι σαν να σε θανατώνω……
(www.episkopisyrou.gr)
