ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΗΣ 7ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
19 Φεβρουαρίου 2024
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ
Ανάγνωσμα από το κατά Μάρκο Άγιο Ευαγγέλιο (9, 14-28)
Κατ’ εκείνο τον καιρό, όταν ο Ιησούς κατέβηκε από το όρος και έφθασε στους μαθητές είδε κόσμο πολύ γύρω τους και γραμματείς να συζητούν μαζί τους. Κι αμέσως όλος ο κόσμος, μόλις τον είδαν, έμεινε έκπληκτος κι έτρεχαν να τον χαιρετήσουν. Τους ρώτησε τότε: “Τι συζητάτε μαζί τους;”
Του απάντησε τότε ένας από το πλήθος και του είπε: “Διδάσκαλε, σου έφερα το γιο μου, που έχει ένα άλαλο πνεύμα. Κι όποτε τον κυριέψει τον ρίχνει καταγής και αφρίζει και τρίζει τα δόντια και μένει ξερός. Είπα στους μαθητές σου να βγάλουν αυτό το πνεύμα και δε μπόρεσαν”.
Κι εκείνος απαντώντας τους είπε: “Άπιστη γενιά! Έως πότε θα είμαι μαζί σας; Έως πότε θα σας ανέχομαι; Φέρτε τον μου”. Τον οδήγησαν τότε μπροστά του. Και το πνεύμα μόλις είδε τον Ιησού, αμέσως συντάραξε το παιδί, το έριξε καταγής και κυλιόταν αφρίζοντας.
Κι ο Ιησούς ρώτησε τον πατέρα του: “Πόσος καιρός είναι που του συνέβη;”
Κι εκείνος απάντησε: “Από παιδί. Πολλές φορές και στη φωτιά τον έριξε και στο νερό για να τον εξολοθρέψει. Αλλά εάν μπορείς να κάνει κάτι, σπλαχνίσου μας και βοήθησέ μας”.
Κι ο Ιησούς του είπε: “`Αν μπορείς!’ Όλα είναι δυνατά σ’ αυτόν που πιστεύει”. Κι αμέσως φώναξε ο πατέρας του παιδιού και είπε: “Πιστεύω. Βοήθησε την απιστία μου”.
Βλέποντας ο Ιησούς ότι συγκεντρωνόταν κόσμος, απείλησε το ακάθαρτο πνεύμα λέγοντάς του: “Άλαλο και κουφό πνεύμα, εγώ σε διατάζω να βγεις απ’ αυτόν και ποτέ πια να μη ξαναμπείς μέσα του”. Και βγάζοντας κραυγή, τον συντάραξε πολύ και βγήκε. Κι έγινε τότε σα νεκρός, ώστε πολλοί να λένε ότι πέθανε. Αλλά ο Ιησούς το έπιασε από το χέρι και το σήκωσε κι αυτό στάθηκε όρθιο.
Όταν μπήκαν σε ένα σπίτι, οι μαθητές του τον ρώτησαν ιδιαιτέρως: “Εμείς γιατί δε μπορέσαμε να το βγάλουμε;” Κι εκείνος τους είπε: “Αυτή η γενιά των δαιμόνων δεν μπορεί να βγει με κανένα τρόπο, παρά μόνο με προσευχή”.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός (don Luigi Maria Epicoco)
Υπάρχει ένας συγκινητικός διάλογος στο σημερινό Ευαγγέλιο μεταξύ ενός απελπισμένου πατέρα και του Ιησού. Το Ευαγγέλιο δεν κρύβει το γεγονός ότι πολύ συχνά οι άνθρωποι αναζητούν τον Ιησού από τα βάθη της απελπισίας τους και όχι από το ύψος της πίστης τους, αλλά δεν πρέπει αυτό να μας φοβίζει, διότι μερικές φορές η απελπισία μας είναι μόνο το πρώτο βήμα που μας οδηγεί στη συνάντηση της πίστης.
Στην πραγματικότητα, όταν η δύναμή μας και οι δυνατότητές μας εξαντλούνται, αγγίζουμε αμείλικτα το πόσο εύθραυστοι είμαστε, μόνο τότε συνειδητοποιούμε ότι η μεγαλύτερη πράξη που μπορεί να κάνει ένας άνθρωπος είναι να ζητήσει βοήθεια, είναι να συνειδητοποιήσει ότι δεν είναι αρκετός από μόνος του:
«εάν μπορείς να κάνει κάτι, σπλαχνίσου μας και βοήθησέ μας”, λέει αυτός ο πατέρας στον Ιησού.
Κι ο Ιησούς του είπε: “`Αν μπορείς!’ Όλα είναι δυνατά σ’ αυτόν που πιστεύει”. Ο πατέρας του παιδιού απάντησε: “Πιστεύω. Βοήθησε την απιστία μου”.
Αυτό είναι το αληθινό θαύμα: να βοηθηθούμε να πιστέψουμε, να εμπιστευτούμε, να εγκαταλείψουμε τον εαυτό μας στα χέρια του Θεού. Χωρίς αυτή την εμπιστοσύνη, αυτή την εγκατάλειψη, ούτε καν η Χάρη του Θεού δεν λειτουργεί. Είναι πολύ λίγο, επομένως, να πιστεύουμε ότι έχουμε πίστη μόνο και μόνο επειδή λέμε ότι ο Θεός υπάρχει. Έχεις πίστη όταν τον εμπιστεύεσαι.
Και ακόμη και όταν δυσκολευόμαστε να αφεθούμε σ’ Αυτόν, μπορούμε πάντα να προσευχόμαστε σ’ Αυτόν για να μας βοηθήσει να Τον εμπιστευτούμε μέχρι τέλους. Αυτός ο γιος θεραπεύεται, αλλά μαζί με αυτόν, είναι η πίστη του πατέρα που έχει θεραπευτεί. Οι μαθητές θαυμάζουν γιατί ο Ιησούς πέτυχε εκεί που απέτυχαν, αλλά εδώ ο Ιησούς αποκαλύπτει ένα μυστικό που πολύ συχνά ξεχνάμε:
Αυτή η γενιά των δαιμόνων δεν μπορεί να βγει με κανένα τρόπο, παρά μόνο με προσευχή”.
Προσευχήσου……
Κάθε μέρα σε αναζητώ, αλλά που μπορώ να σε βρω Κύριε;
Μου απαντάς: είμαι στο βάθος της καρδιάς σου και σε αναζητώ.
Κάθε πρωί ελπίζω σε Εσένα, πώς να χορτάσω την πείνα μου;
Μου απαντάς: Δέξου την Ευχαριστία η οποία είναι η ίδια μου η ζωή που τεμαχίζεται για όλους. Η επιθυμία σου είναι η δική μου ελπίδα.
Κάθε βράδυ, με αγωνία μέσα στη σιωπή σε επικαλούμαι, άκουσε την κραυγή μου.
Μου απαντάς: μάθε να ακούς, γιατί μέσα στη σιωπή σε καλώ.
Κάθε μέρα σε αναζητώ Κύριε, αλλά είσαι πάντοτε Εσύ αυτός που με βρίσκει. Αμήν.
(www.episkopisyrou.gr)
