Η μαρτυρία του χριστιανού, να γίνεται το αλάτι και το φως για τους άλλους

Η μαρτυρία του χριστιανού, να γίνεται το  αλάτι και το φως για τους άλλους

Το αλάτι χρησιμεύει για να δώσει γεύση στην τροφή και το φως δεν φωτίζει τον εαυτό του. Έτσι, η απλή καθημερινή μαρτυρία του χριστιανού χρησιμεύει για τους άλλους, όχι για να καυχιέται για τα δικά του πλεονεκτήματα. Αυτό υπενθύμισε σήμερα το πρωί ο Πάπας κατά την ομιλία του στη Θεία Λειτουργία στον Οίκο Santa Marta

Να είστε το αλάτι και το φως για τους άλλους, χωρίς να αξιώνεστε ανταμοιβή. Αυτή είναι η «απλή συνήθης μαρτυρία», η «αγιότητα της καθημερινότητας», στην οποία καλείται ο χριστιανός. Αυτό υπογράμμισε ο Πάπας, σήμερα το πρωί παίρνοντας έναυσμα από το σημερινό Ευαγγέλιο, κατά την ομιλία του στη Θεία Λειτουργία στον Οίκο Santa Marta. H μεγαλύτερη μαρτυρία του χριστιανού είναι να δίνει ζωή όπως έκανε ο Ιησούς, δηλαδή το μαρτύριο, αλλά υπάρχει και μια άλλη μαρτυρία, εκείνη της κάθε μέρας, η οποία αρχίζει το πρωί όταν ξυπνάμε και τελειώνει το βράδυ όταν πάμε για ύπνο.

Το αλάτι και το φως εξυπηρετούν τους άλλους

«Φαίνεται λίγο» αλλά ο Κύριος «με λίγα πράγματα κάνει θαύματα, κάνει θαυμάσια», σημειώνει ο Φραγκίσκος. Πρέπει λοιπόν να τηρούμε αυτή την στάση της «ταπεινοφροσύνης», η οποία συνίσταται στην αναζήτηση του να αποτελούμεμόνο αλάτι και φως:

Αλάτι για τους άλλους, φως για τους άλλους, επειδή το αλάτι δεν δίνει γεύση στον εαυτό του, πάντα εξυπηρετεί. Το φως δεν φωτίζει τον εαυτό του, πάντα εξυπηρετεί. Αλάτι για τους άλλους. Μικρό αλάτι που βοηθά στα γεύματα, αλλά μικρό. Στην υπεραγορά το αλάτι δεν πωλείται σε τόνους, όχι… σε μικρά σακουλάκια, είναι αρκετό. Και στη συνέχεια, το αλάτι δεν καυχιέται για τον εαυτό του επειδή δεν εξυπηρετεί τον εαυτό του. Πάντα είναι εκεί για τους άλλους: για να βοηθήσει στη συντήρηση, να δώσει γεύση. Απλή μαρτυρία.

Κανένα δικαίωμα

Το να είσαι χριστιανός καθημερινά, σημαίνει, επομένως, να είσαι όπως το φως που – επαναλαμβάνει ο Πάπας – «είναι για τον κόσμο, είναι για να μας βοηθά κατά τις ώρες του σκοταδιού»:

Ο Κύριος μας λέει αυτά: «Εσύ είσαι αλάτι, εσύ είσαι φως» – «Α! αλήθεια! Κύριε έτσι είναι. Θα προσελκύσω πολλούς ανθρώπους στην εκκλησία και θα κάνω…» – «Όχι, έτσι θα κάνετε τους άλλους να δουν και να δοξάσουν τον Πατέρα. Καμιά αξία δεν θα σου δοθεί. Εμείς όταν τρώμε δεν λέμε: «Α!, καλό το αλάτι!, Όχι!: «Ωραία τα ζυμαρικά, ωραίο το κρέας, ωραίο…». Δεν λέμε: «Ωραίο το αλάτι». Το βράδυ όταν πηγαίνουμε στο σπίτι, δεν λέμε: «Ωραίο το φως», όχι. Αγνοούμε το φως, αλλά ζούμε με αυτό το φως που φωτίζει. Αυτή είναι μια διάσταση που καθιστά εμάς τους χριστιανούς ανώνυμους στη ζωή.

Η καθημερινή αγιότητα

«Δεν πρωταγωνιστούμε για την αξία μας», υπογραμμίζει επίσης τελειώνοντας ο Πάπας και δεν πρέπει, επομένως, να κάνουμε όπως ο Φαρισαίος που ευχαριστεί τον Κύριο πιστεύοντας ότι είναι άγιος:

Και μια όμορφη προσευχή για όλους εμάς, είναι στο τέλος της ημέρας, να αναρωτηθούμε: «Ήμουν αλάτι σήμερα; Ήμουν φως σήμερα;». Αυτή είναι η καθημερινή αγιότητα. Είθε ο Κύριος να μας βοηθά να το καταλάβουμε.

Μετάφραση:ρφ

κοινοποίηση άρθρου:

Share on facebook
Share on twitter
Share on pinterest
Share on email

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

Mελέτη του Ευαγγελίου της ημέρας

  ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ 20ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ 16 Αυγούστου 2022   Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν Επικαλούμαι

Καθολική Αρχιεπισκοπή Νάξου-Τήνου-Μυκόνου-Άνδρου και Μητρόπολη παντός Αιγαίου