ΛΕΩΝ ΙΔ’

ΓΕΝΙΚΗ ΑΚΡΟΑΣΗ 

Τετάρτη, 11 Ιουνίου  2025 

 

Κύκλος – Ιωβηλαίο 2025. Ο Ιησούς Χριστός, η ελπίδα μας. IΙ. Η ζωή του Ιησού. Οι παραβολές. 9. Ο Βαρτιμαίος. «Θάρρος! Σήκω, σε φωνάζει!» (Mκ 10,49). 

 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, 

με αυτή την κατήχηση θα ήθελα να στρέψω το βλέμμα μας σε μια άλλη ουσιαστική πτυχή της ζωής του Ιησού, δηλαδή στις θεραπείες που Αυτός επιτελούσε. Γι’ αυτό σας προσκαλώ να βάλετε ενώπιον της Καρδίας του Χριστού τα πιο επώδυνα ή εύθραυστα σημεία σας, εκείνα τα σημεία της ζωής σας όταν αισθάνεστε σταματημένοι και μπλοκαρισμένοι. Ας ζητήσουμε από τον Κύριο με εμπιστοσύνη να ακούσει την κραυγή μας και να μας θεραπεύσει! 

Το πρόσωπο που μας συνοδεύει σε αυτή την περισυλλογή μάς βοηθά να καταλάβουμε ότι δεν πρέπει ποτέ να εγκαταλείπουμε την ελπίδα, ακόμη και όταν νιώθουμε χαμένοι. Πρόκειται για τον Βαρτιμαίο, έναν άνθρωπο που είναι τυφλός και ζητιάνος, τον οποίο συνάντησε ο Ιησούς στην Ιεριχώ (βλ. Μκ 10,40-52). Το μέρος είναι σημαντικό: ο Ιησούς πηγαίνει στην Ιερουσαλήμ, αλλά ξεκινά το ταξίδι του, ας πούμε, από την «κόλαση» της Ιεριχώς, μιας πόλης που βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας. Ο Ιησούς, πράγματι, με τον θάνατό του, πήγε να ανακτήσει τον Αδάμ που έπεσε χαμηλά και που αντιπροσωπεύει τον καθένα μας. 

Βαρτιμαίος σημαίνει «γιος του Τιμαίου»: το όνομά του περιγράφει αυτόν τον άνθρωπο μέσω μιας σχέσης, κι όμως αυτός είναι δραματικά μόνος. Αυτό το όνομα, ωστόσο, θα μπορούσε επίσης να σημαίνει «γιος εντιμότητας» ή «θαυμασμού», ακριβώς το αντίθετο από την κατάσταση στην οποία βρίσκεται. [1] Και επειδή το όνομα είναι τόσο σημαντικό στην εβραϊκή κουλτούρα, σημαίνει ότι ο Βαρτιμαίος δεν είναι σε θέση να βιώσει αυτό που καλείται να είναι.

Σε αντίθεση με τη μεγάλη κίνηση του κόσμου που βαδίζει πίσω από τον Ιησού, ο Βαρτιμαίος είναι ακίνητος. Ο Ευαγγελιστής λέει ότι κάθεται κατά μήκος του δρόμου, επομένως χρειάζεται κάποιον να τον σηκώσει στα πόδια του και να τον βοηθήσει να συνεχίσει την πορεία.

Τι μπορούμε να κάνουμε όταν βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που φαίνεται να μην έχει διέξοδο; Ο Βαρτιμαίος μάς διδάσκει να καταφεύγουμε στις δυνάμεις που φέρουμε μέσα μας και που αποτελούν μέρος μας. Είναι ένας ζητιάνος, ξέρει να ζητάει, μάλιστα μπορεί να φωνάξει δυνατά! Αν αληθινά επιθυμείς κάτι, κάνεις τα πάντα για να το αποκτήσεις, ακόμη και όταν οι άλλοι σε επιπλήττουν, σε ταπεινώνουν και σου λένε να τα παρατήσεις. Αν το επιθυμείς αληθινά, συνέχισε να φωνάζεις! 

Η κραυγή του Βαρτιμαίου, που αναφέρεται στο κατά Μάρκον Ευαγγέλιο –«Υιέ του Δαβίδ, Ιησού, σπλαχνίσου με!» (στ. 47)– έχει γίνει μια πολύ γνωστή προσευχή στην ανατολική παράδοση, την οποία μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και εμείς: «Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό». 

Ο Βαρτιμαίος είναι τυφλός, αλλά παραδόξως βλέπει καλύτερα από τους άλλους και αναγνωρίζει ποιος είναι ο Ιησούς! Μπροστά στην κραυγή του, ο Ιησούς σταματά και τον φωνάζει (βλ. στ. 49), επειδή δεν υπάρχει κραυγή που να μην ακούει ο Θεός, ακόμη και όταν δεν συνειδητοποιούμε ότι του απευθυνόμαστε (βλ. Εξ 2,23). Φαίνεται περίεργο το ότι, μπροστά σε έναν τυφλό, ο Ιησούς δεν πηγαίνει αμέσως σε αυτόν. Αλλά, αν το καλοσκεφτούμε, είναι ο τρόπος για να ενεργοποιηθεί πάλι η ζωή του Βαρτιμαίου: τον ωθεί να σηκωθεί, εμπιστεύεται την ικανότητά του να περπατήσει. Αυτός ο άνθρωπος μπορεί να σταθεί ξανά στα πόδια του, μπορεί να ανασηκωθεί από τις θανατηφόρες καταστάσεις του. Αλλά για να το κάνει αυτό πρέπει να επιτελέσει μια πολύ σημαντική πράξη: πρέπει να πετάξει το πανωφόρι του (βλ. στ. 50)! 

Για έναν ζητιάνο, το πανωφόρι του είναι τα πάντα: είναι η ασφάλειά του, είναι το σπίτι του, είναι η άμυνα που τον προστατεύει. Ακόμη και ο νόμος προστάτευε το πανωφόρι του ζητιάνου και απαιτούσε να επιστραφεί το βράδυ, αν είχε ληφθεί ως ενέχυρο (βλ. Εξ 22,25). Ωστόσο, πολλές φορές, αυτό που μας εμποδίζει είναι ακριβώς οι φαινομενικές μας ασφάλειες, αυτό που έχουμε φορέσει για να αμυνθούμε και το οποίο, αντιθέτως, μας εμποδίζει να περπατήσουμε. Για να πάει στον Ιησού και να θεραπευτεί, ο Βαρτιμαίος πρέπει να εκτεθεί σε Αυτόν σε όλη του την ευαλωτότητα. Αυτό είναι το θεμελιώδες βήμα για κάθε πορεία θεραπείας. 

Ακόμη και η ερώτηση που του κάνει ο Ιησούς φαίνεται παράξενη: «Τι θέλεις να κάνω για σένα;» (στ. 51). Αλλά, στην πραγματικότητα, δεν είναι δεδομένο ότι θέλουμε να θεραπευτούμε από τις ασθένειές μας. Μερικές φορές προτιμούμε να παραμένουμε ακίνητοι για να μην αναλάβουμε ευθύνες. Η απάντηση του Βαρτιμαίου είναι βαθιά: χρησιμοποιεί το ρήμα «αναβλέπω», που μπορεί να σημαίνει «να δω ξανά», αλλά θα μπορούσαμε επίσης να το μεταφράσουμε ως «να σηκώσω το βλέμμα». Ο Βαρτιμαίος, πράγματι, δεν θέλει μόνο να ξαναδεί, θέλει και να ανακτήσει την αξιοπρέπειά του! Για να κοιτάξεις ψηλά, πρέπει να σηκώσεις το κεφάλι. Μερικές φορές οι άνθρωποι είναι μπλοκαρισμένοι επειδή η ζωή τούς έχει ταπεινώσει και επιθυμούν μόνο να ανακτήσουν την αξία τους. 

Αυτό που σώζει τον Βαρτιμαίο, και τον καθένα από εμάς, είναι η πίστη. Ο Ιησούς μας θεραπεύει για να μπορέσουμε να ελευθερωθούμε. Δεν προσκαλεί τον Βαρτιμαίο να τον ακολουθήσει, αλλά του λέει απλώς να πάει, να ξαναμπεί στην πορεία (βλ. στ. 52). Ο Μάρκος όμως ολοκληρώνει την αφήγηση αναφέροντας ότι ο Βαρτιμαίος άρχισε να ακολουθεί τον Ιησού: επέλεξε ελεύθερα να ακολουθήσει Αυτόν που είναι η Οδός! 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, ας φέρουμε με εμπιστοσύνη ενώπιον του Ιησού τις ασθένειές μας και εκείνες των αγαπημένων μας προσώπων, ας φέρουμε τον πόνο όσων αισθάνονται χαμένοι και χωρίς διέξοδο. Ας κραυγάσουμε και γι’ αυτούς, και ας είμαστε βέβαιοι ότι ο Κύριος θα μας ακούσει και θα σταματήσει.

_____________________________________________

[1] Αυτή είναι η ερμηνεία που δίνει και ο Ιερός Αυγουστίνος στο «Η αρμονία των ευαγγελιστών», 2, 65, 125: PL 34, 1138.

————————–

Μετάφραση: π.Λ