ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Πλατεία Αγίου Πέτρου
Κυριακή, 6 Ιουλίου 2025
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή Κυριακή!
Το σημερινό Ευαγγέλιο (Λκ 10,1-12.17-20) μας υπενθυμίζει τη σημασία της ιεραποστολής, στην οποία είμαστε όλοι καλεσμένοι, ο καθένας σύμφωνα με την κλήση του και στις συγκεκριμένες καταστάσεις στις οποίες τον έχει θέσει ο Κύριος.
Ο Ιησούς αποστέλλει εβδομήντα δύο μαθητές (στ. 1). Αυτός ο συμβολικός αριθμός δείχνει πώς η ελπίδα του Ευαγγελίου προορίζεται για όλους τους λαούς: αυτό ακριβώς είναι το εύρος της καρδιάς του Θεού, η άφθονη συγκομιδή Του, δηλαδή το έργο που επιτελεί στον κόσμο, ώστε όλα τα παιδιά Του να προσεγγιστούν από την αγάπη Του και να σωθούν.
Ταυτόχρονα ο Ιησούς λέει: «Ο θερισμός είναι πολύς, οι εργάτες όμως λίγοι· παρακαλέστε, λοιπόν, τον κύριο του θερισμού να στείλει εργάτες για τον θερισμό του!» (στ. 2).
Από τη μία πλευρά, ο Θεός, σαν σπορέας, με γενναιοδωρία εξήλθε στον κόσμο για να σπείρει και έβαλε στην καρδιά του ανθρώπου και της ιστορίας την επιθυμία για το άπειρο, για μια πλήρη ζωή, για μια σωτηρία που θα τον ελευθερώσει. Και έτσι η σοδειά είναι άφθονη, η Βασιλεία του Θεού σαν σπόρος βλασταίνει στη γη, και οι γυναίκες και οι άνδρες του σήμερα, ακόμη κι όταν φαίνεται να κατακλύζονται από τόσα άλλα πράγματα, περιμένουν μια μεγαλύτερη αλήθεια, αναζητούν ένα πληρέστερο νόημα για τη ζωή τους, επιθυμούν τη δικαιοσύνη, φέρουν μέσα τους μια λαχτάρα για αιώνια ζωή.
Από την άλλη πλευρά, όμως, είναι λίγοι οι εργάτες που πηγαίνουν να εργαστούν στο χωράφι που έσπειρε ο Κύριος και οι οποίοι, πριν ακόμη από αυτό, είναι ικανοί να αναγνωρίσουν, με τα μάτια του Ιησού, το καλό σιτάρι που είναι έτοιμο για θερισμό (βλ. Ιω 4,35-38). Υπάρχει κάτι μεγάλο που ο Κύριος θέλει να κάνει στη ζωή μας και στην ιστορία της ανθρωπότητας, αλλά λίγοι είναι εκείνοι που το αντιλαμβάνονται, που σταματούν για να δεχτούν το δώρο, που το αναγγέλλουν και το φέρνουν στους άλλους.
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, η Εκκλησία και ο κόσμος δεν έχουν ανάγκη από ανθρώπους που εκπληρώνουν τα θρησκευτικά τους καθήκοντα επιδεικνύοντας την πίστη τους σαν μια εξωτερική ετικέτα· αντιθέτως, έχουν ανάγκη από εργάτες πρόθυμους να εργαστούν στον αγρό της ιεραποστολής, μαθητές ερωτευμένους που να μαρτυρούν τη Βασιλεία του Θεού όπου κι αν βρίσκονται. Ίσως δεν λείπουν οι «ευκαιριακοί χριστιανοί», που περιστασιακά δίνουν χώρο σε κάποιο καλό θρησκευτικό συναίσθημα ή συμμετέχουν σε κάποια εκδήλωση· αλλά λίγοι είναι εκείνοι που είναι έτοιμοι να εργαστούν καθημερινά στον αγρό του Θεού, καλλιεργώντας στην καρδιά τους τον σπόρο του Ευαγγελίου και στη συνέχεια φέρνοντάς τον στην καθημερινή ζωή, στην οικογένεια, στους χώρους εργασίας και σπουδών, στα διάφορα κοινωνικά περιβάλλοντα και σε όποιον βρίσκεται σε ανάγκη.
Για να γίνει αυτό, δεν χρειάζονται πολλές θεωρητικές ιδέες για ποιμαντικές έννοιες· χρειάζεται προπάντων να παρακαλούμε τον Κύριο του θερισμού. Στην πρώτη θέση, δηλαδή, βρίσκεται η σχέση με τον Κύριο, καλλιεργώντας τον διάλογο μαζί Του. Τότε Αυτός θα μας κάνει εργάτες Του και θα μας αποστείλει στον αγρό του κόσμου ως μάρτυρες της Βασιλείας Του.
Ας ζητήσουμε από την Παρθένο Μαρία, η οποία πρόσφερε με γενναιοδωρία τη δική της συναίνεση συμμετέχοντας στο έργο της σωτηρίας, να πρεσβεύει για εμάς και να μας συνοδεύει στην πορεία της ακολουθίας του Κυρίου, ώστε να μπορέσουμε κι εμείς να γίνουμε χαρούμενοι εργάτες της Βασιλείας του Θεού.
——————–
Μετάφραση: π.Λ
