ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΗΣ ΜΕΤΑΣΤΑΣΕΩΣ
ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ
ΠΑΠΑΣ ΛΕΩΝ ΙΔ’
ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΥΡΙΟΥ
Πλατεία Ελευθερίας (Καστέλ Γκαντόλφο)
Παρασκευή, 15 Aυγούστου 2025
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή εορτή της Παναγίας!
Οι Πατέρες της Β’ Συνόδου του Βατικανού μάς άφησαν ένα υπέροχο κείμενο για την Παρθένο Μαρία, το οποίο θα ήθελα να ξαναδιαβάσω μαζί σας σήμερα, καθώς εορτάζουμε την πανήγυρη της Μεταστάσεώς της στην ουράνια δόξα. Στο τέλος του εγγράφου για την Εκκλησία, η Σύνοδος λέει: «Η Μητέρα του Ιησού, όπως στον ουρανό, εκεί όπου είναι ήδη ένδοξη με το σώμα και την ψυχή της, αποτελεί την εικόνα και την απαρχή της Εκκλησίας, η οποία θα έχει την πληρότητά της στον μέλλοντα αιώνα, έτσι πάνω στη γη λάμπει τώρα ενώπιον του λαού του Θεού, που πορεύεται προσκυνηματικά, ως σημείο βέβαιης ελπίδας και παρηγοριάς, έως ότου έλθει η ημέρα του Κυρίου (βλ. Β’Πε 3,10)» (Lumen Gentium, 68).
Η Παναγία, την οποία ο αναστημένος Χριστός πήρε μαζί Tου στη δόξα με το σώμα και την ψυχή, λάμπει ως εικόνα ελπίδας για τα παιδιά της τα οδοιπορούντα μέσα στην ιστορία.
Πώς να μην σκεφτούμε τους στίχους του Δάντη στο τελευταίο άσμα του Παραδείσου; Στην προσευχή που τοποθετείται στο στόμα του Αγίου Βερνάρδου, η οποία ξεκινά «Ω μήτερ αειπάρθενε, συ κόρη του υιού σου» (XXXIII, 1), ο ποιητής επαινεί την Παναγία επειδή εδώ κάτω, ανάμεσά σε εμάς τους θνητούς, είναι «ζωοπάροχος πηγή πάσης ελπίδος» (αυτόθι, 12), δηλαδή μια ζωντανή πηγή, που αναβλύζει ελπίδα.
Αδελφοί και αδελφές, αυτή η αλήθεια της πίστης μας είναι απολύτως συντονισμένη με το θέμα του Ιωβηλαίου που εορτάζουμε: “Προσκυνητές ελπίδας”. Ο προσκυνητής χρειάζεται έναν προορισμό για να προσανατολίσει το ταξίδι του: έναν όμορφο, ελκυστικό προορισμό που να καθοδηγεί τα βήματά του και να τον ενθαρρύνει όταν είναι κουρασμένος, που να αναζωπυρώνει διαρκώς την επιθυμία και την ελπίδα στην καρδιά του. Στο ταξίδι της ζωής, αυτός ο προορισμός είναι ο Θεός, Αγάπη απέραντη και αιώνια, πληρότητα ζωής, ειρήνης, χαράς και κάθε αγαθού. Η ανθρώπινη καρδιά έλκεται από μια τέτοια ομορφιά και δεν είναι ευτυχισμένη μέχρι να τη βρει· και μάλιστα, κινδυνεύει να μην τη βρει αν χαθεί στο “σκοτεινό δάσος” του κακού και της αμαρτίας.
Αλλά ιδού η χάρη: ο Θεός ήρθε να μας συναντήσει, προσέλαβε τη χοϊκή μας σάρκα μας και την έφερε μαζί Του, συμβολικά λέμε “στον ουρανό”, δηλαδή, στον Θεό. Είναι το μυστήριο του Ιησού Χριστού, ο οποίος σαρκώθηκε, πέθανε και αναστήθηκε για τη σωτηρία μας· και, αχώριστο από Αυτόν, είναι επίσης το μυστήριο της Μαρίας, της γυναίκας από την οποία ο Υιός του Θεού έλαβε σάρκα, καθώς και της Εκκλησίας, του μυστικού σώματος του Χριστού. Πρόκειται για ένα μοναδικό μυστήριο αγάπης, και συνεπώς ελευθερίας. Όπως ο Ιησούς είπε “ναι”, έτσι και η Μαρία είπε “ναι”, πίστεψε στον λόγο του Κυρίου. Και όλη η ζωή της ήταν ένα προσκύνημα ελπίδας μαζί με τον Υιό του Θεού και δικό της, ένα προσκύνημα το οποίο, μέσω του Σταυρού και της Αναστάσεως, την έκανε να φθάσει στην πατρίδα, στην αγκαλιά του Θεού.
Γι’ αυτό, ενώ είμαστε καθ’ οδόν, ως πρόσωπα, ως οικογένεια, ως κοινότητα, ιδιαιτέρως όταν έρχονται τα σύννεφα και η πορεία γίνεται αβέβαιη και δύσκολη, ας σηκώνουμε το βλέμμα, ας κοιτάζουμε προς αυτήν, τη Μητέρα μας, και θα ξαναβρούμε την ελπίδα που δεν απογοητεύει (βλ. Ρωμ 5,5).
________________________________
Μετά την προσευχή Άγγελος Κυρίου
Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,
σήμερα επιθυμούμε να εμπιστευτούμε την προσευχή μας για ειρήνη στη μεσιτεία της Παρθένου Μαρίας, της μεταστάσας στους ουρανούς. Αυτή, ως Μητέρα, υποφέρει για τα δεινά που πλήττουν τα παιδιά της, ιδιαιτέρως τους μικρούς και τους αδύναμους. Το έχει επιβεβαιώσει αυτό πολλές φορές ανά τους αιώνες με μηνύματα και εμφανίσεις.
Διακηρύσσοντας το δόγμα της Μεταστάσεως της Θεοτόκου, ενώ η τραγική εμπειρία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ήταν ακόμη σε εξέλιξη, ο Πίος ΙΒ΄ έγραφε: «Ελπίζουμε ότι όλοι όσοι θα στοχάζονται τα ένδοξα παραδείγματα της Μαρίας θα πειστούν όλο και περισσότερο για την αξία της ανθρώπινης ζωής» και ευχόταν ποτέ πια «η ανθρώπινη ζωή να μην σπαταληθεί υποκινώντας πολέμους» (Αποστολ. Διάταγμα Munificentissimus Deus).
Πόσο επίκαιρα είναι αυτά τα λόγια! Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα νιώθουμε αβοήθητοι μπροστά στην εξάπλωση σε όλο τον κόσμο μιας βίας ολοένα και πιο κωφής και αναίσθητης σε κάθε κίνηση ανθρωπιάς. Κι όμως δεν πρέπει να χάνουμε την ελπίδα: ο Θεός είναι μεγαλύτερος από την ανθρώπινη αμαρτία. Δεν πρέπει να παραδοθούμε στην επικράτηση της λογικής της σύγκρουσης και των όπλων. Μαζί με την Παναγία πιστεύουμε ότι ο Κύριος συνεχίζει να βοηθά τα παιδιά Του, έχοντας επίγνωση του ελέους Του. Μόνο σε αυτό είναι δυνατόν να ανακαλύψουμε ξανά την οδό προς την ειρήνη.
[…]
Πολλές ευχές και χρόνια πολλά!
————————–
Μετάφραση: π.Λ
