
Για να γίνει η Εκκλησία «περισσότερο συνοδική και ιεραποστολική», θεμέλιο αποτελεί «ο δεσμός μας με τον Χριστό, ο οποίος έχει τις ρίζες του στο Βάπτισμα». Ακολουθούν η αδελφική αγάπη και η κοινωνία μεταξύ των μελών της, η οποία «δεν είναι ομοιομορφία», η άσκηση της εξουσίας ως διακονίας, καθώς και η αναγνώριση και αξιοποίηση των χαρισμάτων όλων και της «συμμετοχής των λαϊκών πιστών».
Αυτά υπογράμμισε ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ κατά τη συνάντησή του με τους επισκόπους, τους ιερείς, τους μοναχούς και τις μοναχές, τους σπουδαστές των ιερατικών σεμιναρίων, τις συνοδικές ομάδες και τα ποιμαντικά συμβούλια της «δικής του» επισκοπής του Τσικλάγιο, καθώς και άλλων περιοχών του Περού, κυρίως του βορρά, αλλά και «ακόμη και από τον Ισημερινό».
Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε στο Μαριανό Ιερό Προσκύνημα της Παναγίας της Ειρήνης, το οποίο είχε επισκεφθεί πολλές φορές κατά την περίοδο που διακονούσε ως επίσκοπος και Αυγουστινιανός ιεραπόστολος.
Ο Πάπας υπενθύμισε ότι η Β΄ Σύνοδος του Βατικανού, με την ποιμαντική διάταξη Gaudium et spes, διδάσκει ότι η συνοδική Εκκλησία «συμμερίζεται τις χαρές και τις ελπίδες, τις λύπες και τις αγωνίες της ανθρωπότητας, ιδιαίτερα των φτωχών και όσων υποφέρουν».
«Το να αφουγκραζόμαστε την κοινωνική και πολιτισμική πραγματικότητα, να υπερασπιζόμαστε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, να συνοδεύουμε τις οικογένειες, τους νέους, τους μετανάστες, τους αυτόχθονες πληθυσμούς και τους ανθρώπους που ζουν σε συνθήκες φτώχειας, καθώς και να αγωνιζόμαστε για τη δικαιοσύνη, την ειρήνη και το κοινό καλό, δεν αποτελούν προαιρετικά καθήκοντα, αλλά απαιτήσεις της εκκλησιαστικής μας αποστολής».
Το Χρυσό Ρόδο για την Παναγία της Ειρήνης
Το ζεστό περουβιανό απόγευμα, ο Πάπας αναχώρησε από την επισκοπική κατοικία του Τσικλάγιο με το μαύρο αυτοκίνητο που έφερε την πινακίδα SCV 1 και κατευθύνθηκε προς το συγκρότημα στο οποίο περιλαμβάνονται το Μαριανό Ιερό Προσκύνημα, η Μονή του Αγίου Ιωσήφ και το Προπαρασκευαστικό Σεμινάριο του Αγίου Τορίβιου του Μογροβέχο.
Στους δρόμους του Τσικλάγιο τον περίμεναν 50.000 άνθρωποι, προκειμένου να τον δουν από κοντά και να του εκφράσουν τη χαρά τους.
Το Ιερό Προσκύνημα, το οποίο οικοδομήθηκε στα τέλη του 20ού αιώνα, φυλάσσει την εικόνα της Παναγίας της Ειρήνης, την οποία ευλόγησε ο Άγιος Ιωάννης Παύλος Β΄ το 1985.
Τον υποδέχθηκε ο Προϊστάμενος του Ιερού Προσκυνήματος π. José Antonio Jacinto Fiestas. Ο Λέων ΙΔ΄ διέσχισε την πλατεία χαιρετώντας και χαμογελώντας στους συγκεντρωμένους και εισήλθε στο Ιερό για μια σύντομη στιγμή περισυλλογής ενώπιον του Παναγίου Μυστηρίου.
Στη συνέχεια, απέθεσε το Χρυσό Ρόδο στα πόδια του μεγάλου αγάλματος της Παναγίας της Ειρήνης, ανανεώνοντας την αρχαία παράδοση με την οποία οι Ποντίφικες εκφράζουν την ευλάβειά τους προς την Υπεραγία Θεοτόκο. Ακολούθησε ακόμη μία στιγμή σιωπηλής προσευχής.
Οι φωτογραφίες με τις Καρμελίτισσες μοναχές της Μονής του Αγίου Ιωάννη
Αφού χαιρέτησε με ιδιαίτερη στοργή τις μοναχές του γυναικείου Μοναστηριού των Καρμελιτισσών του Αγίου Ιωάννη και της Παναγίας της Ειρήνης, οι οποίες γέλασαν μαζί του και κατάφεραν να βγάλουν και ορισμένες αναμνηστικές φωτογραφίες, ο Ποντίφικας κατευθύνθηκε προς την εξέδρα που είχε στηθεί έξω από το Ιερό Προσκύνημα.
Εκεί τον υποδέχθηκε με ενθουσιασμό πλήθος 5.000 ανθρώπων: ιερείς, αφιερωμένοι στη θεία υπηρεσία άνδρες και γυναίκες, ποιμαντικοί συνεργάτες και απλοί πιστοί.
Κατά την αναμονή τους είχαν αναζητήσει λίγη δροσιά κάτω από τη σκιά των δέντρων. Τώρα, όμως, το μόνο που επιθυμούσαν ήταν να δουν καλύτερα την είσοδο του Ιερού και να εκφράσουν την αγάπη τους στον «δικό τους» Πάπα, τον Πάπα του Τσικλάγιο.
Ο χαιρετισμός του Επισκόπου του Τσικλάγιο
Ο Επίσκοπος του Τσικλάγιο, ο Αυγουστινιανός Edinson Edgardo Farfán Córdova, καλωσόρισε τον ομόλογό του και προκάτοχό του στην ηγεσία της επισκοπής, παρουσιάζοντας τους υπόλοιπους επισκόπους, ιερείς και διακόνους, τους μοναχούς και τις μοναχές, τους σπουδαστές των ιερατικών σεμιναρίων, τους λαϊκούς και τις λαϊκές που δραστηριοποιούνται στις κοινότητές τους, τα μέλη των ποιμαντικών και επισκοπικών συμβουλίων, καθώς και τους εκπροσώπους των συνοδικών ομάδων.
Όλοι τους είναι «ενωμένοι μέσω του Βαπτίσματος».
Πρόκειται, όπως εξήγησε, για μια «ποικιλία προσώπων και κλήσεων, η οποία φανερώνει την ομορφιά μιας ζωντανής Εκκλησίας, θεμελιωμένης στην κοινωνία και στη συμμετοχή, μιας Εκκλησίας που ακούει, διακρίνει και πορεύεται με ελπίδα. Μιας συνοδικής Εκκλησίας που επιθυμεί να καταστήσει την κοινωνία όχι απλώς μια λέξη, αλλά έναν συγκεκριμένο τρόπο ζωής και αναγγελίας του Ευαγγελίου».
Συνοδικότητα σημαίνει να πορευόμαστε από κοινού για την αποστολή
Αφού άκουσε τις μαρτυρίες ενός ιερέα, μιας μοναχής από την Αρχιεπισκοπή του Τρουχίγιο και μιας λαϊκής πιστής από την Αρχιεπισκοπή της Πιούρα, ο Ποντίφικας υπογράμμισε ότι, επιστρέφοντας στο Τσικλάγιο ως Διάδοχος του Πέτρου, αισθάνεται «ακόμη πιο έντονα τον δεσμό που μας ενώνει εν Χριστώ και στο σώμα Του, που είναι η Εκκλησία, μυστήριο κοινωνίας, λαός του Θεού που πορεύεται μέσα στην ιστορία».
Πρόκειται για έναν λαό που διαθέτει μεγάλη ποικιλία χαρισμάτων και διακονιών, τα οποία ο Πάπας Φραγκίσκος θέλησε να αναδείξει, προωθώντας τη συνοδικότητα της Εκκλησίας.
Η συνοδικότητα, εξήγησε, σημαίνει να πορευόμαστε από κοινού, να ακούμε, να διακρίνουμε και να συμμετέχουμε με τρόπο συνυπεύθυνο στην αποστολή.
Το Βάπτισμα, κλήση για τη βίωση της αγάπης
Πώς, λοιπόν, μπορούμε να γίνουμε μια περισσότερο συνοδική και ιεραποστολική Εκκλησία; Αυτό ήταν το ερώτημα που έθεσε ο Πάπας Λέων ΙΔ΄.
Στη βάση όλων, υπογράμμισε, «βρίσκεται ο δεσμός μας με τον Χριστό, ο οποίος έχει τις ρίζες του στο Βάπτισμα», το θεμέλιο της χριστιανικής μας ταυτότητας, το οποίο μας καθιστά παιδιά του Θεού και συμμέτοχους στην αποστολή Του.
Πριν από κάθε αξίωμα ή εκκλησιαστική διακονία, υπενθύμισε, είμαστε βαπτισμένοι και συνυπεύθυνοι για τον ευαγγελισμό.
«Το Βάπτισμα αποτελεί μόνιμη κλήση να ακούμε τον Λόγο του Θεού, να εορτάζουμε την πίστη, να βιώνουμε την αγάπη, να συμμετέχουμε στη ζωή της κοινότητας, να αναγγέλλουμε το Ευαγγέλιο και να υπηρετούμε με ιδιαίτερη μέριμνα τους φτωχούς και τους περιθωριοποιημένους».
Στις συνοδικές κοινότητες ο καθένας προσφέρει τη συμβολή του
Μια ιεραποστολική Εκκλησία, εξήγησε ο Πάπας, είναι Εκκλησία κοινωνίας, αποτελούμενη από χριστιανικές κοινότητες που γίνονται μάρτυρες «της αδελφικής αγάπης μεταξύ των μελών τους» και οι οποίες «αναγνωρίζουν την ποικιλομορφία των πολιτισμών, των κλήσεων, των χαρισμάτων και των διακονιών ως πλούτο και την προάγουν. Όσοι ασκούν εξουσία οφείλουν να προωθούν τη συμμετοχή των λαϊκών πιστών, η οποία δεν αποτελεί παραχώρηση, αλλά έκφραση της βαπτισματικής τους αξιοπρέπειας».
Η «συνοδικότητα εκφράζει την ιδέα της κοινής πορείας και η ομορφιά του να είμαστε συνοδικές κοινότητες ανακαλύπτεται όταν διασφαλίζεται ότι ο καθένας μπορεί να προσφέρει τη δική του συμβολή» συνέχισε ο Λέων ΙΔ΄.
Όλα αυτά απαιτούν μια πνευματικότητα θεμελιωμένη στην προσευχή, στην ακρόαση του Λόγου του Θεού, στη συμμετοχή στη Θεία Λειτουργία, στην ευχαριστιακή λατρεία, στον αδελφικό διάλογο και στην κοινοτική διάκριση.
Να αναβαθμισθεί ο ρόλος των ποιμαντικών συμβουλίων
Η εφαρμογή της συνοδικότητας, υπενθύμισε ο Ποντίφικας, αποτελεί πρόκληση που απαιτεί από όλους να επανεξετάσουν τη συμπεριφορά τους, αρχίζοντας από τους ποιμένες, οι οποίοι είναι «οι πρώτοι υπηρέτες της κοινότητας».
«Προκειμένου οι επισκοπές και οι ενορίες να μπορέσουν να υιοθετήσουν αυτό το συνοδικό ύφος κοινωνίας, συμμετοχής και αποστολής αξίζει να αναβαθμισθεί ο ρόλος των ποιμαντικών συμβουλίων».
Παρόλο που η ψήφος τους έχει συμβουλευτικό χαρακτήρα, η εκκλησιαστική σημασία τους είναι αξιοσημείωτη: συμβάλλουν στο να ακούγεται η φωνή της κοινότητας, να γίνεται γνωστή η πραγματικότητα, να διακρίνονται οι προτεραιότητες και να διαμορφώνονται καταλληλότερες απαντήσεις.
«Συνεπώς, προτρέπω να καταβληθεί κάθε προσπάθεια ώστε κάθε κοινότητα να μπορεί να συγκροτήσει το δικό της ποιμαντικό συμβούλιο, τα μέλη του οποίου θα δεσμεύονται επίσης να λάβουν την κατάλληλη επιμόρφωση».
Μέσα στην προσευχή παραμένουμε πάντοτε ενωμένοι με τον Χριστό
Ο λόγος του Πάπα ολοκληρώθηκε με ευχαριστίες για τη γενναιόδωρη προσφορά των παρευρισκομένων «στην υπηρεσία της υπόθεσης του Ευαγγελίου» και με προσευχή προς την Παναγία της Ειρήνης.
Στη συνέχεια, ο Πάπας Λέων κάλεσε όλους να πουν μαζί το «Πάτερ ημών», υπογραμμίζοντας τη σημασία της προσευχής στη ζωή μας, ανεξάρτητα από το αν είμαστε επίσκοποι, ιερείς, αφιερωμένοι άνδρες και γυναίκες ή λαϊκοί πιστοί.
«Πρέπει να βιώνουμε αυτή τη διάσταση της προσευχής, ώστε να παραμένουμε πάντοτε ενωμένοι με τον Χριστό».
Αφού παρέλαβε το δώρο της επισκοπής του Τσικλάγιο, ο Πάπας αποχώρησε από τον περίβολο του Ιερού Προσκυνήματος και αφιέρωσε λίγα λεπτά για να χαιρετήσει ορισμένες οικογένειες του Τσικλάγιο και φίλους από τα χρόνια της επισκοπικής του διακονίας.
Τέλος, χαιρέτησε μια ομάδα ανθρώπων που του προσέφερε ως δώρο μια λειτουργική καμπάνα.
ΠΗΓΗ: Vatican news
+Νικόλαος
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.


