H έκρηξη χαράς των νέων της Λίμα προς τον Λέοντα

 Τραγούδησε, σχημάτισε με τον αντίχειρα το σημείο του OK, χαμογέλασε, γέλασε με την καρδιά του και, ναι, συγκινήθηκε εμφανώς. Ο Πάπας Λέων ΙΔ΄ συμμετείχε με όλη του την ψυχή σε αυτή τη γιορτή της πίστεως, που αποτέλεσε η μεγάλη αγρυπνία το βράδυ της 12ης Νοεμβρίου, με 60 χιλιάδες νέους του Περού στο Εθνικό Στάδιο της Λίμα (άλλες 300 χιλιάδες βρίσκονταν στις γύρω περιοχές).

Η αγρυπνία ήταν μεγάλη όχι τόσο εξαιτίας του χώρου, όσο εξαιτίας της θριαμβευτικής ατμόσφαιρας μέσα στην οποία οι νέοι και οι νέες της Λίμα και των περιχώρων γιόρτασαν την «επιστροφή στο σπίτι» του Λέοντος ΙΔ΄.

«Papa León, mensajero de esperanza» («Πάπα Λέοντα, αγγελιοφόρε της ελπίδας»), αναφέρει ο επίσημος ύμνος της επίσκεψης, που συνοδεύεται από τον ρυθμό της ζαμπούνιας (παραδοσιακό μουσικό όργανο των Άνδεων). Ο ύμνος αντήχησε πολλές φορές και σε διαφορετικές εκδοχές σε ολόκληρο το στάδιο, το οποίο οι κάτοικοι της Λίμα αποκαλούν «Κολοσσό του Χοσέ Ντίας».

Ποιος γνωρίζει πόσες νεανικές συναντήσεις είχε παρακολουθήσει ο Ιεραπόστολος και κατόπιν Επίσκοπος Πρεβόστ. Ασφαλώς όχι συναντήσεις τέτοιων διαστάσεων και, πιθανότατα, ούτε με τόσο εκρηκτικό ενθουσιασμό.

Το βλέμμα στραμμένο στη Σεούλ

Ένας ρυθμός κούμπια αμαζόνικα ξεσήκωσε τους νέους, που κινούσαν τους γοφούς και τα χέρια τους στο Εθνικό Στάδιο. Όλοι χόρευαν μέχρι εξαντλήσεως· ακόμη και οι μοναχές, οι ιερείς και, κάπως πιο διακριτικά, ορισμένοι Επίσκοποι, κατά τη διάρκεια των δύο και πλέον ωρών της τελευταίας εκδήλωσης του Πάπα στην πρωτεύουσα του Περού, την παραμονή της αναχώρησής του για την αγαπημένη του Επισκοπή Τσικλάγιο.

Απόψε, όμως, πρωταγωνίστρια είναι η Λίμα και, αν πρόκειται να στρέψουμε το βλέμμα στο μέλλον, αυτό στρέφεται προς την Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας του 2027 στη Σεούλ, για την οποία οι νέες γενιές του Περού είχαν σήμερα μια πρώτη γεύση.

«Papa León nos vemos en Seúl» («Πάπα Λέοντα, θα τα πούμε στη Σεούλ»), αναγράφει ένα από τα πάρα πολλά πανό που είναι διάσπαρτα στον αγωνιστικό χώρο.

«Ετοιμαζόμαστε να πάμε. Το εισιτήριο κοστίζει πάρα πολύ και κάνουμε διάφορες δουλειές για να συγκεντρώσουμε τα χρήματα. Δεν μπορούμε να λείψουμε!», διηγείται η Μιρέγια.

«Σήμερα, όμως, απολαμβάνουμε τον Πάπα Λέοντα, είναι εδώ μαζί μας!».

Μια ανάσα ανακούφισης

Οι Περουβιανοί δυσκολεύονται ακόμη να πιστέψουν ότι έχουν έναν Πάπα που τον θεωρούν εκατό τοις εκατό «Περουβιανό». Και ακόμη περισσότερο, δυσκολεύονται να πιστέψουν ότι τον βλέπουν να επιστρέφει στην «πατρίδα» του, όπως γράφουν παντού: σε μπλουζάκια, σημαίες, καπέλα, ακόμη και ως «τατουάζ» στα χέρια τους.

Για έναν λαό που αντιμετωπίζει διαρκώς πολιτικές και κοινωνικές δυσκολίες και βλέπει κάθε χρόνο το μέλλον του να δοκιμάζεται όλο και περισσότερο, το ταξίδι του Ποντίφικα στη Νότια Αμερική αποτελεί μια ανάσα ανακούφισης.

Είναι ένας τρόπος να υπενθυμίσουν την παρουσία τους, να διακηρύξουν την πίστη τους και να αισθανθούν ελεύθεροι, περνώντας μια νύχτα μέσα σε υπνόσακους, τρώγοντας συσκευασμένα τρόφιμα και περιμένοντας με συγκίνηση το γεγονός της επόμενης ημέρας.

Έξυπνα τηλέφωνα, μικρές κούκλες και χορογραφίες

Αυτό που συμβαίνει στο Εθνικό Στάδιο μοιάζει με θεαματική παράσταση, είναι όμως μια εκδήλωση πίστεως. Ή, ίσως, και τα δύο μαζί, αφού οι νέοι του Περού σκέφτονται ένα πράγμα και πραγματοποιούν εκατό!

Δεν υπάρχουν μόνο πανό, αλλά και έξυπνα τηλέφωνα που προβάλλουν μηνύματα καλωσορίσματος στον Πάπα, καλοσχεδιασμένες χορογραφίες που εκτελούνται από εθελοντές στις κερκίδες, χάρτινες μίτρες με το όνομα της ενορίας τους, μικρές κούκλες με τη μορφή του Λέοντα, σημαιάκια με φωτογραφίες του Πάπα να ιππεύει ένα γαϊδουράκι στις Άνδεις.

Ακόμη και το λογότυπο του αποστολικού ταξιδιού, που προβάλλεται στη γιγαντοοθόνη, ζωντανεύει και κινεί τα κεφάλια των Αγίων, τα φτερά του περιστεριού και τα χέρια του Πάπα.

Και έπειτα υπάρχει εκείνος: ο γιγαντιαίος «πατέρας Ρομπέρτο», ένα ομοίωμα σε φυσικό μέγεθος, το οποίο, χάρη σε ξύλινα στηρίγματα, φαίνεται να χορεύει μόνο του.

«Είναι ένας Πάπας που μεταδίδει χαρά· πρέπει να χορεύει κι εκείνος!», αναφωνεί η Ρόζα.

Μήνυμα ελπίδας

Η προτροπή του Ποντίφικα για την προστασία της εργασίας και της ασφάλειας, «ενός από τα πλέον κρίσιμα ζητήματα της κοινωνίας μας», είναι εκείνη που εντυπωσίασε τον Χεσούς.

Η Εσπεράνσα, που το όνομά της σημαίνει «Ελπίδα», διαβεβαιώνει ότι το σημαντικότερο μήνυμα αυτού του Πάπα είναι ακριβώς «η ελπίδα»:

«Να μην χάνουμε την ελπίδα μας, να πιστεύουμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε».

«Και να μην σβήσουμε το φως», συμπληρώνει η Ξιομάρα. «Να μην αφήνουμε ποτέ το φως να σβήσει, να κρατάμε πάντοτε ένα φως αναμμένο μέσα στο σκοτάδι. Όμως, η χώρα μας σβήνει αυτό το φως».

Το φως και η εκκωφαντική επευφημία

Ο Πάπας, όχι! Εκείνος άναψε το φως ακόμη και κυριολεκτικά, καθώς η άφιξή του στον αγωνιστικό χώρο, που μεταδόθηκε στις γιγαντοοθόνες LED, προηγήθηκε από το άναμμα των προβολέων και χιλιάδων φακών κινητών τηλεφώνων και τεχνητών κεριών, τα οποία, καθώς έπεφτε το σκοτάδι, δημιούργησαν ένα εντυπωσιακό φωτεινό χαλί στις κερκίδες.

Από εκεί ξεκίνησε, μέσα σε μια εκκωφαντική ιαχή, το κύμα ενθουσιασμού (ola), καθώς περνούσε το παπικό όχημα.

Δύο φορές ο Λέων ΙΔ΄ έκανε τον γύρο του αγωνιστικού χώρου, ενώ οι ομάδες των νέων που βρίσκονταν στο κέντρο του γηπέδου έτρεχαν από τη μια πλευρά στην άλλη για να παρακολουθήσουν τη διαδρομή του.

Στο παρασκήνιο —ας το πούμε έτσι— ακουγόταν ένα συνονθύλευμα τραγουδιών, φωνών και κραυγών, που έκανε κάθε λέξη να χάνεται και εμπόδισε τουλάχιστον τρεις φορές τον Καρδινάλιο Κάρλος Γκουστάβο Καστίγιο Ματασόλιο, Μητροπολίτη Αρχιεπίσκοπο της Λίμα, να απευθύνει τον χαιρετισμό του.

Στόχος: η ειρήνη

Τρεις μαρτυρίες, ενός χορευτή, μιας συντονίστριας της ποιμαντικής διακονίας των νέων και μιας μοναχής, μια εκτενής θεατρική αναπαράσταση και μια πομπή νέων ντυμένων ως Άγιος Τουρίβιος του Μογροβέχο και Αγία Ρόζα της Λίμα, έδωσαν τον ρυθμό στο πρόγραμμα της αγρυπνίας.

Η εκδήλωση συνεχίστηκε με την ομιλία του Πάπα, η οποία έγινε δεκτή με θερμότατα χειροκροτήματα ήδη από τον πρώτο χαιρετισμό του:

«Buenas Noches Lima!» («Καλησπέρα, Λίμα!»).

Ακολούθησε προσευχή του φωτός, συνοδευόμενη από ύμνους.

Και αν για λίγα λεπτά η ατμόσφαιρα στο Εθνικό Στάδιο είχε γίνει κατανυκτική και οικεία, μετά την ευλογία του Ποντίφικα ο ενθουσιασμός ξέσπασε και πάλι με εκκωφαντική ένταση.

«Αυτή είναι η νεολαία του Πάπα!» (¡Esta es la juventud del Papa!).

ΠΗΓΗ: Vatican news

                      +Νικόλαος,

Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.

κοινοποίηση άρθρου:

Περισσότερα

Διαβάστε ακόμη

34η Κυριακή του Έτους (Α)

34η  ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ  ΠΑΝΗΓΥΡΗ (Α) ΧΡΙΣΤΟΥ ΒΑΣΙΛΕΑ     ΑΝΤΙΦΩΝΟ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ Ψλ 85[84], 9                          Ο Κύριος, ο Θεός, θα μιλήσει για