Είναι ένα θέαμα που κόβει την ανάσα και συγκινεί ακόμη και τον Πάπα Λέοντα ΙΔ΄, κατά την τελευταία του νύχτα στην Αργεντινή. Μια νύχτα φωτισμένη από τα φώτα των κινητών τηλεφώνων και από τον ενθουσιασμό εκείνων που επιθυμούν να βρίσκονται μαζί, μέσα στη χαρά της πίστεως· εκείνων που βλέπουν στο πρόσωπό του, ως Επισκόπου Ρώμης, τον οδηγό στην πορεία προς μια ζωή πλήρη, χάρη στον Χριστό.

Πρόκειται για νέους και νέες, τους οποίους ο Ποντίφικας καλεί να μην υποκύπτουν στα σύγχρονα είδωλα, τα οποία δεν προσφέρουν ζωή αλλά αφαιρούν την ελευθερία. Τους προτρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχει πάντοτε ένας Θεός που τους περιμένει, τους αγαπά και δεν τους εγκαταλείπει ποτέ.

Σε αυτούς, που συγκεντρώθηκαν από τις πρώτες απογευματινές ώρες στην περιοχή του Μνημείου των Ισπανών, ο Λέων αναθέτει μια αποστολή, «ως Διάδοχος του Πέτρου», υπενθυμίζοντας το σύνθημα της αποστολικής αυτής επίσκεψης. «Πηγαίνετε και αναγγείλετε!»

Πηγαίνετε στις πόλεις και στα χωριά σας, σε κάθε γωνιά και σε κάθε περιφέρεια. Ας ανακαλύψουν, μέσω της δικής σας μαρτυρίας, όσοι αισθάνονται μακριά από τον Θεό ότι ο Χριστός τούς αναζητεί.

Ο Ποντίφικας φθάνει με το παπικό αυτοκίνητο, διασχίζοντας ανάμεσα σε δύο σειρές ενθουσιωδών πιστών τη διαδρομή που οδηγεί στη μεγάλη εξέδρα. Στο κέντρο δεσπόζει ένας Σταυρός μπροστά σε κίτρινο φόντο ανάμεσα σε σημαίες, υψωμένα χέρια που τον χαιρετούν και έναν ενθουσιασμό που μετατρέπεται σε τραγούδι και σε μια μεγάλη αγκαλιά όλων.

Στην εξέδρα διαδέχονται η μία την άλλη προσωπικές μαρτυρίες, καλλιτεχνικές παρουσιάσεις με παραδοσιακούς χορούς και, φυσικά, το αγαπημένο τάνγκο. Η σιωπή επικρατεί όταν όλοι μαζί προσεύχονται, επικαλούμενοι το Άγιο Πνεύμα.

Η ευτυχία βρίσκεται στον Θεό

Στην ομιλία του, με την οποία ολοκληρώνει τη βραδιά, ο Λέων υπενθυμίζει ότι η φωτιά της αγάπης του Χριστού αλλάζει τη ζωή μας, «καθαρίζει την καρδιά μας και μας καθιστά ικανούς να αγαπούμε».

Απευθύνεται στους νέους που έφθασαν από κάθε γωνιά της Αργεντινής, ορισμένοι μάλιστα από τις τέσσερις γεωγραφικές περιοχές που απεικονίζονται στα γλυπτά του Μνημείου των Ισπανών: τις Άνδεις, το Τσάκο, την Πάμπα και την περιοχή του Ρίο ντε λα Πλάτα.

«Πόσο όμορφο είναι», επισημαίνει, «το γεγονός ότι σήμερα αυτές οι περιοχές εκπροσωπούνται από τόσο πολλούς νέους!».

Από τη φωτιά των αναμμένων κεριών, ο Ποντίφικας περνά στη φωτιά της καμίνου της Βαβυλώνας. Προτείνει την ιστορία των τριών νέων, του Ανανία, του Αζαρία και του Μισαήλ, όπως την διαβάζουμε στο βιβλίο του προφήτη Δανιήλ.

Τρεις νέοι, μπροστά στους οποίους ανοιγόταν ένα λαμπρό μέλλον, αναγκάζονται να επιλέξουν σε ποιον θα προσφέρουν την καρδιά τους. Δεν διστάζουν μπροστά στην απειλή του θανάτου από τον βασιλιά Ναβουχοδονόσορα. Επιλέγουν τον Θεό αντί του χρυσού αγάλματος, ακόμη και αν, όπως δηλώνουν, Εκείνος δεν τους ελευθέρωνε από την καταδίκη.

«Πόση ελευθερία κρύβεται σε αυτή την απάντηση! Δεν γνώριζαν τι επρόκειτο να συμβεί. Γνώριζαν την τιμωρία που τους περίμενε, αλλά ήξεραν ότι μόνο στον Θεό θα μπορούσαν να βρουν την ευτυχία».

Τα είδωλα

Και σήμερα, η ιστορία επαναλαμβάνεται με «είδωλα που απαιτούν τη λατρεία μας», επισημαίνει ο Λέων.

«Η επιτυχία με οποιοδήποτε τίμημα, το χρήμα, η εμμονή με τη σωματική εμφάνιση, με τη δημοτικότητα ή με την αχαλίνωτη αναζήτηση της ηδονής».

Υπάρχει ο κίνδυνος να λέμε ψέματα, να προδίδουμε ή να ταπεινώνουμε κάποιον στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προκειμένου να εξασφαλίσουμε ένα «like», να ζηλεύουμε το καλό που συμβαίνει στους άλλους ή να αντιμετωπίζουμε τους ανθρώπους ως αντικείμενα.

«Υπάρχουν επίσης εκείνοι που κερδοσκοπούν προσφέροντας απολαύσεις, οι οποίες καταλήγουν να μας υποδουλώνουν, όπως η πορνογραφία και διάφορες εξαρτησιογόνες ουσίες» υπογραμμίζει ο Πάπας.

«Σήμερα στέκομαι όρθιος»

Υπάρχει ένας δρόμος, και αυτόν μας τον υποδεικνύει ο Άγιος Αυγουστίνος με τα δυνατά του λόγια: «Σήμερα στέκομαι όρθιος». Να παραμένουμε όρθιοι, παρά τις δυσκολίες, διότι υπάρχει μια ανταμοιβή ανεκτίμητης αξίας.

«Και εσείς καλείστε να στέκεστε όρθιοι μπροστά στα είδωλα της εποχής μας. Μην γονατίζετε μπροστά σε όσα δεν μπορούν να σας προσφέρουν ζωή! Και αν κάποτε πέσατε, σηκωθείτε ξανά! Μην επιτρέψετε σε τίποτε και σε κανέναν να σας αφαιρέσει την ελευθερία που σας χάρισε ο Θεός».

Μπροστά στους νέους της Αργεντινής, ο Λέων υπενθυμίζει τον αγαπημένο τους συμπατριώτη, τον Πάπα Φραγκίσκο, και την ιδιαίτερη επιμονή του να επαναλαμβάνει λόγια που έκαναν τον γύρο του κόσμου.

Μια επιμονή σαν εκείνη κάποιου που επιθυμεί να βεβαιωθεί ότι όλοι έχουν καταλάβει.

Κατά την Παγκόσμια Ημέρα Νεολαίας στη Λισαβόνα, ο Μπεργκόλιο επανέλαβε πολλές φορές:

«Όλοι, όλοι, όλοι!»

Αυτά τα λόγια αποτελούν πηγή έμπνευσης για να κατανοήσουμε «τι σημαίνει να ζούμε ως μαθητές του Ιησού: όλοι προς τον Χριστό, όλοι μαζί με τον Χριστό, όλοι όπως ο Χριστός».

«Υπάρχει θέση για εσένα, καλώς ήλθες!»

Σε αυτούς τους «όλους» περιλαμβάνονται νέοι που έχουν το δώρο της πίστεως, άλλοι που μόλις τώρα αρχίζουν να γνωρίζουν τον Χριστό, όσοι προσεύχονται σε Αυτόν, όσοι βρίσκονται μακριά από την Εκκλησία ή ακόμη και εκείνοι που «έχουν πληγωθεί από ανθρώπους οι οποίοι θα έπρεπε να τους συνοδεύουν στην πορεία τους».

«Σε καθέναν από εσάς θα ήθελα να πω: υπάρχει θέση για εσένα μέσα στην Εκκλησία! Με τα ερωτήματά σου, τις πληγές σου και την προσωπική σου ιστορία. Αυτό είναι και το δικό σου σπίτι. Δεν χρειάζεται να προσποιείσαι ότι όλα είναι καλά ούτε να περιμένεις να τακτοποιηθεί η ζωή σου για να πλησιάσεις. Και σε εσένα, που πιστεύεις ότι είναι ήδη πολύ αργά για να αρχίσεις ξανά, θα ήθελα να πω: καλώς ήλθες! Δεν έχει σημασία ποιος είσαι ή τι έχεις κάνει. Ο Ιησούς Χριστός σε γνωρίζει, σε αγαπά και θέλει να είσαι κοντά Του».

Δεν είναι ποτέ πολύ αργά για να μας σηκώσει ξανά ο Χριστός.

Αυτή είναι η ευχή του Πάπα: να υπάρχουν πάντοτε «ανοικτές θύρες» για όσους προσέρχονται με ερωτήματα, για να βοηθούνται όσοι υποφέρουν και να συνοδεύονται με υπομονή όσοι αναζητούν τον Θεό.

Μας περιμένει Εκείνος που μας χάρισε τη ζωή

Ο Ποντίφικας επιστρέφει στην ιστορία της Βαβυλώνας, για να εξηγήσει τι σημαίνει «όλοι μαζί με τον Χριστό».

Υπενθυμίζει ότι ο Θεός έστειλε έναν άγγελο για να συνοδεύσει τους τρεις νέους, οι οποίοι, δεμένοι και ριγμένοι μέσα στην κάμινο, περπατούσαν ελεύθεροι ανάμεσα στις φλόγες.

Δεν είχαν εγκαταλειφθεί, διότι, όπως τονίζει ο Λέων, «ο Χριστός σάς προσφέρει μια ζωή που ούτε ο θάνατος μπορεί να σας αφαιρέσει!».

Στη συνέχεια, υπενθυμίζει την προσευχή του Αζαρία, ο οποίος, πριν αντιμετωπίσει τον θάνατο, ζητεί το έλεος του Θεού.

«Όλοι έχουμε ανάγκη να μεταστραφούμε».

«Αφήστε τον Χριστό να σας μεταμορφώσει! Μην φοβάστε να πλησιάσετε το Μυστήριο της Συμφιλιώσεως. Πόσο μεγάλη παρηγοριά είναι να γνωρίζουμε ότι οι αμαρτίες μας μπορούν να συγχωρηθούν!

Να προσεύχεστε, να διαβάζετε το Ευαγγέλιο, να πλησιάζετε την Ευχαριστία. Εκεί μας περιμένει Εκείνος που έδωσε τη ζωή Του για εμάς».

Ευλογείτε τον Κύριο

Ο Πάπας εστιάζει την προσοχή του στον ύμνο δοξολογίας των τριών νέων, οι οποίοι, μέσα στην κάμινο, άρχισαν να ευλογούν όλα τα δημιουργήματα που τους περιέβαλλαν.

«Πόσο όμορφο θα ήταν», αναφέρει, «αν όλα όσα κάνουμε μπορούσαν να μετατραπούν σε δοξολογία!

Ίσως σήμερα θα μπορούσαμε να ψάλλουμε:

Τέχνη και πολιτισμός, ευλογείτε τον Κύριο.

Παιχνίδια και αθλητισμός, ευλογείτε τον Κύριο.

Επιστήμη και τεχνολογία, ευλογείτε τον Κύριο.

Δίκτυα και οθόνες, ευλογείτε τον Κύριο.

Μουσική και ποδόσφαιρο, ευλογείτε τον Κύριο.

Ας ευλογεί κάθε δημιούργημα τον Κύριο και ας Τον δοξάζει με ύμνους στους αιώνες!».

Το μελάνι του ελέους

«Θα ήθελα απόψε να σας απευθύνω μια πρόσκληση: να γίνετε άγιοι!».

Αυτή είναι η προτροπή του Λέοντα, προκειμένου να γίνουν «όλοι όπως ο Χριστός», ακόμη και μέσα στις αδυναμίες τους, αλλά με την καρδιά ανοικτή στη χάρη.

Ο ίδιος ο Ιησούς μάς έδωσε το παράδειγμα, καθιστάμενος υπηρέτης όλων. Και εμείς μπορούμε να Τον μιμηθούμε, μοιράζοντας το ψωμί μας, επισκεπτόμενοι τους ασθενείς και ακούγοντας εκείνους που βιώνουν έναν πόνο αόρατο στους άλλους.

«Πόσες ευκαιρίες μάς προσφέρει ο Κύριος για να γίνουμε όμοιοί Του!

Είθε η ζωή σας να γίνει σαν σελίδες του Ευαγγελίου, γραμμένες με το μελάνι του ελέους, ώστε όσοι σας συναντούν να μπορούν να αναγνωρίζουν σε εσάς τα ίχνη της αγάπης και της χαράς του Ιησού.

Αυτή η χαρά γεννιέται από τη φιλία μαζί Του και μας ωθεί να Τον μεταφέρουμε στους άλλους».

Από καρδιά σε καρδιά

Η τελευταία παρακαταθήκη αφορά τον Σταυρό, τον οποίο ο Πάπας ευλογεί και ο οποίος θα περάσει από χέρι σε χέρι.

«Είθε αυτός ο Σταυρός να μεταφέρει, από τη μία καρδιά στην άλλη, τη φωτιά της αγάπης του Χριστού.

Είθε η Παναγία του Λουχάν να σας συνοδεύει και να σας καθοδηγεί πάντοτε σε αυτή την πορεία: Όλοι προς τον Χριστό, όλοι μαζί με τον Χριστό, όλοι όπως ο Χριστός! Πηγαίνετε και αναγγείλετε!».

Τα λόγια του Πάπα ολοκληρώνονται με μια αποστολική αποστολή, μέσα σε παρατεταμένα χειροκροτήματα και συνθήματα «Todos, todos, todos» («Όλοι, όλοι, όλοι»), ενώ ο Λέων εξακολουθεί να χαμογελά στο πλήθος και να τραγουδά μαζί με τους νέους του Μπουένος Άιρες.

Μια θαυμάσια υποδοχή

Πολλά χειροκροτήματα είχαν προηγηθεί και όταν ο Λέων απάντησε στις ερωτήσεις της Αγκουστίνα Φλόρες και του Φράνκο Πουλιέζε.

Η πρώτη τον ρώτησε πώς μπορεί κανείς να αντιμετωπίζει την απογοήτευση, όταν δεν κατορθώνει να συνοδεύσει τους αποκλεισμένους και περιθωριοποιημένους ανθρώπους όπως θα επιθυμούσε.

Πριν απαντήσει, ο Πάπας απευθύνεται στους νέους:

«Τι θαυμάσια υποδοχή! Μια υποδοχή που ίσως μόνο η Αργεντινή μπορεί να προσφέρει. Ευχαριστώ. Ευχαριστώ. Σας ευχαριστώ πάρα πολύ».

Στη συνέχεια, ο Λέων υπενθυμίζει ότι δεν εξαρτώνται όλα από εμάς και ότι είναι απαραίτητο να προσφέρουμε την καρδιά μας και να ενώνουμε τις προσπάθειές μας με εκείνες των άλλων.

«Όταν φθάνεις στα όρια των δυνάμεών σου, να θυμάσαι ότι οι δυνάμεις του Θεού δεν εξαντλούνται ποτέ».

Επισημαίνει επίσης ότι δεν βλέπουμε πάντοτε τους καρπούς αυτού που σπέρνουμε.

Στην Γουαδαλούπε, η οποία μοιράστηκε μαζί του την πορεία της αναζήτησης της κλήσεώς της, ο Ποντίφικας υπογράμμισε ότι «ο Χριστός εξακολουθεί να καλεί» πολλούς νέους, οι οποίοι επιθυμούν να αφιερώσουν τη ζωή τους σε Αυτόν, είτε μέσω της αφιερωμένης ζωής, είτε μέσω της ιεροσύνης, είτε ακόμη και μέσω της οικογενειακής ζωής.

«Και μην φοβάστε να ανταποκριθείτε».

Στην ερώτηση του Φράνκο σχετικά με τη δυνατότητα συνδυασμού των καθημερινών υποχρεώσεων με τη συμμετοχή στη ζωή της ενορίας, ο Λέων υπογραμμίζει ότι μπορούμε να συναντούμε τον Θεό ακόμη και μέσα στις συνηθισμένες καθημερινές δραστηριότητες.

«Γι’ αυτό δεν πρέπει να ζούμε δύο ζωές, μία για τον Θεό και μία άλλη για τις ασχολίες μας».

Το σημαντικό είναι να θέτουμε την αγάπη σε όλα όσα κάνουμε και να τα προσφέρουμε στον Κύριο. Έτσι, ακόμη και η εργασία μπορεί να γίνει προσευχή και πορεία αγιότητας.

Η βραδιά ολοκληρώθηκε με πυροτεχνήματα, τα οποία φώτισαν τα πρόσωπα των νέων, στους οποίους ο Πάπας ανέθεσε την αποστολή να κάνουν τον κόσμο να φλογιστεί από την αγάπη του Χριστού.

Μια φωτιά που πρέπει να συνεχίσει να καίει στις καρδιές τους, χάρη στην προσευχή, στην ομορφιά του Ευαγγελίου και στη βεβαιότητα της αγάπης ενός Πατέρα που δεν τους εγκαταλείπει.

Μια φωτιά που ούτε η βροχή, η οποία έπεσε μετά το τέλος της αγρυπνίας, θα μπορούσε ποτέ να σβήσει.

Κατά την επιστροφή του στην Αποστολική Νουντσιατούρα, ο Πάπας Λέων κατέβηκε από το αυτοκίνητο και κατευθύνθηκε προς τους ανθρώπους που τον περίμεναν έξω για να τους χαιρετήσει. Στη συνέχεια ευλόγησε ορισμένα παιδιά που κρατούσαν στην αγκαλιά τους οι άνδρες της ασφάλειας και αποσύρθηκε στο εσωτερικό του κτηρίου.

ΠΗΓΗ: Vatican news

                             +Νικόλαος,

Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.