ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ 30ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
29 Οκτωβρίου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο (13,31-35)
Εκείνη την ώρα έφθασαν κάποιοι Φαρισαίοι και του είπαν: “Σήκω και φύγε απ’ εδώ, διότι ο Ηρώδης θέλει να σε σκοτώσει”. Κι εκείνος τους είπε: “Πηγαίνετε να πείτε σ’ αυτήν την αλεπού: `Σήμερα και αύριο διώχνω τα δαιμόνια και θεραπεύω, ενώ την τρίτη μέρα θα ολοκληρωθώ. Είναι όμως απαραίτητο σήμερα και αύριο και την επόμενη μέρα να ακολουθήσω το δρόμο μου, επειδή δεν είναι δυνατό να πεθάνει ένας προφήτης έξω απ’ την Ιερουσαλήμ.
Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, που σκοτώνεις τους προφήτες και λιθοβολείς αυτούς που στέλνονται σε σένα! Πόσες φορές δε θέλησα να συγκεντρώσω τα παιδιά σου με τον τρόπο που η όρνιθα συγκεντρώνει τα κλωσσόπουλα της κάτω απ’ τις φτερούγες της, και δε θελήσατε. Ιδού, εγκαταλείπεται το σπίτι σας στα χέρια σας. Αλλά σας λέω πως δε θα με ξαναδείτε έως τότε που θα πείτε: `ευλογημένος ο ερχόμενος στο όνομα του Κυρίου!’.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
Στη σημερινή ευαγγελική διήγηση, μερικοί Φαρισαίοι πλησιάζουν τον Ιησού και τον προειδοποιούν ότι ο Ηρώδης θέλει να τον σκοτώσει. Είναι ένα σημάδι του πόσο ενοχλητικός έχει γίνει ο λόγος του. Ο Ιησούς δεν τρομοκρατείται· παίρνει αφορμή για να αναδείξει μια αντίφαση που διατρέχει ολόκληρη την ιστορία: συχνά ζητάμε από τον Θεό να μας μιλήσει, αλλά όταν η φωνή του φτάνει σε εμάς μέσα από κάποιον άνθρωπο, κάνουμε τα πάντα για να τη φιμώσουμε.
Θα θέλαμε προφήτες που να μας καθησυχάζουν, όχι ανθρώπους που μας καλούν να αλλάξουμε. Αγαπάμε την αλήθεια όσο επιβεβαιώνει όσα πιστεύουμε· αρχίζουμε να τη φοβόμαστε όταν αμφισβητεί τις συνήθειές μας. Ένα παλιό τραγούδι έλεγε: «Η αλήθεια σε πληγώνει, το ξέρω». Κι έτσι είναι. Η αλήθεια μοιάζει με απολυμαντικό που πέφτει πάνω σε μια ανοιχτή πληγή: τσούζει, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως μας κάνει κακό. Το τσούξιμο μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι πως αρχίζει η θεραπεία. Βέβαια, δεν είναι αληθινά όλα τα λόγια που πληγώνουν, ούτε κάθε σκληρότητα προέρχεται από τον Θεό. Υπάρχει και μια σκληρότητα που μεταμφιέζεται σε ειλικρίνεια.
Όταν όμως κάποιος μας δείχνει με αγάπη κάτι που δεν θέλουμε να δούμε στον εαυτό μας, μπαίνουμε στον πειρασμό να αμυνθούμε επιτιθέμενοι εναντίον του. Είναι ευκολότερο να δυσφημήσουμε εκείνον που μας διορθώνει παρά να πάρουμε στα σοβαρά την υπόδειξή του. Τότε η Ιερουσαλήμ, που ο Ιησούς θρηνεί επειδή σκοτώνει τους προφήτες, γίνεται εικόνα μιας καρδιάς που προτιμά να εξοντώνει τις ενοχλητικές φωνές παρά να αφεθεί να σωθεί. Η μεταστροφή αρχίζει όταν πάψουμε να θεωρούμε εχθρό εκείνον που μας βοηθά να αναγνωρίσουμε μια πληγή.
Δεν χρειάζεται να αναζητούμε τον πόνο, αλλά ούτε και να αποφεύγουμε κάθε λόγο που μας πονά. Κάποιες φορές ο Θεός μάς αγαπά τόσο, ώστε δεν μας αφήνει ήσυχους μέσα στις ψευδαισθήσεις μας. Και η αλήθεια που σήμερα μας καίει μπορεί αύριο να γίνει η ελευθερία για την οποία θα τον ευχαριστούμε. Δεν μας σώζει καθετί που μας παρηγορεί, όπως και δεν έρχεται καθετί που μας ταράζει μόνο και μόνο για να μας καταστρέψει.
Προσευχή της ημέρας.
Κύριε, ενίσχυσε την πίστη μας και χάρισέ μας διάκριση και θάρρος, για να αντιστεκόμαστε στο κακό και να μένουμε σταθεροί κοντά Σου. Βοήθησέ μας να επιλέγουμε την καλοσύνη, την αλληλεγγύη και την εμπιστοσύνη, ακόμη και στις δυσκολίες. Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
