ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ 19ης ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ
14 Αυγούστου 2026
Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν
Επικαλούμαι το Πνεύμα Σου Κύριε, να με καθοδηγήσει και να με φωτίσει.
Ανάγνωσμα από το κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο (19,3-12)
Τον καιρό εκείνο, πλησίασαν κάποιοι Φαρισαίοι, με σκοπό να τον πειράξουν, λέγοντας: “Επιτρέπεται κάποιος να χωρίσει τη γυναίκα του για οποιαδήποτε αιτία;” Κι εκείνος, απαντώντας, είπε: “Δε διαβάσατε ότι ο Δημιουργός, απ’ την αρχή, τους έπλασε άνδρα και γυναίκα; Και είπε: “Γι’ αυτό, θα εγκαταλείψει ο άνθρωπος τον πατέρα και τη μητέρα και θα ενωθεί με τη γυναίκα του, και θα είναι οι δύο μία σάρκα. Οπότε, δεν είναι πια δύο, αλλά μία σάρκα. Ό, τι, λοιπόν, ο Θεός συνένωσε, άνθρωπος να μη χωρίζει”. Του λένε: “Τότε, γιατί ο Μωυσής έδωσε εντολή να της δίνεται γραπτό διαζύγιο και να χωρίζεται;”. Ο Ιησούς τους λέει: “Για τη σκληρότητα της καρδιάς σας ο Μωυσής σας επέτρεψε να χωρίζετε τις γυναίκες σας. Απ’ την αρχή, όμως, δεν είχαν γίνει έτσι. Αλλά σας λέω, ότι όποιος χωρίσει τη γυναίκα του, εκτός από πορνεία, και παντρευτεί άλλη, διαπράττει μοιχεία”.
Του λένε οι μαθητές του: “Εάν είναι έτσι η σχέση του άνδρα με τη γυναίκα, δε συμφέρει να παντρευτεί κανείς”. Κι εκείνος τους είπε: “Δεν καταλαβαίνουν όλοι αυτό το λόγο, αλλά μόνο εκείνοι στους οποίους έχει χορηγηθεί. Υπάρχουν, πράγματι, ευνούχοι, οι οποίοι έτσι γεννήθηκαν από την κοιλιά της μητέρας τους και υπάρχουν ευνούχοι οι οποίοι οι οποίοι ευνουχίσθηκαν απ’ τους ανθρώπους, και υπάρχουν ευνούχοι οι οποίοι μόνοι τους ευνουχίσθηκαν για τη βασιλεία των ουρανών. Όποιος μπορεί να καταλάβει, ας καταλάβει”.
Λόγος του Κυρίου
Στοχασμός του don Luigi Maria Epicoco
Τα ξεκάθαρα λόγια που ο Ιησούς εκφέρει σχετικά με το αδιάλυτο του γάμου στο σημερινό Ευαγγέλιο μπορεί να φαίνονται απαιτητικά, ιδιαίτερα σε μια εποχή όπως η δική μας, όπου ακόμη και οι πιο βαθιές σχέσεις μοιάζουν εύθραυστες και αβέβαιες. Όμως ο Κύριος δεν μιλά για να κάνει τη ζωή των ανθρώπων πιο δύσκολη. Μιλά για να μας δείξει ποιο είναι το θέλημα του Θεού για την ανθρώπινη αγάπη. Όταν ο Ιησούς λέει: «Για τη σκληροκαρδία σας ο Μωυσής σάς επέτρεψε…», μας αποκαλύπτει ότι ορισμένες σελίδες του Ευαγγελίου γίνονται πραγματικά κατανοητές μόνο όταν αλλάζει η καρδιά.
Αν η καρδιά παραμένει κλειστή, όλα μοιάζουν με έναν βαρύ νόμο. Όταν όμως η καρδιά αφήνεται να μεταμορφωθεί από την αγάπη του Θεού, αντιλαμβανόμαστε ότι αυτές οι εντολές δεν είναι αλυσίδες, αλλά δρόμοι που προστατεύουν την ευτυχία μας. Στην πραγματικότητα, αυτό που υπερασπίζεται ο Ιησούς δεν είναι πρωτίστως ένας θεσμός, αλλά μια βαθιά ανθρώπινη ανάγκη. Όλοι έχουμε ανάγκη από σχέσεις αξιόπιστες, από ένα «για πάντα» που μας επιτρέπει να οικοδομήσουμε τη ζωή μας χωρίς να ζούμε διαρκώς με τον φόβο ότι θα εγκαταλειφθούμε. Το να πεις σε κάποιον: «Ό,τι κι αν συμβεί, στη χαρά και στη λύπη, δεν θα σε αφήσω», σημαίνει ότι του προσφέρεις έναν ασφαλή χώρο μέσα στον οποίο μπορεί να αναπτυχθεί, να αγαπήσει και να γίνει πλήρως ο εαυτός του.
Φυσικά, μια τέτοια πιστότητα δεν γεννιέται απλώς από την καλή θέληση. Είναι χάρη. Είναι καρπός μιας αγάπης που αφήνεται συνεχώς να στηρίζεται από τον Θεό. Γι’ αυτό ο χριστιανικός γάμος δεν είναι μόνο μια αμοιβαία υπόσχεση ανάμεσα σε δύο ανθρώπους, αλλά μια συμμαχία στην οποία ο ίδιος ο Κύριος δεσμεύεται να στηρίξει κάτι που, ανθρώπινα, θα ήταν υπερβολικά μεγάλο.
Έχει λοιπόν ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι σήμερα η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Μαξιμιλιανού Κόλμπε. Η επιλογή του να προσφέρει τη ζωή του για να σώσει έναν οικογενειάρχη μάς δείχνει μέχρι πού μπορεί να φτάσει μια αγάπη διαμορφωμένη από το Ευαγγέλιο. Ο Κόλμπε κατανοεί ότι το να σώσει εκείνη την οικογένεια σημαίνει να προστατεύσει έναν από τους πολυτιμότερους τόπους όπου η αγάπη του Θεού γίνεται ορατή μέσα στον κόσμο.
Προσευχήσου……
Ιησού, κάνε ο ήχος της φωνή Σου
να αντηχεί πάντοτε στα αυτιά μου,
ώστε να μάθω να καταλαβαίνω πως η καρδιά μου,
η διάνοια μου και η ψυχή μου
μπορούν να σε αγαπήσουν.
Χορήγησέ μου να σε δέχομαι
στα πιο κρυφά μέρη της καρδιάς μου,
Εσύ που είσαι το μοναδικό αγαθό μου,
η πιο γλυκιά χαρά μου, ο αληθινός μου φίλος.
Ιησού, έλα στην καρδιά μου,
προσευχήσου με μένα,
ώστε και εγώ να μάθω να προσεύχομαι σε Σένα.
Αμήν.
(π. Νίκος Ρούσσος)
