Μπορεί κανείς να αντιμετωπίζει με αισιοδοξία το μέλλον και την κατάσταση της οικογένειας, η οποία συχνά περιγράφεται ως πληγωμένη, εύθραυστη, αποδιοργανωμένη και ολοένα μικρότερη, σε μια εποχή όπου γεννιούνται όλο και λιγότερα παιδιά και, ίσως, υπάρχουν ακόμη λιγότεροι πραγματικά διαθέσιμοι γονείς;  Τα στοιχεία και οι εντυπώσεις δεν αφήνουν πολλά περιθώρια αισιοδοξίας· ωστόσο, η δημιουργία οικογένειας εξακολουθεί να ανθίζει.

Αυτό υποστηρίζει με ειλικρίνεια η Γκράτσια Οφέλια Τσεζάρο, δικηγόρος από το Μιλάνο με ειδίκευση στο οικογενειακό δίκαιο και στο δίκαιο για τους ανηλίκους. Με το βιβλίο της «Χορεύοντας κάτω από τη βροχή», ένα σχεδόν αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα που έχει και χαρακτηριστικά δοκιμίου, κατέκτησε το Βραβείο Ποντρεμόλι «Πόλη του Βιβλίου και της Οικογένειας 2026».

Ο θεσμός, που πραγματοποιήθηκε φέτος για πέμπτη φορά, διοργανώνεται από το Forum delle Associazioni Familiari, τον Δήμο του Ποντρεμόλι και το Ίδρυμα «Πόλη του Βιβλίου», υπό την αιγίδα του Iταλικού Υπουργείου Πολιτισμού.

Η οικογένεια ως ευκαιρία για μια νέα αρχή

Η οικογένεια, ιδωμένη μέσα από τα μάτια των παιδιών —όπως άλλωστε έχει συνηθίσει να τη βλέπει η συγγραφέας μέσα από το επάγγελμά της— μπορεί να είναι τόπος πόνου, αλλά και αφετηρία αναγέννησης. Αυτό αποτυπώνεται στις αυθεντικές και συγκινητικές σελίδες του βιβλίου.

Η αναγέννηση αυτή εκφράζεται στη σχέση ανάμεσα στα αδέλφια, στην κοινότητα που γίνεται χωριό, στους δικαστές που κατορθώνουν να υπερβούν τους τυπικούς κανόνες και να υπηρετήσουν πραγματικά το ύψιστο συμφέρον του παιδιού, στη συμβίωση που δυναμώνει μέσα από τις δυσκολίες, στα ζευγάρια που ανοίγουν την αγκαλιά τους σε άλλα παιδιά, ακόμη και στους γονείς που εμπιστεύονται προσωρινά τα παιδιά τους σε ανθρώπους που, σε μια δεδομένη στιγμή, μπορούν να τα φροντίσουν καλύτερα.

Ανάμεσα στα έξι φιναλίστ, το «Χορεύοντας κάτω από τη βροχή» ξεχώρισε και από μια επιτροπή νέων —καινοτομία της φετινής διοργάνωσης— που εκπροσωπούσε την ιταλική Γενιά Ζ, μια γενιά που εξακολουθεί να διαβάζει και να συζητά για τα βιβλία.

«Είναι μια ιστορία που μιλά για εμάς», σχολίασαν οι νέοι κριτές, αποκαλύπτοντας πολλά για τον δικό τους τρόπο να βλέπουν τον κόσμο. Η φράση από την οποία προέρχεται ο τίτλος του βιβλίου αποτελεί οικογενειακό ρητό:

«Η ζωή δεν είναι να περιμένεις να περάσει η καταιγίδα, αλλά να χορεύεις κάτω από τη βροχή».

Ακριβώς αυτή είναι και η ελπίδα για την οικογένεια, σύμφωνα με την Τσεζάρο: ότι δηλαδή «αυτή είναι η κατάλληλη στιγμή να αναδείξουμε τη σημασία των ανθρώπινων δεσμών, να συνειδητοποιήσουμε την αξία όσων έχουμε, ιδιαίτερα μπροστά σε όσα συμβαίνουν στον κόσμο. Η οικογένεια εξακολουθεί να έχει θεμελιώδη σημασία και υπάρχουν λόγοι να είμαστε αισιόδοξοι».

Βιβλία που υμνούν τη δύναμη των δεσμών

Όπως επισημαίνεται, όλα τα βιβλία που επέλεξε η κριτική επιτροπή, με πρόεδρο τον δημοσιογράφο Φραντσέσκο Τζορτζίνο, συνδέονται από ένα κοινό νήμα.

Στους τίτλους που διακρίθηκαν περιλαμβάνονται οι «Υπερήρωες σε ανάδοχη οικογένεια» του Ντανιέλε Ράκα (San Paolo), όπου ήρωες όπως ο Αττίλας, ο Σπάιντερμαν, ο Ντέαρντεβιλ και η Ιωάννα της Λωραίνης γίνονται σύμβολα παιδιών που βρήκαν μια νέα οικογένεια. Το σπίτι που τους φιλοξενεί μετατρέπεται σε ένα αληθινό σχολείο ζωής για θετούς και φυσικούς γονείς. Όπως τονίζει ο συγγραφέας: «Η αναδοχή δεν είναι απλώς κάτι που μπορεί να γίνει· είναι κάτι που πρέπει να γίνεται».

Ξεχωρίζει επίσης το «Το χαμόγελο της Έλενας» (Sperling & Kupfer), που πήρε το όνομά του από την πρώτη —σήμερα στον ουρανό— από τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας. Πρόκειται για μια συγκινητική μαρτυρία γύρω από μια σπάνια ασθένεια, βιωμένη μέσα από την ενότητα της οικογένειας, την πίστη και την ελπίδα. Όπως υπενθυμίζει η συγγραφέας και μητέρα Αντρέα Πορτσιλέσκου: «Κάθε ζωή αξίζει να τη ζήσει κανείς».

Δεν πρόκειται για μία συνηθισμένη αφήγηση περί ανθεκτικότητας, αλλά για ιστορίες όπου οι δεσμοί αίματος γίνονται άγκυρα σωτηρίας και φως που έχει τη δύναμη να επανενώνει τους ανθρώπους. Το ίδιο μήνυμα διαπερνά και τα έργα «Scialacca» της Κριστίνε Μαρία Ραπίνο (Sperling & Kupfer), «Στην καρδιά του γιου» του Πιερλουίτζι Βίτο (Città Nuova), καθώς και το «Πάρε μια βαθιά ανάσα και άκου» της Ντονάτα Μαρία Μπιάζε (Baldini+Castoldi).

Ένας θεσμός που απέκτησε τη δική του θέση

Το Βραβείο Ποντρεμόλι «Πόλη του Βιβλίου και της Οικογένειας», που ξεκίνησε διακριτικά με πρωτοβουλία του Forum delle Associazioni Familiari, έχει πλέον καθιερωθεί ως ένας σημαντικός πολιτιστικός θεσμός.

«Θέλουμε να προωθήσουμε έναν ουσιαστικό πολιτιστικό διάλογο γύρω από την αξία της οικογένειας ως θεμελιώδους πόρου για την ανάπτυξη του ανθρώπου και της κοινότητας», εξηγεί η αντιπρόεδρος του Forum, Πινέλα Κριμί.

«Το να αφηγείσαι την οικογένεια σημαίνει να δίνεις φωνή στους δεσμούς, στις ευθύνες, στις ευαλωτότητες και στις ελπίδες που διαπερνούν τη ζωή όλων μας. Σε μια εποχή όπου οι ανθρώπινες σχέσεις δοκιμάζονται, το Βραβείο προσφέρει έναν πολύτιμο χώρο για να αναγνωριστεί η δημιουργική δύναμη της οικογένειας και η συμβολή της στο κοινό καλό».

ΠΗΓΗ: AVVENIRE

                    +Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ