Στο πλαίσιο της δημοσιογραφικής εκστρατείας της Avvenire «Γυναίκες για την Ειρήνη», που πραγματοποιήθηκε το 2024, οι αναγνώστες της εφημερίδας στήριξαν ένα πρόγραμμα εκπαίδευσης στην ειρήνη, το οποίο απευθυνόταν σε Εβραίες και Παλαιστίνιες μητέρες, των οποίων τα παιδιά φοιτούν στο δίγλωσσο, δι-εθνικό και πολυθρησκευτικό σχολείο του χωριού Νεβέ Σαλόμ – Ουάχατ αλ-Σαλάμ, στο Ισραήλ.

Με την ολοκλήρωση του προγράμματος, οι δύο υπεύθυνές του, η Ταμάρ Ζόχερ Σεμές και η Νουρ Νατζάρ, αμφότερες μητέρες τριών παιδιών και ιδιαίτερα δραστήριες στην κοινότητα, μιλούν για την εμπειρία και τα αποτελέσματά του.

«Μετά από εκείνο το τραγικό πρωινό της 7ης Οκτωβρίου 2023 και τους μήνες του καταστροφικού πολέμου στη Γάζα, τόσο οι Εβραίοι όσο και οι Παλαιστίνιοι γονείς φοβούνταν να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο. Όλοι αναρωτιόνταν τι θα ακολουθήσει. Η αβεβαιότητα ήταν διάχυτη και τα ερωτήματα αμέτρητα.

»Αυτό που προσπαθήσαμε να προσφέρουμε ήταν ένας ασφαλής χώρος, όπου οι γονείς θα μπορούσαν να εκφράσουν τους φόβους και τις απορίες τους, να αισθανθούν ότι ακούγονται και να συζητήσουν ανοιχτά όσα τους απασχολούσαν.

»Το πρόγραμμα, με τίτλο “Να είσαι γονιός σε ένα δι-εθνικό περιβάλλον”, σχεδιάστηκε σε συνεργασία με τη Σχολή για την Ειρήνη του χωριού. Στόχος μας ήταν να δημιουργήσουμε συναντήσεις με πραγματικό νόημα για τις μητέρες.

»Σε κάθε συνάντηση συμμετείχαν περίπου 25 μητέρες, με παιδιά από το νηπιαγωγείο έως το δημοτικό. Άλλες κατοικούσαν στο χωριό και άλλες εκτός, καθώς περισσότερο από το 80% των μαθητών προέρχεται από γειτονικές κοινότητες. Τις συζητήσεις συντόνιζαν δύο εκπαιδευτές της Σχολής για την Ειρήνη, ένας Εβραίος και μία Παλαιστίνια, στοιχείο που από μόνο του εξέφραζε το πνεύμα του εγχειρήματος.

»Οι συναντήσεις πραγματοποιούνταν κάθε Παρασκευή, από τις 9 το πρωί έως τις 12 το μεσημέρι, ενώ υπήρχε και υπηρεσία φύλαξης παιδιών. Για όσες ζούσαν στο χωριό η συμμετοχή ήταν εύκολη. Όμως, πολλές μητέρες ταξίδευαν από περιοχές όπως το Αμπού Γκος, οδηγώντας μισή ώρα για να έρθουν και άλλη τόση για να επιστρέψουν. Παρ’ όλα αυτά δεν έλειψαν ποτέ. Επέλεξαν να επενδύσουν χρόνο και προσωπική προσπάθεια.

»Κάθε συνάντηση είχε διαφορετική θεματική: πώς μπορεί να καλλιεργηθεί ο διάλογος μέσα σε μια δι-εθνική κοινότητα, τι διαφοροποιεί το σχολείο μας από τα υπόλοιπα σχολεία του Ισραήλ, αλλά και πώς μπορούν οι γονείς να διαχειριστούν, σε συνθήκες πολέμου, την έκθεση των παιδιών στα μέσα ενημέρωσης και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

»Τα αραβικά και τα εβραϊκά μέσα παρουσίαζαν εντελώς διαφορετικές αφηγήσεις για τα ίδια γεγονότα. Αναζητήσαμε λοιπόν τρόπους να βοηθήσουμε τους γονείς να εξηγήσουν αυτή τη σύνθετη πραγματικότητα στα παιδιά τους, χωρίς να ακυρώνουν τη μία ή την άλλη ταυτότητα. Ιδιαίτερα θετική ανταπόκριση είχε και η συνάντηση που ήταν αφιερωμένη στην εκπαίδευση ως μορφή ενεργού κοινωνικής δράσης.

»Ήταν μια βαθιά και ουσιαστική εμπειρία. Όχι μόνο γιατί μας έδωσε την ευκαιρία να γνωριστούμε καλύτερα –ακόμη και μεταξύ γονέων που τα παιδιά τους φοιτούν στην ίδια τάξη– αλλά και γιατί μας επέτρεψε να αφιερώσουμε χρόνο σε ζητήματα που συνήθως μένουν στο περιθώριο της καθημερινότητας.

»Οι γονείς δεν επιλέγουν αυτό το σχολείο απλώς για την ποιότητα της εκπαίδευσης. Το κάνουν γιατί πιστεύουν σε κάτι πολύ βαθύτερο. Ωστόσο, συχνά δεν έχουν τον χρόνο να επεξεργαστούν τι σημαίνει αυτή η επιλογή για τους ίδιους. Πολλές φορές αισθάνονται ότι ζητούν από τα παιδιά τους να ζήσουν μια δύσκολη πραγματικότητα. Η καθημερινή συνάντηση με τον “άλλον” δεν είναι πάντα εύκολη ή άνετη, ιδιαίτερα μέσα στο σημερινό κλίμα.

»Γι’ αυτό οι γονείς χρειάζονται έναν χώρο όπου θα μπορούν να στοχάζονται πάνω στην επιλογή τους και να αντλούν νέα δύναμη για να τη συνεχίσουν.

»Με την ολοκλήρωση του κύκλου των συναντήσεων, οι περισσότερες συμμετέχουσες εξέφρασαν την επιθυμία να συνεχιστεί αυτή η προσπάθεια. Ήδη εργαζόμαστε προς αυτή την κατεύθυνση.

»Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι το πρόγραμμα ωφέλησε ολόκληρη την κοινότητα του Νεβέ Σαλόμ – Ουάχατ αλ-Σαλάμ και την κοινότητα των γονέων του σχολείου. Βοήθησε τις οικογένειες να συνειδητοποιήσουν πως αυτός ο τόπος είναι κάτι πολύ περισσότερο από ένα σχολείο. Είναι ένας τρόπος ζωής. Και, πάνω απ’ όλα, μια συνειδητή επιλογή ζωής».

ΠΗΓΗ: AVVENIRE

                 +Νικόλαος,
Αρχιεπίσκοπος, πρώην Νάξου-Τήνου κλπ.